rss
logo
 
woensdag 19 december 2018

Verhuisperikelen

Na de verhuizing van Anderzijds.eu naar een nieuwe host, zagen we er een dag lang zo uit. Geeft niet, misschien is het afsluiten van een uitvaartverzekering of je foto op canvas wel een veel beter idee dan een beetje weblogs te gaan zitten lezen. Dat moet iedereen zelf maar uitmaken. Zelf had ik deze facelift niet in de gaten, mijn gewone Anderzijds home page kwam keurig uit de cache.

anderzijdsfault

Het Ventje is momenteel extra aanhankelijk als gevolg van De Grote Werkplaats Reorganisatie. De garage staat vol spullen, overal staan kartonnen dozen, hij ziet de bui hangen. Verhuizen!? Vanochtend volgde hij ons bij het dagelijkse controlerondje langs de omheining van de crossbaan, dat is voor hem een heel eind. Op een drafje. Hij verliest ons geen moment uit het oog, stel je voor dat we opeens Weg zouden zijn, verhuisd, vertrokken, en dat hij dan weer een Dakloze Kat zou zijn, net als vroeger toen we nog in Luxemburg woonden en hij maar moest zien hoe hij links en rechts in de buurt aan de kost kwam. Jeugdtrauma! Ik heb hem herhaaldelijk verteld dat van verhuizen geen sprake is en dat hij zich geen zorgen hoeft te maken, maar hij neemt het zekere voor het onzekere.

Nu hangt hij op schoot terwijl ik zit te tikken (met één hand, omdat hij over de linkeronderarm gedrapeerd ligt te pitten, wat best lastig tikt en rugklachten veroorzaakt wegens uit het lood zitten, maar je moet wat voor hem over hebben). Zo slaat hij twee vliegen in een klap: hij rust uit van de lange wandeling en hij is zeker dat ik er niet ongemerkt vandoor kan gaan. Arm zieltje. Alsof wij hem ooit zouden willen missen.

reageer ook (3)

Winter fun

De sneeuw blijft maar één dag, dus gauw gauw ... rollen. Op ons hellend terrein groeit zo'n bol snel genoeg en het gevaarte opbouwen bij de brievenbus is al zwaar werk zo hard gaat het.

winterfun01

Op deze dag van mist en dooi kwamen we niet veel buiten. De paarden vonden een galopje in de crossbaan wel leuk, maar nu wordt de wereld om ons heen kleiner en kleiner. De schuilstal aan de overkant is nog net zichtbaar maar daarachter is alle grijswitmistig. Toch geen weer om erop uit te gaan, bij de drie groten klontert de sneeuw in de hoefijzers en de kleintjes zijn nog niet toe aan buitenrijden. We houden het nog maar een dag op 'knuttig bezig zijn'. Werkplaatsopruim- en spinaziequicheactiviteiten.

reageer ook (2)

Knuttig

Het blijft ijzig waaien. Binnenblijfweer (afgezien van mestruimen water hooi en picotin verstrekken). Dat heeft ook positieve kanten, knusse en nuttige.

Aan de nuttige kant is R begonnen met de uitvoering van zijn project 'de werkplaats reorganiseren'. Alle spullen de garage in, selecteren, de twee nieuwe zelfgebouwde werktafels afmaken en installeren, ladenkasten en rekken verplaatsen, de vloer schoonmaken, weer inruimen, en dat in meerdere etappes. Hij is naar schatting op een derde, dus het kan maar beter nog een paar dagen guur weer blijven.

Aan de knusse kant bleef ik boven en bakte brood en appelflap, maakte linzensoep en salade, veegde stofzuigde dweilde en waste de grote ramen van de entree (aan de binnenkant want het vriest overdag). Ook bracht ik al wat kerstdeco aan, maar de boom halen we pas als het sneeuwt.

Verder knutselde ik mijn achterstallige dasje in elkaar. Dat is heel goed gelukt, en wel, mijlpaal! doordat ik voor het eerst van mijn leven ging zigzaggen. Mijn antieke naaimachien kon dat niet dus ik ook niet, maar wel de hedendaagse naaimachine waarvan R vindt dat die in geen huishouden mag ontbreken (evenmin als de viergatsperforator en het snijapparaat, waarvan ik vroeger het bestaan niet wist, laat staan dat die onmisbaar zijn). Dat dasje had ik tijden geleden gebreid van restanten van eerste kleinkinds peutertruitje (kind is inmiddels 8), maar het krulde om en was te dun dus ik besloot het te voeren (zoals in: 'er een voering in aanbrengen', niet: 'het te eten geven') met een in onbruik geraakte sjaal. Na het gebruikelijke gemopper en enkele normale tegenslagen (verkeerde draadspanning, spoeltje leeg in het zicht van de laatste 10 cm) heb ik nu een twee meter lang warm dasje tegen de gierende oostenwind. Kijk, de voering daar, met zigzagsteek.

dasje

Dat kwam goed van pas toen we gezamenlijk de buitenkerstlampjes uitrolden op de gabions. Vervolgens hing ik nog wat eindejaarssfeerfrustels op aan de carport en R zorgde dat de lampjes op het lichtnet aangesloten raakten. Flonker flonker in de duisternis.

(elke gelijkenis in het bovenstaande met een zuiver traditionele man/vrouw-rolverdeling berust op toeval)

reageer ook (5)

Watjes

Wij zijn watjes. Vandaag zouden we de volgende etappe in Gygy's opleiding ondernemen. Een galopje-met-ruiter zat er vast wel in. Maar er staat een gierende oostenwind. En we deden dit toch voor ons plezier? Het was geen werk, toch? We hoefden niet per se? Morgen was er weer een dag, waar of niet, en dan waaide het misschien niet zo. Best mogelijk. Bovendien was het roundpenzand nog bevroren. Waarschijnlijk. Veel te guur om dat te gaan testen.

Kortom, na ons dagelijks rondje door de crossbaan gingen we weer naar binnen. De paarden zochten beschutting achter het tuinschuurtje van de buren, in de zon, uit de wind.

Dan maar lekker binnen wat foto's organiseren. Neef M uit de VS van A, die in juli hier was, stuurde wat zomerse foto's van ons huis, de tuin, de paarden en het uitstapje naar Frahan, waaruit bleek dat ik voor de fotogeniekheid maar beter mijn zonnebril kan ophouden.

kir

En wie was er op al die foto's weer de leukste thuis, zelfs met vliegenmasker? Kir heeft nooit een zonnebril nodig.

reageer ook (3)

Maiden trip

Voordat we vandaag met Gygys allereerste bereden les begonnen, bekeken we nog even het Clinton Anderson filmpje waarin hij voor het eerst in het zadel van Cider zit. Hij gebruikt ook een tweede persoon, die het paard in beweging houdt, zodat de ruiter zelf alleen maar in het zadel hoeft te (blijven) zitten. Zijn grondwerk is zoals altijd uiteraard vlekkeloos geweest en deze fase verloopt dan ook zonder bokkesprongen. Zijn woorden: 'when it gets to be a rodeo, all the world can see you didn't do you groundwork right'. Zo is het. Na deze eerste ervaring kunnen wij melden dat ons grondwerk OK geweest is.

Braaf!

gygy01

Stap, draf en van richting veranderen. Good girl.

Dit was dan wel niet Gygys 'maiden trip'-met-een-ruiter-op-de-rug want R had er ook al eens een paar passen op gezeten, maar wel de mijne, want ik had mijn paarden tot nu toe altijd door anderen laten inrijden. En Gygy is niet eens van ons. Maar goed, dit is een goede oefening voor straks, als Kir aan de beurt is. Conclusie: een mens is nooit te oud om te leren (oud ruiterspreekwoord). Yeehaw!

reageer ook (2)

Verrassend

Zoals elk jaar (als we tenminste niet van huis zijn) werd ons het bezoek van de Club des jeunes van het dorp aangekondigd. Briefje in de bus: 'we komen zaterdag of zondag'. Leuk. Het was dus wel een verrassing toen bleek dat ze reeds vrijdagavond in de regen op de stoep stonden, negen stuks, en er kwam er nog een na. Ik kreeg bij binnenkomst tien bises en bij vertrek nogmaals tien. Dat gebeurt me niet elke dag. Sommigen krijgen al een beetje een baard (père noel zelf had uiteraard een volle kerstmannenbaard maar hij was wel de jongste).

Het bezoek verliep zoals elk jaar: babbeltje, biertje, chips, we kregen elk een doos koekjes, sprits dit keer, en ze vertrokken naar het volgende adresje. Dus alles geheel volgens de traditie. Met één uitzonderlijk verschil:

perenoel

Het Ventje kwam ze stuk voor stuk besnuffelen en hij wou er zelfs tussenkruipen op de bank.

Zulk gedrag heeft hij nog nooit vertoond. Wij stonden paf.

Even bijkomen, met een kopje thee en een lekkere botersprits.

reageer ook (3)

Variavariavaria

De zondvloed duurde maar één dag. Daarna werd het droog en de paarden vierden het met een galoprondje in de crossbaan. De drie paarden van de overbuurman zijn ook weer terug in hun wei dus er viel wat te hinniken over en weer.

Zondag deden we voor het eerst in (naar schatting) twintig jaar wat aan sinterklaas, pardon, saint nicolas, op uitdrukkelijke uitnodiging van ons buurmeisje. De zzp-heilige kwam net als wij kijken naar de opvoering door de kinderen van de school over Les quatre sentiments, te weten La joye, La tristesse, La colère et La sérénité. Het was aandoenlijk. Die kinderen van tegenwoordig zijn veel beter opgevoed dan wij vroeger. Onbevangen, totaal niet verlegen, beleefd en sociaal. Wij waren allebei als kind behoorlijk verlegen onder vreemden. Daar heeft ons buurmeisje geen last van en de andere schoolkinderen ook niet. Verfrissend. Verlegen zijn is zo'n verspilde energie.

Woensdag ondernamen we dan onze shopping expeditie. AgriVance, Decathlon en een of andere sportzaak, plus weer eens de Hema voor theeglazen en de Casa voor nieuwe pannelappen. Ja we deden eens gek. In die winkels blijken momenteel spullen te koop om feestdagen op te leuken, en wel onvoorstelbaar veel. We vonden het niet moeilijk om al die verleiders te weerstaan. Wat een overbodige luxe overal en volgend jaar moet het natuurlijk weer allemaal anders. Alleen niet bij ons, ha. Er zijn wat eindjes touw over van R's touwsplitserij vorig jaar, die kunnen we wel in de boom hangen. Recycling! (ik werd een beetje ibbel van al die glittertoestanden).

touw

Tot slot bezochten we de tractoronderhoudswerkplaats voor de AgroKid. De afdeling tractoren, daar had je houvast aan, maar er was ook een deel van de zaak ingericht (door, ik verdenk, de echtgenote van de tractordeskundige) met kerstfrustels, een grondige kitsch-tentoonstelling, zo gek dat het bijna weer grappig was.

Onderweg zagen we nog het vele vele kilometers lange hek dat de zwijnen-met-varkenspest tegen moet houden, en zojuist las ik dat er zwijnen met Aujetsky zijn gevonden net over de Franse grens. Wat een rare wereld, alles bij elkaar.

reageer ook (9)

Nat

Nu zouden we wel eens op ons nieuwe bankje willen zitten. Lekker, met een stevige lunch even uitrusten. Na gedane arbeid, braamslierten knippen of zo. De paarden zouden wel weer eens in de crossbaan willen rondsnuffelen, wieweet zijn er door braamsliertenknippen nieuwe grasjes bereikbaar gekomen. Er is niet genoeg hooi om deze dag door te komen, we moeten 28 baaltjes van de stapel in het dorp halen. Dat is allemaal heel normaal.

natbankje

Maar ja. Onmogelijk, het weer is niet normaal. Regen, goed, maar dit gaat te ver.

reageer ook (2)

Suxy by night

We waren van plan om de donderdag te besteden aan onze jaarlijkse shopping spree. Op het boodschappenlijstje vogelzaad laarzen gele bak graszaad pantoffels een zak ProBreed een snoeischaar en een haspelclipje. O, en een bezem. Dat alles bij een en dezelfde winkel, inderdaad: AgriVance. Plus een bezoekje aan de tractoronderhoudsmonteur en een bedrijf in sportsokken broeken en handschoenen. Allemaal dringend nodig en de expeditie was al een paar keer uitgesteld. Dus hup. Maar! Vanochtend was er zo'n prachtige zonsopgang en het werd mooi zonnig voor de verandering. Zonde om deze dag in winkels door te bengen.

In plaats daarvan installeerden we Het Bankje, borstelden alle in de wei aangetroffen modderbalen (waar paarden in verstopt bleken te zitten), longeerden Kir en Gygy (R), lieten de meisjes grazen in het bos en sjorden wat aan takken en boomstronken (ik), veegden de betonplaat en voerden hooi. Kortom, de hele dag buiten. Fijn zonnig, niet koud.

Zodoende vergaten we een weblogfoto te maken van Het Bankje en toen was het opeens donker. Geeft niet, zei R, ik maak alsnog een foto.

bankje

En traratataa, voilà quoi.

reageer ook (8)

Meer huisvlijt

Deze week regende het een paar dagdelen. Dat is goed, de uitgedroogde grond kan nog heel wat meer regen hebben. Tijdens ons ritje vrijdag zagen we dat het waterpeil in de Vierre hoogstens een ietsepietsje was gestegen. Titan kent dat plekje nu wel en ging zonder meer het water in, maar Jay, die toch ook al eens van die oever was afgedaald, stribbelde even tegen.

Nu we toch wat tijd binnen doorbrachten (afgezien van mijn vlijtige geknip van bramenslierten tussen de buien door) verbouwde ik wat kleding. Van maar liefst vijf hoodies (waaronder twee heel oude waar ik de boorden al had afgehaald) knipte ik de capuchon af. Hoodies zijn eigenlijk helemaal niet handig. Wanneer heb ik nu ooit die capuchon op, die zit maar in de weg. Als je achterom wilt kijken zie je niks als je hem ophebt, en als je hem niet ophebt vormt hij een bult onder je jas. Dat is al jaren zo maar ineens had ik er genoeg van. Knipknipknip, weg. Nu heb ik dus vijf sweatshirts met een ietwat ambachtelijke halslijn. Veel beter.

pet

Maar ik was niet alleen destructief bezig. Eindelijk zette ik het flipje van mijn petten vast. Ik heb buiten bijna altijd een pet op, tegen de zon, de knaasjes, de regen of de wind, al naar gelang. Dat flipje bestaat uit twee stukjes klittenband zodat je het op maat kan maken, en na een paar jaar dragen is dat band versleten maar de pet nog lang niet. Ik heb er twee, precies dezelfde, zodat ik ze om en om kan wassen. Prima petten, en nu met vastgenaaid flipje passen die alleen mij maar, ik heb een heel klein hoofd. Wat een genoegen, een pet die meteen goed zit en niet steeds losraakt, ik had het veel eerder moeten doen.

Gisteren verzaagde R twee kleine bielsjes voor de poten en vandaag zetten we de 2-meter biels in de parketlak. Voor het bankje dat in de crossbaan komt. Morgen de andere kant lakken en dan kan het geïnstalleerd. Uitzicht naar twee kanten de crossbaan in en over het dorp.

reageer ook (5)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR