rss
logo
 

Gedetailleerd logje

Maandag alweer. De weken schieten voorbij, gelukkig wel met allerlei leuke variatie. Afgelopen week zagen we hoe het vernuftig plan in de praktijk werkte. Ik had er aanvankelijk een heel hard hoofd in maar het was te proberen, ook al vanwege het ontbreken van alternatief. Eerst met een door R provisorisch geknoopt exemplaar, en toen dat goed bleek te werken met een door mij in elkaar genaaid definitiever gevalletje.

En het werkt. Kort en goed, het is een soort behaatje voor Harissa, waardoor HiTime niet meer bij de spenen kan, zodat de melkgift niet weer op gang komt en we moeder en zoon niet langer -- enwieweethoelangnog --- gescheiden hoeven te houden. Geen mondkapje maar een spenenkapje. Momenteel zijn ze alleen overdag bij elkaar, waar we een oogje op ze kunnen houden, maar het lijkt er toch op dat HiTime het onderhand heeft opgegeven, en vanavond hebben we besloten het er ook 's nachts op te wagen. Als het goed gaat, kunnen ze weer gewoon samen in de kudde, fijner voor iedereen. We zouden haast patent kunnen aanvragen op deze vondst maar het werkt echt alleen als er uitgebreid toezicht kan worden gehouden, anders is het risico van mislukken of ongelukken te groot. De directie wijst elke aansprakelijkheid af, hoedt u bovendien voor namaak.

Vrijdag kregen we les van Sunshine, back to basics pour mieux sauter als het ware. Buiging, handpositie, zit. Er komt weer wat vooruitgang in bij mij.

Zaterdag ging heen met de trailer klaarzetten, hooinet, vlas op de bodem, R verhoogde de bandenspanning en ik ontdeed nog snel de buitenkant van groene winteraanslag met een sopje groene zeep en een oude spons. We hebben hem de hele winter niet gebruikt. Alvast zadels tuig bandages poetskisten laarzen emmers zweetdekens etc etc (bijna net zoveel spullen mee als bij de endurance wedstrijden, maar deze keer voor drie paarden) in de auto, en zondag om zes uur op. Ontbijt, brood smeren, koffie. Sunshine kwam om acht uur Jay inladen en wij zetten Titan en Harissa in onze trailer. Een uur met de auto, voor het eerst via google maps gps-begeleiding op de nieuwe gsm, heel handig, naar Frankrijk.

Daar maakten we kennis met cow cutting, alleen voor Titan was het al de derde keer en die kon het ook het beste. Eerst de mechanische koe, nou die was doodeng vonden de meeste paarden, en Harissa vond het nog het allerengste. Het is maar een zwartwit rechthoekje aan de wand, maar dat gaat opeens snel heen en weer bewegen (afstandsbediening).

sprimont01

Plotseling! Het beweegt, oei! Neeneeneenee, nee nee! zei Harissa, daar wil ik niet heen. Het kostte heel wat moeite om haar te overtuigen. De kalveren lagen toen nog rustig in de hoek hooi te herkauwen, die waren niet eng. Bovendien is Harissa koeien gewend, en 's middags met het langzaam opdrijven van de echte kalveren deed ze het behoorlijk goed. En ook aan het eind van de dag nog een keer met de mechanische koe ging het al veel beter.

vache

Het was een leuke dag met goede begeleiding. Ik wil best nog een keer, en als het niet zo ver weg was zou ik daar wel elke week willen lessen.

reageer

De week

De omgewaaide boom is door I+R alweer verzaagd, weggekruid, gekloofd en opgestapeld achter het tractorschuurtje, zooo efficiënt, op de dagen dat het niet waaide en regende. Het was warm. De sneeuwklokjes zijn open en er kwamen kraanvogels over.

kraan

De dagen dat het wel waaide en regende, besteedden we aan het instellen en afregelen van de nieuwe telefoons. Dat was nog niet zo makkelijk want mijn vorige gsm was zo oud dat smart switch er geen vat op had, maar R kreeg het voor elkaar. Daarna was het kennismaken met de zes miljoen mogelijkheden en apps die de nieuwe blijken te hebben, dus maar goed dat het langdurig binnenzitweer was. Natuurlijk gebruiken we er maar een fractie van. De camera's zijn wel geweldig. Zodra het even droog was, wandelden we een rondje, eerst met Kir Jay en HiTime, waarbij we toch nat werden, wat mooi wel een dubbele regenboog opleverde, gefotografeerd met de gsm. Kir is ook nog in beeld, tegen de bosrand, en HiTime rechtsonder, en dat zonder gebruik van de groothoek.

boog

Daarna deden we het nog eens over met Titan, Harissa en HiTime, een test om te zien of HiTime en Harissa samen kunnen grazen zonder dat HiTime probeert te drinken.

testgraas

Test geslaagd, grazen is belangrijker dan drinken. Nu heeft R nog een vernuftig plan waarbij het drinken HiTime fysiek onmogelijk wordt gemaakt, zodat ze weer bij elkaar in de wei kunnen. Als dat plan slaagt zijn wij allen blij. Wordt vervolgd.

reageer ook (4)

Werk in uitvoering

Gisteravond 23 uur zei R: kom we gaan vier latten van de omheining afschroeven voordat de boom ze kapotmaakt. Goed idee. Dus wij in het donker met zaklamp en schroevendraaier aan het werk om erger te voorkomen. Het was niet overbodig want de boom hing toen al over de weg tegen de kabel aan.

En vanochtend leunde hij er zwaar op, de kabel stond strak maar hij was nog wel heel. Na R's telefoontje kwamen de gemeente-Mannetjes aansnellen met manitou, tractor en vrachtwagentje.

boom01

Eerst zaagden ze de grootste takken eraf vanuit het weiland, oppassen dat de kabel niet voor een tak werd aangezien.

boom02

Toen de kabel vrij was, kon de stam worden doorgezaagd. Het grote wiel wortels dat was losgetrokken, werd door de manitou een beetje teruggeduwd, maar dat gat zullen we nog moeten opvullen anders komt de stevigheid van de omheiningpaal in gevaar. Graafwerk.

boom03

De takken werden in de grote bek van de manitou een eindje verderop in het bos gedumpt, dan kunnen ze daar wegrotten, en de stam is voor ons. Haardhout. Kloofwerk. Zaagwerk. Dit alles bij gierende ijswind. Maar nu eerst: koffie.

reageer ook (5)

Huisje boompje beestje

De zondag-stormdag besteedden we nuttig en deugdzaam door in de garage al ons leerwerk schoon te maken en in te oliën: hoofdstellen, zadels, laarzen, teugels, en ik behandelde het nieuwe zadel met talkpoeder anders kraakt dat nieuwe leer zo. Het stormde en regende, maar we liepen geen schade op en de paarden hebben het natuurgeweld goed doorstaan.

Maandag-nastormdag helt een van de twee bomen aan de overkant wel gevaarlijk richting de elektriciteitskabel en de wortelkluit is helemaal losgewoeld. An accident waiting to happen. R belde de gemeente ('oui, Eric ici, we komen eraan') en inderdaad kwamen er na een uurtje enkele Mannetjes met een pick-up en een Manitou. Ze overlegden ('we grijpen hem met de vork', 'neenee, een kabel eraan en we trekken hem via het weiland de weg op') maar uiteindelijk vertrokken ze met de mededeling dat 'iemand die beter betaald werd maar moest beslissen over de beste manier om de boom om te leggen'. Goed mannen, als het maar gebeurt voordat hij valt en wij weer eens zonder stroom komen te zitten, want dan kan ik dit logje niet afmaken. Spannend hoor.

boom

Niet dat we ons laten opjutten. Kijk namelijk eens wat oma 's morgens deed (jakkes wat een confronterende foto, in de spiegel lijk ik lang zo grijs en rimpelig niet; maar ja). Die sokken waren het niet waard (geen geitewol, 3 paar voor 4 euro twee jaar geleden en om het gat heen ook al heel dun) maar ik wou eens kijken of ik het nog kon, en ja, het ging. Duurzaam hoor. Volgende keer ook eens proberen bij betere sokken. Een rustgevende bezigheid, die ook doorgaat als er eens geen spanning is.

oma

Nu waait en regent het weer, de kachel is aan, Het Ventje zit op schoot. Huiselijkheid.

reageer ook (5)

Storm Ciara

Wel, we zitten hem uit. Het huis is stevig. Alles wat buiten los zou kunnen raken, haalden we binnen of zetten we vast, en ik maakte mijn 'dijk' en de 'waterwerken' in orde, voor als het hard gaat regenen.

Tot nu toe geen schade, wel veel beukenblad in de boxen, en als de paarden met een hap hooi in de mond de boxen uitsprinten wegens griezelige geluiden, moeten ze achter hun hooi aanrennen. Ze schuilen in de luwte van het huis, naast de carport. Aan de overkant kijken Titan en Harissa nergens van op, daar is veel minder geruis en geritsel.

Wat zijn we blij dat a) wij niet aan zee wonen, en b) alle hoge sparren die zouden kunnen omwaaien, de laatste jaren gekapt zijn. De berk houdt het wel, die is soepel genoeg, en van de twee populieren aan de overkant moeten we maar hopen dat ze niet op de kabel vallen, we hebben de gemeente gewaarschuwd dat ze scheef staan en meer kunnen we niet doen.

Gisteren was het nog mooi rustig weer en kregen Harissa en ik een les van Sunshine, ter voorbereiding op de lessen van Kir. R maakte een hele serie filmpjes van onze verrichtingen, die alleen interessant zijn voor ingewijden.

hari

En één foto, tegen het einde van de les. Best vermoeiend hoor, les krijgen.

reageer ook (1)

Alerte de cru

Vandaag wandelden we met Titan en Kir aan het halster naar de Vierre, HiTime liep los mee. Na die stortbuien van gisteravond leek het mij slim om rubberlaarzen aan te trekken in plaats van wandelschoenen, dan konden we doorlopen als er eventueel wat water op het weggetje stond.

vierre01

Haha. Heel het weggetje weg. Ook met rubberlaarzen zat dat er niet in, tenzij je het niet erg vindt als dat snelstromende water met gemak over de laarzen heenklotst, maar in dat geval had ik net zo goed op blote voeten kunnen gaan.

HiTime danst door plassen en beekjes zonder ergens mee te zitten. Kir vond het maar niks, al die beweging en dat geruis van het water, dat anders zo stil en rustig is. Ook de gué is opeens een flinke stroom, en de bronnetjes zijn bronnen geworden.

Zo hoog als nu hebben we het nog niet eerder meegemaakt. Zelf hebben we er geen last van op onze heuvel, het land is wel nat maar overstromen, nee. Al ons water loopt weg naar de lage landen bij de zee.

reageer ook (1)

Alweer hoogwater

Met Titan Kir en HiTime wandelden we langs het pad waar de reuzen aan het werk waren geweest, zodat ze konden zien en ruiken dat het gevaar geweken was. Bonus: grasjes snacken in het bosje achter het huis. We zagen dat ook daar alweer een aantal bomen recent gemarkeerd waren. Scolytes alom.

En vandaag wandelden we met Harissa en Jay naar de Vierre. Tjonge, wat stroomt die weer hard. Het water staat bijna even hoog als in december en de weilanden ziijn ook weer grotendeels overstroomd. We konden er niet door omdat het water over het weggetje stroomde, volgende keer rubberlaarzen aan of te paard erdoor.

Op de terugweg keken we even bij de bronnetjes, vlakbij huis, waar het water nu met kracht uit de heuvel komt stromen. Uiteindelijk dragen wij zo bij aan het hoogwater in de Maas want de beekjes stromen naar de Vierre, de Vierre mondt uit in de Semois en die weer in de Maas, in Frankrijk.

Het was een flinke wandeling van een uur of twee en een half, en al die tijd bleef het droog, met jagende wolkenluchten. Maar nu regent het weer. Er zaten katjes aan een wilgje bij de Vierre. Geen winter dit jaar.

reageer ook (2)

Huiver huiver

Daar zijn ze, de reuzen. Drie stoere types, een Ardenner en twee Brabanders, die hard werken en met precisie. Als de débardeur (m/v) zegt 'un pas', zetten ze één pas, opzij, vooruit, achteruit, alles op stemaanwijzingen. Onze paarden vinden dat gestommel en die schimmige bewegingen in het bos maar eng en verschansen zich in staat van verhoogde paraatheid in het zwembadveld, zo ver mogelijk bij het gevaar vandaan. Oren gespitst en dan maar kijken en luisteren, de hele dag lang.

debardage01

Doordat Pierre bij nacht en nevel zijn rommelterrein met paaltjes en draad bleek te hebben afgezet, niemand snapt waarom, kan de sleeptractor niet manoevreren en kunnen de bomen niet daar worden opgestapeld. Dus waar moeten ze dan naar toe? In de wegberm, maar dat leidt tot gemopper van madame M, die de burgemeester wil bellen.

debardage02

Toen we even gingen kijken hoe het was opgelost, tegen drie uur, lagen er toch een aantal flinke stapels in de berm aan weerskanten. De werkpaarden stonden in hun haverzak te schuren en de bosarbeiders zaten te wachten tot de vrachtwagen de bomen kwam afvoeren.

debardage03

HiTime en Kir kwamen tijdens de pauze bij de boxen hooi halen en Titan keeg een paar happen hooi aangereikt in het weiland. De meisjes hebben hooi aan de overkant, maar ze brengen de dag door in het weiland, alert. Eten kan alleen als ze vinden dat alles veilig is. En dat terwijl paarden in deze regio helemaal niets te vrezen hebben, van geen enkel wild dier. Maar dat weten ze niet. Tenminste, niet zeker, en zo brengen ze de dag huiverend door.

reageer ook (6)

Rumoer

Maandag geen bosarbeiders, het goot de hele dag, maar vanochtend waren ze er. Het waait wel hard en afwisselend regent hagelt en sneeuwt het, maar ze hebben tussen een paar niet gemarkeerde sparren een dekzeil gespannen, met daaronder de onmisbare koelboxen, en aan de bosrand een vuurtje. Geen bouwvakker zonder koelbox en vuurtje, en dat geldt ook voor bosbouwvakkers.

Storm hagel en bosarbeid maken de paarden onrustig. Er is geritsel en gekraak, rumoer in het bos. Morgen wordt dat nog erger want dan verwacht de voorman echte monsters. Dat zijn de Ardenners die de boomstammen gaan uitslepen, die de paarden wel kunnen horen en schimmig zien bewegen tussen de bomen, maar niet echt kunnen zien. Dat is al eerder gebleken, dat dat echte monsters zijn, al dan niet gemaskerd. We laten de crossbaan open, dan kunnen ze die omploegen in plaats van het weiland, zei R.

Zondag was bij Sunshine de aftrap van het nieuwe seizoen, nieuwe ruiters, paardenverhalen uitwisselen. Ze introduceerde iedereen met een korte beschrijving van ruiter, paard(en) en eventuele problemen. Wij waren de oudsten, maar men moest ons niet verkeerd inschatten want R is de crack navigator die nooit verdwaalt (dat is waar) en ik blijf altijd in het zadel ook al verdwijnen mijn paarden op topsnelheid richting horizon of springen ze loodrecht de berm in (dat is een beetje overdreven). In elk geval weten de anderen nu dat met ons oudjes niet omzichtig hoeft te worden gedaan.

De eerste aangekondigde activiteit is cow cutting. R heeft dat eerder gedaan met Titan maar ik niet. Hm. Even over nadenken, maar niet lang. Benieuwd hoe Harissa zich gedraagt tussen de kalveren. We doen mee, 23 februari.

reageer ook (5)

Home alone

R is van huis, anderhalve dag. Tijdens zijn afwezigheid gaat alles gewoon door, zodat ik weer eens merk hoeveel werk vijf paarden twee katten een houtkachel en het huis rond de dag meebrengen als je alles alleen doet. Ik wist dat wel, maar het is goed om het af en toe te ondervinden. Het is dagwerk, er blijft nauwelijks tijd over voor iets anders, en dan komt koffie en thee zetten en brood snijden tussen de bedrijven door er nog bij.

Maar ik moest wel met de Mannetjes praten. R kan namelijk geen dag weg zijn of er gebeurt hier iets opzienbarends. Bij wijze van spreken, want gisteren en vandaag was de mist zo dicht dat er heel weinig te zien was. De paarden hoorden het des te beter, er was wat gaande in het sparrenbosje achter de crossbaan en omdat ze niets zagen maar wel takken hoorden kraken, vonden ze het maar eng. Het kon een wolf zijn, of een jaguar, wieweet.

Dus ik ging even kijken om ze gerust te stellen. Er waren vier Mannetjes, de eerste sprak geen Frans, keek me angstig aan en wees in de verte, daar: Le Chef. Die was niet bang, al was hij kleiner dan ik, in de lengte dan, niet qua omvang, en best mededeelzaam.

Ze maken brandgangen waarlangs de gekapte boompjes kunnen worden uitgesleept, het takken strippen gebeurt met reuzenbeitels met de hand. Het zijn gezonde bomen, geen kevertjes in de bast. Het markeren was gebeurd door de Garde Eaux et Forêts, dat is dan wel weer wonderlijk. Wie de eigenaar van het hout is, wist hij niet. De bosbouw gaat in hiërarchische fasen, hij krijgt zijn opdracht van de débardeur, dus de uitsleper, die weer van de houthandelaar en die weer van de eigenaar (neem ik aan).

Morgen werken ze niet, maar hij dacht nog wel werk te hebben voor maandag en misschien dinsdag. Mooi. Dan kan R ook nog even een babbeltje gaan maken. Een plattelandsbewoner moet tenslotte weten wat er in zijn afwezigheid gebeurd is in de aangrenzende percelen.

reageer ook (2)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR