rss
logo
 
zaterdag 23 februari 2019

Mooi

Dat het fijn voorjaarsweer is, kan ik mooi bewijzen. Overdag:

voorjaar

De paarden nemen het ervan, terwijl I+R een begin maakten met het uitdunnen van de beukenhaag, eigenlijk gewoon een stelletje beuken op een rij, die te dicht op elkaar staan. Zaagzaagzaag zaag, twee zijn er om. Het wegslepen van de takken is meer werk, dat verdelen we over enkele dagen. Naar schatting moeten er nog tien beukjes aan geloven. Daarna moeten er van de dikste bomen nog blokken gezaagd en gekloofd.

En 's avonds komt de maan spectaculair op. R maakte foto's vanuit de tuin.

sneeuwmaan

En van dichtbij. Kwestie van een paar honderdduizend kilometer inzoomen.

sneeuwmaan01

Alweer nachtvorst. De hele hemel staat vol sterren.

reageer ook (5)

Voorjaarsweer

We vierden het mooie weer van donderdag met een korte rit met Titan en Jay van twee uur. Kir was ook mee. De Vierre was veranderd in een kolkende stroom, die het weiland van de onderwijzer half onder water had gezet en via een snelstromende by-pass door het land van Dominic het teveel aan regen- en smeltwater trachtte af te voeren. Een of meer bevers hadden gewerkt aan een dikke boom, die ze hadden voorzien van een wespentaille. We vergaten er vandaag weer langs te gaan om te kijken of de boom inmiddels omverligt. We zouden wel eens willen weten waar die bevers hun burcht hebben, gezien hebben we er nog nooit een.

spetters

Waar van de zomer nul druppels water voorbijkwamen, klaterden nu onderweg overal beekjes over het pad, rotshellingen drupten en Kir kon zich vermaken met het water in de gué, waar ze uitgebreid in ging staan spetteren. Dat dier vat het leven vooral vrolijk op.

Vrijdag was het nog voorjaarsachtiger, al waren er in het bos waar geen zon komt nog veel plekken bevroren. We namen Gygy en Harissa mee uit wandelen. Harissa heeft de laatste twee maanden zwangerschapsverlof en zo komt ze er tenminste nog eens uit. De Vierre was alweer terug in haar bedding maar stroomt nog wel snel. Gygy spotte een kajakker, die behoorlijk hard ging. Ik bedacht pas later dat hij kajakkerde. De weilanden langs de oevers waren nog wel heel drassig. Dat is een nadeel van vlakke grond, daar hebben wij op onze hellingen hier geen last van.

reageer ook (1)

Ups en downs

Sperwertechnisch gezien was het een ups en downs dag. Hij vloog er wel blijkbaar gezond vandoor gisteren, maar vanochtend zat hij stilletjes op zijn achterste in het weiland achter het huis, geen normaal gedrag voor een sperwer. Hij heeft een feilloze schutkleur tegen de achtergrond van modderkluiten maar ik zag hem doordat hij een beetje bewoog toen hij gepest werd door een kraai die van de gelegenheid misbruik maakte. R raapte hem op en zette hem achter de crossbaan in het gras in de zon, dan kon hij niet door de paarden onder de voet gelopen worden.

sperwer01

Een uur later zat hij er nog, maar toen R dichterbij kwam vloog hij toch tussen de bomen door. Echt goed leek het hem niet te gaan maar nu zullen we hem wel niet weer zien dus hoe het verdergaat komen we niet te weten.

We dronken voor het eerst dit jaar koffie op het roundpenterrasje. Het vroor nog wel twee graden maar in de zon konden we goed doen alsof het niet koud was. 's Middags werd het net iets warmer. Gygy en Kir werden geborsteld en Titan ook, die daar zelf om kwam vragen. Daarna was eerst Gygy aan de beurt. Longeren, dat was alweer een tijdje geleden. Deze keer inclusief drie galopsprongetjes en drie bokjes, niet gepland maar ach, niks aan de hand.

nohands

Kir daarna. Stap draf galop, springen over een balkje en ik heb ook weer even over het zadel gehangen. Voor echt rijden vinden we haar nog te jong. Na afloop deden we haar even een deken op, niet dat dat hard nodig was maar ze ziet er zo schattig mee uit. Donkerblauw staat haar bijzonder goed vind ik.

kir03

Onweerstaanbaar.

reageer ook (7)

Helden van de dag

Terwijl R boodschappen deed, ontdeed ik het roundpenterrasje van herfstblad en wintervuil. Tenslotte was het vandaag voor het eerst een flintertje lenteachtig, de sneeuwklokjes vertoonden zich 1 mm boven de grond en er klonk voorzichtig gekwinkeleer in de takken. Als het morgen weer zulk weer is, kunnen we voor het eerst dit jaar op het terrasje koffiedrinken.

Vervolgens verstrekte ik hooi en ruimde mest, dagelijkse dingen bij de boxen. Maar hee, wie zag ik daar in de crossbaan in haar eentje, geen mens en geen paard in de buurt, met haar voorbeentjes op de brug fier om zich heenkijken? Gemakkelijk te herkennen aan de witte knietjes?

kir01

En wie deed er toen nog een schepje bovenop, niet omdat het moest maar omdat het kon? Een hele bos witte knietjes. Tijdens het mestruimen heb ik gewoonlijk geen camera op zak maar wel een telefoon. Zo kon ik onze kleine heldin toch gauw vastleggen vanuit de verte en later aan R laten zien (en aan het www natuurlijk). Onze Kir is uniek.

kir02

Wat later hoorde R een doffe dreun tegen het raam. Dat gebeurt wel eens vaker, mezen of vinken meestal, maar dit keer was het iets groters. Hij deed het beest in een doosje, zoals hij ook met de mezen en vinken tewerk gaat, zodat het dier ofwel kan bijkomen ofwel doodgaan, al naar gelang de klap hard is aangekomen of niet. Zelf durf ik nog geen mees op te pakken wegens 'o nee, dat gewriemel in mijn handen', laat staan een sperwer.

sperwer

De methode werkte ook deze keer weer goed. Na een uurtje zette R het doosje buiten, open zodat meneer kon wegvliegen, maar hij bleef een hele tijd stil zitten, eerst in het doosje en daarna op de oprit. Toen we terugkwamen van het paardenvoeren, twintig minuten later, zat hij er nog. Wat een felle ogen. Maar tjoep, toen we dichterbij kwamen, vloog hij er opeens vandoor, zo te zien weer helemaal in orde. Dat was weer eens goed afgelopen.

reageer ook (3)

Tot nut

Zaterdag laadde R het houweel, de bats en zijn favoriete schep in om bij Sunshine en Vince te helpen de keukenvloer uit te graven. De klassieke vloertegeltjes waren er al uit en waar hadden die op gelegen, in die oude boerderij: aarde, gewoon aarde aangestampt door een paar generaties boerengezinnen, geen kelder of fundering ofzo. Rock of ages zeg maar gerust, dat houweel was echt nodig. Fred en R hakten en groeven, Sun en Soraya kruiden de aarde de aanhanger in en reden heen en weer naar het stort. Vince had zijn pink in het verband en groef niet mee.

Ik was niet mee vanwege nog steeds verkouden, en maar goed ook want een vijfde persoon had maar in de weg gelopen. Na deze klus moeten ze zelf nog een afvoer graven en een gat hakken door een buitenmuur van 80 cm dik van opgestapelde schist. Een heel bezit, zo'n oud boerenhuis. Blij dat wij er niet zo een hebben.

Thuis was het ook niet saai. Het Ventje kreeg twee epileptische aanvallen achter elkaar, wat voor zover wij weten niet eerder gebeurd is. Je kunt daar niets aan doen behalve opletten dat hij zichzelf niet beschadigt, na afloop dweilen, en hem vertellen dat het helemaal niet geeft en we nu niet minder van hem houden. In het bos aan de overkant klonken schoten, buiten het jachtseizoen, dus dat zal wel met het afschieten van zwijnen vanwege de pest verband houden. De buren van twee huizen verder zijn aan het verhuizen, er liep veel volk rond, wat de paarden extra oplettend maakte. Gisteren waren er twee bosbouwpaarden in het bos achter het huis, wat heel wat spannender is, maar dat hadden ze deze keer kennelijk niet door.

mud

Alle sneeuw is weg, door regen en wind. De roundpen is ontdooid. Nadat de paarden geborsteld zijn, zorgen ze dat ze zo snel mogelijk weer modderig worden. Ze blijven we met zijn allen bezig.

reageer ook (7)

Malligheid

Buiten, met de camera in handen het weiland in, zijn er gekke bekken te scoren. Maar niet heus, want dieren zijn nooit belachelijk. Paarden hebben geen gevoel van 'hee, ik hoop niet dat ik er gek uitzie', zulk soort hersens hebben ze niet (is wetenschappelijk vastgesteld).

gekkebekken01

En kraaien hebben hun eigen waardigheid, die weten precies waar ze mee bezig zijn. Ben je klaar met je gefotografeer, ja? Dan kan ik verder met in de paardenmest neuzen naar smakelijke kevertjes. Serieuze zaken.

gekkebekken02

Binnen, als je het onderwerp maar dicht genoeg benadert met het toestel, is succes verzekerd. Dit is - schijn bedriegt - geen bidsprinkhaan en ook niet juffrouw ooievaar, dat zijn ook respectabele dieren in hun soort.

gekkebekken03

Het is de weblogster met de nieuwe Jane Eyre. Wat een onhandig formaat. Dat stond er niet bij, op Amazon, dat die uitgave twee keer zo groot is als nodig is, dat leest evengoed moeilijk in bed. Het Ventje zit er niet mee, zolang ik maar onbeweeglijk op de bank blijf zitten.

gekkebekken04

Ten slotte nog even for the record: gisteren verhuisden we de drie witte kasten uit de eetkamer naar beneden en sleepten daarvoor in de plaats het ladenkastje naar boven. Buitenom. Zware klus, maar een mijlpaal waar ik al maanden mijn zinnen op had gezet. Een veel rustiger beeld zo, en zoveel kastruimte hadden we allang niet meer nodig. Less is more. Verder is bijna alle sneeuw weg. Ik vulde drie flessen met zelfgemaakte toiletreiniger van water en groene zeep (savon noir in het Frans maar in werkelijkheid is hij groen noch zwart, maar goudgeel) om in mijn eentje op het nippertje de opwarming der gehele aarde tegen te houden, en we aten groene kool met rijst en kikkererwten. De kapster voorzag me van een mêche cachée, vast heel milieuonvriendelijk maar een mens moet toch wat. Ik ben nu al een maand verkouden, gelukkig heb ik het weer mee. Regen en wind. Stel je voor, verkouden te zijn terwijl het buiten heerlijk buitenrittenweer is, dat zou pas erg zijn.

reageer ook (8)

Stukken

We hadden wat pech. Toen we hooi wilden gaan halen, startte de auto niet, de accu was 'op'. Te oud. Dat was pech, maar gelukkig kon Olivier met de tractor een kar hooi komen brengen en maandag wordt de nieuwe accu alweer bezorgd. Vervangen of niet, daar hoefden we niet over na te denken, een accu is gewoon onmisbaar.

Ten tweede bleken R's skischoenen opeens uit elkaar te vallen. Die zijn minstens vijftien jaar oud, maar ze slijten niet hard, toen we nog elk jaar gingen skiën had hij ze een week per jaar aan en sinds we hier wonen niet meer dan een dag per jaar, in eigen weiland. Die van mij zijn daarentegen nog piekfijn. Koopt hij geen nieuwe, dan kunnen we onze ski's, stokken en mijn schoenen ook wel opdoeken want op ski's zonder schoenen komt hij niet ver en ik ga ook niet in mijn eentje lekker een eind langlaufen. Met een skifrequentie van een dag per jaar gaan nieuwe schoenen dan weer mee tot hij in de 90 is. Dus. Vervangen of niet?

En dan dit nog. Laat ik weer eens een stukje Jane Eyre lezen, dacht ik, dat is prettig voor het slapengaan, het blijft boeiend maar houdt me niet uit de slaap want ik weet al hoe het afloopt (*spoiler alert*: na een hoop gedoe krijgen ze elkaar). Maar helaas, aangeschaft in 1977 is het na lezen en herlezen uiteengevallen in 300 delen, wat lastig leest als je op je zij ligt, bladzij na dubbelbuigende losse bladzij. Vervangen of niet? Hoe vaak ga ik dat boek in de toekomst eigenlijk lezen en herlezen, is het wel de moeite?

stukken

Deze vragen kunnen worden beantwoord via een tegenvraag: 'does it spark joy?' De beslissing is niet moeilijk. Dat worden nieuwe schoenen én een nieuwe Jane Eyre.

Nu nog zien dat we die kosten eruithalen. Doorskiën en doorlezen tot we in de 90 zijn. Deze keer wordt het spannend wie of wat er het eerst stukgaat.

reageer ook (7)

Weer andere sneeuwpret

Ha, sneeuw. Met 20 cm kon er gelanglauft. Gelanglaufen. Langgelaufen. Op-smalle-ski's-zonder-rem-en-met-lange-stokken-in-het-zweet-gewerkt, dat is de essentie wel. De sneeuw gleed voor geen meter, net rond het vriespunt, en dan zijn de weilanden toch niet echt steil genoeg. Wel mooi, maagdelijke sneeuw van eigen bodem.

sneeuwpret04

Dan maar eens een afdalinkje in de crossbaan, maar die is ook niet steil en bovendien werd het skiën daar belemmerd door Kir en Gygy die in de stokken wilden bijten, op de latten gaan staan en mest in onze lojpes deponeren, wat remmend werkt.

Het gaat beter op het hellinkje naar het driehoekje toe, waar eerder vandaag iemand in een terreinwagen langs was gekomen zodat die daar een soort lojpe had veroorzaakt. Die autobanden zijn wel een beetje smaller dan nodig is voor comfortabel skiwerk maar het gleed toch lekkerder dan in de losse sneeuw. Waarom afreizen naar de officiële pistes van Baraque de fraîture of Saint Hubert nietwaar, als men kilometers piste in het bos achter het huis heeft liggen.

sneeuwpret05

We skiden tot het bruggetje over de Vierre, waar weer ruim voldoende snelstromend water voorbijkomt en de brugleuning attent in de kleur van mijn jasje bleek te zijn geschilderd.

sneeuwpret06

Daarna weer terug, bergop want what goes down must come up, daar is ook in real life niets aan te doen. Het laatste stukje is dan weer dalend zodat er nog flink geremd moet worden.

sneeuwpret07

Dat gaat natuurlijk ook wel eens mis, vooral als één ski mooi doorglijdt en de andere opeens blijft steken door plaksneeuw of een tak over de weg. Maar dat hoort erbij.

sneeuwpret08

Het overeindkrabbelen is altijd een heel geploeter maar ik wil het zelf doen, al staat de behulpzame cameraman vlakbij. Vermoeiend na een maand verkouden zijn en amper wat uitvoeren, maar het was weer een mooi rondje, dat zeker.

reageer ook (1)

Meer sneeuwpret

De drie groten kunnen het bos niet in omdat de sneeuw in hun hoefijzers klontert tot ijsballen, maar met de kleintjes maakten we een wandeling. Omhoog, omlaag naar het driehoekje, langs het beekje de brug over, langs les trois bosses waar we even naar de sleeënde kinderen keken (whoot, dat was wel even spannend), even buurten bij Olivier, het dorp door en langs het weggetje terug omhoog naar huis.

sneeuwpret03

Het was mooi. Geen zon maar veel sneeuw, op de open stukken 20 cm en onder de bomen minder.

Kir is alerter en nieuwsgieriger dan Gygy. Allebei lopen ze keurig mee, ook langs de stoere Ardenners in de wei, dorpsbewoners met boodschappentassen en auto's die in de sneeuw met hun banden nu veel meer lawaai maken. Goed opgevoed.

reageer ook (7)

Speelkwartierweer

Nee, dan maandag. 's Ochtends reed ik door de sneeuw naar Florenville, waar minder lag dan bij ons in de Ardennen. 'Zijn de paarden met dit weer lekker in hun huisje', vroeg de podologue, die altijd wel wil weten hoe het met de paarden gaat maar er geen verstand van heeft. Ha, nou nee.

sneeuwpret01

Sneeuw, daar zijn de paarden vóór. Goed spul, daar kun je je op meerdere manieren mee vermaken. Rollen, graven, rondjes rennen, bokken, en als er even zon is een beetje staan soezen.

sneeuwpret02

En er komt nog meer aan, zo te zien. Wij blij dat we in de Ardennen wonen.

reageer ook (3)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2019 - powered by InR