rss
logo
 
vrijdag 20 april 2018

La vie en rose

Dit is elk jaar weer de mooiste dag: de paarden voor het eerst weer in het groene gras (een uur om te beginnen zodat ze zich niet te barsten eten). Nog nergens mest. Het dorp in de verte. Wat een plaatje.

enrose01

Vogels fluiten. Ver weg bromt een tractor. Heel hoog boven het weiland zweeft een buizerd zijn cirkels.

enrose03

Kortom. La vie en rose.

enrose02
reageer ook (1)

Eén dag zonder

Zondag 15 km met Titan en Harissa vanuit Narcimont. Zacht voorjaarsweer, net geen korte mouwen. Na de rit spaghetti met een glaasje heerlijk grapefruit-basilicumwater (voor mij) en rosé (voor enkele anderen) aan de tuintafel op het gras terwijl de automatische grasmaaier rustig om ons heen drentelde. Handig, zo'n robot. Niet al te laat weer thuis, mest ruimen, water bijvullen, alle paardenspullen opbergen, de achterblijvers voeren, de trailer wegzetten, eten, douchen, naar bed. Zzz zzz ZZZZ.

narcimont

Maandag drie wassen erdoorjagen met zonnig droogweer, het hele huis vegen en zuigen (niet eens wegens Grote Schoonmaak, gewoon haren stof hooi en pluizen van één week), paarden verzorgen, de oude bank wegbrengen, het allerlaatste hooi halen nu we toch op pad waren met een lege aanhanger, R groef een funderingssteen van het hooischuurtje uit die we nodig hebben voor de nieuwe schuilstal aan de overkant. Geen tijd om te koken en geen eten in huis. Brood met een gebakken ei op de bank. O nee toch niet, geen bank om op te zitten.

zenzonder

Hebben we eigenlijk wel een bank nodig. Dit is toch juist heel zen. Japanse inrichting, bezoek kan blijven staan (op één na) en wat een heerlijk rustgevende ruimte. Helaas, na tien minuten reeds rugpijn, dus we bestellen de nieuwe bank toch maar niet af.

Woensdag wordt hij geleverd. Ook komt de veearts voor de griepvaccinatie van Harissa, die eerder moet dan die van de anderen wegens wedstrijden. 's Middags komt Sunshine met Gygy werken en ons lesgeven, dus die dag is ook alweer compleet volgeboekt.

Maar morgen, dinsdag! Dan gaan we een keer totaal normaal doen. Niemand over het erf. Boodschappen, grasmaaien, verder niets. Relaxen, één dag. Nee, echt.

reageer ook (7)

Obstakels

Zaterdag waren we met Titan en Jay in Vielsalm voor weer wat pret met obstakels. Een verslag zit er niet in want morgen maken we een dagtocht met Titan en Harissa met vrienden hier in de buurt en we moeten intussen zien dat we wat slaap krijgen, maar een fotoreportage kan net.

Eerst leidden we de paarden over ...

vielsalm00

...door ...

vielsalm01

... en langs ...

vielsalm02

... de verschillende uitdagingen ...

vielsalm03

... en vervolgens onder het zadel ...

vielsalm04

... met diverse ...

vielsalm05

... attributen ...

vielsalm06

We kwamen weer een stukje verder, het ging goed en het was leuk.

vielsalm07

En morgen alweer paardenpret, maar dan in de buitenlucht. Wat een leven.

reageer ook (2)

Gevarieerd leven

Ik zal even snel noteren wat er vandaag allemaal voorviel. Voor ik het vergeet. 's Ochtends kwam een grote bosbouwtractor het kerstbomenveld aan de overkant (onderhand voor de derde keer) snipperen. Het ziet er nu uit als een veld potgrond daar. Ook moesten er foto's en een filmpje worden gemaakt van het longeren der beide veulens waarbij de longeerders (R en J te A, thans te S) allebei een helm droegen. Malligheid, maar ondanks het machinegeronk op de achtergrond is de reportage gelukt.

Na het eten vertrokken de longeerders (nu zonder helm) naar het containerpark met een hoop lege kunstmestzakken en ze waren nog niet weg of daar kwam Benjamin aanwandelen met Paprika aan een touw(-tje). Hij is gek op dat dier maar moet alles nog leren.

paprika

Om te beginnen hoe een touwhalster moet worden vastgeknoopt. Daarna longeerden we haar zonder poespas, met en zonder longeerlijn, en deden grondoefeningen. Toen R weer thuiskwam, knipte en vijlde hij de hoeven bij, dat was net als laatst dringend nodig. Met de schaar werd het bridlepath vrijgemaakt en ik knipte 12 cm van de staart af. We maakten nog een wondje aan het rechtervoorbeen schoon en ontsmetten het met betadine. Verder kreeg de jongeman een groot aantal adviezen over zich heen, we zullen zien wat hij daarvan onthoudt (en/of mee doet). Dat was dat.

Tijd voor thee, paardenvoeren en mijn dagelijkse fietstrainingsrondje, maar dat laatste werd onderbroken doordat ik de paardentandarts tegenkwam, die wilde komen praten over seks. Nou ja, over de technische aspecten van de dekking van Harissa, binnenkort. Hij is namelijk de eigenaar van de uitverkoren hengst. Daarbij bleek Harissa een hele sjieke afstamming te hebben, ik had nooit veel aandacht aan haar papieren besteed want Harissa is een fijn paard en dat is het belangrijkste, maar het was toch leuk om erachter te komen dat ze bepaald niet van de straat is. Wordt vervolgd.

Onderwijl dreunde er nog een puttertje tegen het raam, dat na een poosje bijkomen in het bekende katveilige kartonnen doosje weer op eigen gelegenheid kon wegvliegen. Zo is het leven op het platteland: niet saai.

reageer ook (3)

Stippen en vlekken

Blijkbaar wordt dit jaar het voorjaar overgeslagen, de zomer viel zondag met een klap in. Beetje verbrand alweer. Weliswaar heeft het vannacht nog een beetje gevroren maar overdag is het net juni. R en de logee haalden vanochtend het op een na laatste vrachtje hooi, het gras groeit waar je bijstaat en vlierstruiken en sporkenhout lopen uit. Wilgenkatjes in de voortuin en forsythia in andermans tuinen. Alle grassen roosjes en perovskia vlak boven de grond afgeknipt.

Een omwegje bij het hooi halen om Cap en Stracciatella gedag te zeggen op de Vallée de l'eau. Cap is nog even gezellig en aanhankelijk als toen.

cap00

Het is al een echt klein paardje geworden. Voor Cap geldt momenteel wat Vlamingen zeggen over Amsterdam: schoon maar niet proper. Ze zou wel gebaat zijn met een sopje maar het gaat ons te ver om andermans wei in te gaan met een emmer en een borstel.

cap01

Daarna dan lekker drogen in de zon. Maar ach, de modder zit er bij zo'n kind toch zo weer aan.

reageer ook (4)

Nog steeds niet echt helemaal

Oké, dat was eergisteren, vandaag zou het voorjaar dan losbarsten en inderdaad: zon volop; er was maar één dingetje: de afdeling 'wind' trok zich nergens iets van aan. Men spreekt dan van 'gevoelstemperatuur', maar het Engels is meer to the point: wind chill. Resultaat: zonverbrande maar ijzige gezichten, paarden wapperend in de straffe oosterstraalstroom en drie wassen in hoog tempo achter elkaar aan de droogmolen en er weer af, drooggebeukt door windkracht acht. Aan de positieve kant: mijn krachtig wasknijperbeleid zorgde dat er geen enkel stukje wasgoed wegwoei. Maar toch. Ik hou niet van wind en daar blijf ik bij. Wind steekt veel te vaak een stok in het wiel en dan draait het niet lekker.

's Middags kwam Sunshine Gygy longeren, wat erop uitdraaide dat we na afloop uitgebreid verdergingen waar we vorige les met Titan Jay en Harissa gebleven waren. Stelling en buiging in de roundpen, en tot slot in het niet afgezette deel van de crossbaan. Gelukkig hadden we gisteren nog wat aan ons 'huiswerk' gedaan op dat gebied, zodat we geen gek figuur sloegen. Ikzelf vind in elk geval dat ik met Harissa heel goed vooruitga, al moet ik mij dat soms wel bewust inprenten als ik zie dat de anderen alweer veel verder zijn. Maar het is geen competitie. Harissa en ik gaan goed vooruit. Vinden Harissa en ik, en dat is uiteindelijk het belangrijkste. Ieder in zijn eigen tempo.

nogsteedsniet

Na afloop hingen we de dekjes te drogen over de roundpenomheining. De wind had ze zo droog. Dan dan weer wel.

reageer ook (6)

Nog niet

Eigenlijk heb ik veel zin in Grote Schoonmaak, maar het kan nog niet. Daarvoor moeten alle ramen open, spullen naar buiten, soppen ragen dweilen schrobben woeden. Hoekjes, gaatjes, randjes. Maar buien afgewisseld met zon, dat is een ongunstige situatie. Met zon zie je wel dat de ramen aan een wasbeurt toe zijn maar een minuut later plenst het alweer. In arren moede nam ik binnen alle plinten af met een doekje, dat werd hoog tijd en het verschil is duidelijk te zien voor wie daar oog voor heeft (uitsluitend ikzelf).

's Ochtends haalde ik de vogelvoerhuisjes binnen. Er zijn geen mezenbolletjes meer in de winkel want de klant moest vorige week al aan de paaseitjes (behalve deze twee klanten want we hebben er dit jaar geeneen in huis gehad). Het is wel jammer dat we nu aan het ontbijt niet meer naar het af-en-aangevlieg van mezen vinken en ... euh nog meer mezen kunnen kijken. Nestelen doen ze nog niet.

Ook knipte ik alle siergrassen in de achter- en zijtuin vlakbij de grond af, een heel karwei. Dat moet, anders groeit het nieuwe gras straks niet goed uit de oude pollen maar de tuin is nu wel een kale boel. De sneeuwklokjes zijn uitgebloeid en de narcissen nog niet open. De vlier zit vol knoppen maar dat is al twee weken zo en er zit weinig vooruitgang in.

nogniet

De paarden beginnen hun winterhaar te verliezen maar nog niet met heel grote vlokken tegelijk. Harissa, die altijd de laatste is, is nog echt wollig. Het is de periode van Nog Niet.

reageer ook (4)

Net stelletje

Donderdag bestond uit twee delen. Om en om. 's Ochtends hield ik de paarden in het oog in de crossbaan en verwijderde onderwijl nog wat bramen, altijd nuttig, en R ontmantelde de pomp en het waterreservoir in het pomphuis. Zo noemen we de ruimte onder de entree waar tot vandaag de waterdrukverhoger stond.

pomphuis00

Nu de gemeente ons van voldoende druk voorziet, is die overbodig geworden. Al die extra koperen pijpen en buizen en aftakkingen en drukmetertjes (ik doe even of ik er ook verstand van heb) moesten worden afgekoppeld en een enkele pijp omgelegd. Mooi simpel. Less is more.

pomphuis01

's Middags ging R aan het werk in de roundpen met Kir, om toch even buiten te zijn op deze zonnige dag, en voerde hij de paarden, terwijl ik het pomphuis schoonmaakte en opnieuw inrichtte. Ruimte over nu de pomp en het reservoir eruit zijn. De grasmaaier kan zomaar naar binnen zonder priegelen. Alles bij elkaar is het een keurige opslagplek geworden, overzichtelijk en toegankelijk, mits je blijft bukken. Wat zijn wij samen toch een net stelletje.

pomphuis02

En blijven we het nu het pomphuis noemen, vroeg R zich af. Natuurlijk. We noemen het zwembadveld toch ook nog steeds het zwembadveld, terwijl daar al sinds jaar en dag geen zwembad meer staat. Dat moest ik even opzoeken. Puree zeg. We zijn al aan ons achtste jaar bezig hier. Hiephiephoera.

reageer ook (9)

Faits divers

We loggen om het een en ander te onthouden. Maandag. Hooi gehaald, er ligt nu nog voor vier karretjes, net genoeg waarschijnlijk en anders springt Olivier wel bij.

Het was een mooie dag, met voorspelling van regen in de komende dagen, dus: kalk strooien aan de overkant. R haalde 1000 kg bij de 400 kg die over was van het najaar en reed uit bij niet al te veel wind. Binnenkort nog kunstmest daar en dan ligt dat land er weer goed bij.

In het aangrenzende veld kwam een trekker van de kerstbomenplantersfirma de omheiningpalen in de grond drukken. Dat schiet lekker op, zo'n trekker. Hij zet een paal overeind, drukt, tagadagadaga, en de paal staat. Volgende paal. Als wij nog eens wat te omheinen hebben, wil ik ook zo'n trekker. Vandaag dinsdag rolde een speciaal toegerust trekkertje er het gaas tegenaan, de paarden schrokken telkens van het geluid dat het schietpistool maakte dat er de krammen injoeg. Er komen Nordmanns op dat terrein, sjieke kerstbomen, die goed beschermd worden tegen allerlei kerstboometend wild, en die maximaal tien jaar mogen blijven staan. Na vier jaar zijn de eerste klaar voor de verkoop.

gadget

Verder was ik vorige week vergeten vast te leggen dat onze oude vriend Gadget overleden is, 25 jaar oud. De foto is van zes jaar geleden. Een vriendelijke en beleefde Quarter, met wie wij onze eerste westernavonturen meemaakten. Hij deed altijd keurig wat je van hem vroeg. Als er een paardenhemel bestond, zou hij daar nu zeker in ronddraven, zonder artrose of kortademigheid. Bye bye Gadget.

reageer ook (6)

Voorjaarspret

Een afwisselende week, alles bij elkaar. Maandag herinneren we ons al niet meer, te lang geleden, dinsdag vijf uur in de auto heen en terug naar Vlaanderen naar de boxenbouwer, woensdag voorjaar, donderdag wintersneeuw, vrijdagochtend was alles alweer groen en dacht ik alvast even de weidepaaltjes te tellen om te zien of we er genoeg hadden om een stuk van de crossbaan af te zetten zodat de paarden daar af en toe eens lekker kunnen rondscharrelen, en voor ik het wist had R die paaltjes er al ingeslagen, hadden we draad getrokken en de paarden door het hekje erin gelaten, dit alles nog voor de koffie.

We namen plaats in het midden, op de tractorband, om een oogje in het zeil te houden voor het geval de paarden zich op een of andere manier in de nesten zouden werken. Eerst moesten er een paar rondjes gerend worden om te zien tot waar hun nieuwe territorium reikte. De crossbaan werd meteen flink omgeploegd en we konden vaststellen dat daar prima schuin door de bochten gegaloppeerd kan worden, ook met vijf paarden tegelijk. Dan weten we dat voor als we daar zelf ook eens zin in hebben.

crossbaan01

Daarna was het knabbelen en scharrelen, hier een takje, daar een grasje, ginds een topje van de frambozenstruiken. Precies de manier waarop paarden van nature en in het wild voedsel zoeken. Een plezier om ze bezig te zien.

Na een paar uur kwamen ze uit zichzelf weer naar de boxen. Hooi eten, water drinken, uitrusten. Zaterdag hetzelfde patroon. Juist nu iedereen onderhand genoeg heeft van winterhooi maar het voorjaarsgras nog niet gegroeid is, is dit een fijne afwisseling voor ze.

crossbaan02

En het is er goed rusten. Loungen. Rieleksen. Chillen. Genieten.

crossbaan03

Voor man en paard.

reageer ook (2)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR