In de afgelopen week was er welgeteld één droge dag, waarop we dan ook naar buiten snelden met snoeischaar en beugelzaag in de aanslag. Resultaat: de houtwal ziet er weer uit als een haag. Een natuurlijke haag natuurlijk, maar hij moet toch worden bijgehouden, anders woonden we in no time in het kasteel van doornroosje. Nu kan hij in het voorjaar weer mooi uitlopen. De takken blijven er gewoon onder liggen, zoals gewoonlijk.

We bekeken ook het werk van de overbuurman op de helling van het 'steile pad'. Hij legt in zijn eentje alle sparren op die helling om, dikke bomen. Een paar duizend zijn daar wel gemerkt. Als hij er een aantal heeft omgelegd, zaagzaag, zwiep, boem! klimt hij in de grote stripper en legt ze met de goede kant naar beneden zodat ze kunnen worden opgeladen. Enorm stoer werk voor zo'n jongen, maar wel saai op den duur, lijkt ons. Vandaag bomen, morgen bomen, en bomen de rest van je leven.

Nu regent het weer. En dit was het nu weer wat logactiviteit van het moment betreft, want ik heb net uitgerekend dat wij de komende twee weken in totaal zeventien mensen (en drie paarden) op bezoek krijgen, niet elke dag zoveel en niet allemaal tegelijk, maar van loggen zal wel niet veel komen. Bezig bezig. Het is maar goed dat wij alleen heel aardige mensen kennen.