Na het vorige logje lijkt het misschien dat hier niets anders te melden valt dan de wisselvalligheid van het weer. Nou ja, dat ís ook belangrijk, maar logtechnisch gesproken komt dat door de laatste tien dagen in één logje samen te vatten, dan vergeet je de helft.

Zo maakten we op de laatste hete dag van mei een vroeg stapritje met K en V, en er was wel degelijk een mijlpaaltje want we ontgroenden het terras (met de hogedrukspuit en een beetje navegen met de schrobber, veel minder inspannend dan vroeger). Verder arriveerden de 'garage' voor de grasmaaier, en wol voor het nieuwe dekentje. Ik bestel nu alleen nog zuiver wol, niks alpacamengvezels meer, dat leidt uiteindelijk maar tot pfas en meer direct tot pluizen door het hele huis. We maakten trouwens ook het huis schoon van de week. En de carport, vorige week, gewoon met emmertjes regenwater en een spons, dat gaat gesmeerd. Een keer per jaar een uurtje werk, meer niet. Routinezaken.

Maar opzienbarend was vanochtend de zwaluwencrisis. Een jong dat blijkbaar al een beetje kon vliegen zat hoog op de dakbuis in het hooischuurtje en een die dat nog niet kon, zat op de grond. Toen we hem wilden oprapen, fladderde hij het weiland in, Océ schoot er achteraan maar miste hem op een haar na, en R kon het beestje oppakken om hem terug te zetten in het nest. Nest, welk nest. Het hele nest lag op de grond, onherstelbaar beschadigd. Het was al een paar jaar oud, tegen het gladde bamboe aangemetseld, en we denken dat het met de ouders én de jonge vogels uit de vorige leg, die er de nacht doorbrengen, én deze nieuwe jonkies uiteindelijk te zwaar werd belast. Blijkbaar was het gevallen vlak voordat we de katten kwamen voeren.

We sloten Océ en Nero voor een uurtje op in de sellerie, en om de jongen zo goed mogelijk veilig te stellen tot ze beter kunnen vliegen verzon R een list met een plastic bakje en een lijmtang.

Het restant nest erin gelegd en de jonkies teruggeplaatst, de rest is afwachten. Een voordeel van het plastic bakje is dat je van onderaf een beetje kunt zien wat erin zit. Min of meer.

Het zou kunnen dat er vier eitjes zijn geweest en dat dit de laatste twee nog niet vliegklare jongen zijn. De ouders gaan ons nu nog moediger te lijf dan voor de ramp, dus we storen ze maar niet te vaak.