Het wil de laatste tijd niet vlotten met dit weblog. Ik heb best tijd, er gebeurt ook van alles, er zijn zelfs echte mijlpalen, maar logjes nee. Het heeft iets te maken met de dagindeling, nu we de paarden tegen het eind van de middag in het ruïneveld laten (mijlpaal 1!) en pas tegen 21 uur drie kruiwagens van waarschijnlijk de laatste baal hooi voeren (mijlpaal 2), is daarna én ervoor de tijd voor een echt logje te kort.
Nou, het zou natuurlijk best op een ander moment kunnen als ik er maar even voor ging zitten. Tenslotte was er ook tijd voor mijn tot drie keer toe uitgehaalde trui, begonnen als een vest en na het doorlopen van de fase 'V-halstrui', waar ik sowieso niet aan had moeten beginnen want ik hou helemaal niet van V-halzen, nu in elk geval afgekomen (mijlpaal 3), met gebruikmaking van het allerlaatste draadje vestenwol. Van de overige kliekjes brei ik alweer een paar sokken. Maar wat voerde ik dan verder uit, de afgelopen periode? Ik zat in die twee weken met aanhoudend zon toch niet de hele tijd binnen met een breiwerkje? Hm.
De natuur gaat binnen en buiten gewoon door, ondanks de aanhoudende droogte. De binnen overwinterde fuchsia bloeit, de pioenrozen groeiden al boven hun rekjes uit, en zelfs het kansarme exemplaar onder de zuilbeuk kwam weer op, terwijl het niet eens een eigen rekje heeft. Er arriveerden drie zwaluwen (mijlpaal 4!), waarvan er twee op het oude nest zitten in het hooischuurtje. Bij het hooivoeren 's avonds doen we daarom de mooie nieuwe lampen niet aan, om de zwaluwen niet af te schrikken.
Justine vierde Kirs tiende verjaardag (mijlpaal 5!) met speciale paardentaart, eerlijk gedeeld met de andere drie. Harissa moest eerst wel achterdochtig op haar taartpunt kauwen, fijnproefster die ze is. Daarna werd de verjaardag nog eens in de zon uit de wind op het terras gevierd door de mensen, met door Barbara gemaakte Maitrank.
De allergrootste mijlpaal was vervolgens de komst van de nieuwe maaier. Eindelijk hoeft R niet meer elke week achter de grote benzinemaaier helling-op helling-af te lopen, broemBROEM, BROEM. Stilte, de elektrische maaier doet zijn werk zacht zoemend maar doeltreffend. R is wel een tijd druk geweest met de installatie en toezien of alles goed verloopt, en er moest ook nog een kabel in een goot worden aangebracht, maar nu kent Joris zijn taak en voert die helemaal zelfstandig uit. De paarden vonden hem in het begin erg intrigerend, vooral HiRise, maar ze begrepen al snel dat het geen bedreigend dier was.
Sunshine kwam regelmatig om met R en HiRise te werken, en R zegt na afloop telkens dat het een goede les is geweest. Ze vorderen, het gaat om de puntjes op de i. Ik doe nooit mee, langs de kant versta je geen woord zodat het hele nut je ontgaat, en bovendien heb ik de neiging opmerkingen te maken, die op dat moment meestal helemaal niet relevant zijn.
Verder verliep de afgelopen periode met een beetje van dit en van dat, zijn gangetje, zoals het ook hoort. Alleen afgelopen vrijdag was er een hoop drukte bij de boxen. Sunshine kwam (met Jake) om met HiRise te werken in de roundpen, Fred kwam (met Jack en Ouma) om de andere paarden te beslaan, zoals gepland, en Maéva met Sana zoals de laatste tijd steeds, maar ze bracht ook Bibine mee, die voor een hoop spektakel zorgde door met het touw te vechten, te stampen, te steigeren en zo meer. Maar bovendien kwam Olivier (met een onbekend jongmens), onaangekondigd, om Paprika te laten bekappen. Hij wil haar verkopen en dan moet ze er fatsoenlijk uitzien.
Alles goed en wel, maar het betekende dat onze paarden nog twee uur langer in hun box moesten blijven dan de drie uur die ze normaal al veel te lang vinden. Nadat iedereen vertrokken was en de paarden vrigelaten waren, zetten we de tuinslang op de zwijnenstal die ze ervan gemaakt hadden. Een volgende keer laten we ze eruit als ze alle drie klaar zijn. Fred zei wel dat je ze eraan moet wennen om in een box te staan, maar wij vinden van niet, zolang het niet strikt nodig blijkt.