Het oude jaar is goed geëindigd, met heel weinig geknal en misschien vier of vijf vuurpijlen, ver weg aan de overkant van de Vierre. Zoals altijd moesten de logees het binnen zelf uitzoeken, terwijl I+R in de wei stonden om een oogje op de dieren te houden. Dat viel mee, Kir keek een paar keer op tussen de happen hooi door maar er was gelukkig geen grote onrust.

Toen we buiten kwamen, kregen we dit zeldzame tafereel te zien. Tenminste, het kan best dat Océ en Nero elke avond zo gezellig samen in hun nest liggen, maar gezien hebben we het nog nooit. Als ze ons horen aankomen, springen ze normaal altijd meteen tevoorschijn en dan weten we niet waar ze vandaan komen. Ze keken op oudejaarsavond een beetje verstoord maar dat kwam doordat we opeens het licht aandeden. Katten zijn over het algemeen niet bang voor vuurwerk, en onze twee bleven ook rustig in hun nest liggen tijdens het knallen. Na een kwartier was het in het dorp alweer voorbij en konden we naar binnen.

Ook het nieuwe jaar is goed begonnen. We maakten verschillende wandelingen door de sneeuw. In de weersverwachting stond het woord sneeuwwolkbreuk, en inderdaad kregen wij iets op ons hoofd dat erop leek. Weer thuis mat R de sneeuwhoogte: 5 cm, dus nog niet indrukwekkend.

We kwamen weer niemand tegen en zagen geen wild, alleen een staartsleepspoor bij het beverbeekje. Thuis waren er logees, boeken, dekentjes en appeltaart. Zoals ik zei, het nieuwe jaar is goed begonnen.