Behalve een heleboel routine (hooi, water, mest, de ruif terugplaatsen wanneer de paarden hem weer twee meter heuvelaf hebben geduwd) waren er de afgelopen week bij hogere temperaturen en druilerig weer ook een paar nieuwe dingen.

Zo maakte ik voor het eerst in misschien wel twintig jaar een tekening. Geen kunst, maar een weergave van de werkelijkheid. Ik ben het vaak genoeg van plan maar er kwam nooit wat van, terwijl R alweer jaren geleden zo'n mooi tekenbord voor me gemaakt heeft.

Van heel andere orde is het experiment om de laatste hooirol van 2024, die beschimmeld is, in de sparren te deponeren. We willen zien of en hoe snel hij uit elkaar valt, en of er bosdieren van komen eten, zodat we kunnen zien of hij van binnen ook beschimmeld is.

Verder kregen we bij de apotheek onze wintervaccinaties, covid en voor mij griep, dat was de eerste keer in mijn leven. Niet dat we kwetsbare ouderen zijn geworden, maar onkwetsbare ouderen zijn we natuurlijk ook niet. De leeftijd ...

En ik scoorde een paar nieuwe robuuste handschoenen bij DH, een kleine maar belangrijke vreugd als de oude in lappen uiteenvallen. Bij echte kou zou een paar wanten nog beter zijn, maar daar doet men hier blijkbaar niet aan. Alleen bij de hema zag ik vorig jaar een paar, natuurlijk specially imported by the management at colossal expense uit Nederland, maar niet de goede maat, en als we in Nederland zijn is er nooit tijd om op wantenjacht te gaan, dus ben ik aan het begin van de winter toch blij met deze, die R 'je motorhandschoenen' noemt.