logo
 

Gereden en gebakken

Zaterdag gingen we rijden met K en V, gewoon in het bos achter het huis. Mooi voorjaarsweer. Zodra Harissa hun twee ruinen zag (vooral Cisco, dacht ik), werd ze enorm hengstig. Ze stak het niet onder stoelen of banken, paarden kennen geen gêne, en al na 100 meter op weg dacht ik 'dit wordt niks'. Elke paar meter stilstaan voor een klein plasje, en dan snel weer bijdraven naar de anderen, nee. Geeft niks Harissa, kom we maken rechtsomkeert. Zo hadden we met zijn tweetjes een heel fijn ritje, al was het kort, en daarna nam ik haar nog mee uit grazen aan het halstertouw. Overal schiet nu fijn bosgras op. Ze vond het prima en we hadden een relaxte ochtend.

kortritje

De anderen hadden het minder ontspannen doordat Cisco eigenlijk niet echt in de hand te houden was onderweg. Maar goed dat ik het stressniveau daar niet nog verder had opgejaagd met mijn opgewonden merrie.

De dag ervoor had ik staan suffen tijdens het voorbereiden van de zaterdagse lunch. Voor de ricottataart (fiadone) moesten eieren gesplitst en zes dooiers gemixt met suiker. Oké, mix mix mix, totdat hee, ik wakker werd en ontdekte dat ik de eiwitten stond te mixen in plaats van de dooiers. Jemig. Wat kan een mens maken van zes eiwitten met suiker? Niets anders dan meringues, dus dat moest dan maar. Wat een hoop, een groot Kuifjeblik vol. Ik lust best één keer per half jaar één meringue, en R ook, maar geen 30 achter elkaar, je tanden plakken aan elkaar bij de gedachte alleen al. Hoe krijgen we ze ooit op. Nou ja, eerst maar de fiadone afgemaakt, nu wel goed, met de dooiers en zes nieuwe eiwitten, prima.

Maar bovendien kwam K (zoals bijna altijd) aanzetten met een halve frambozenpavlova en twee soorten cake voor ons. Dat werd te gek. We besloten dat ze de meringues kon meenemen om uit te delen aan de collega's, het restant (driekwart) fiadone kon de diepvries in, de bitterkoekjes die ik sowieso al had gebakken voor bij de dagelijkse koffie blijven wel een poosje goed en de cake ook. We moeten ons nu dus alleen door de pavlova heen zien te eten. Wat een luxeprobleem.

Voorlopig dus geen keukenaciviteiten hier. Hoewel ... V bracht korrels mee voor de heerlijke waterkefir die hij maakt, en kijk, dankzij de duidelijke instructies staat hier nu een anderhalveliterpot te fermenteren op het aanrecht. Mjamm mjamm over een paar dagen.

reageer ook (5)

Voorjaarsplannen

Na het mestuitrijden kon R op een droge dag tussen de regendagen snel de twee weilanden slepen. Goed. Zo kan de verspreide mest in de grond zakken voordat de paarden het ruïneveld ingaan en voordat aan de overkant gehooid wordt.

En alsof het niks is, reed hij zondag met de sleep achter de trekker het dorp door en sleepte twee weilanden van Olivier, waar die met zijn niet van 4-wielaandrijving voorziene trekker de hellingen niet aankan. Boeren moeten elkaar helpen, ook als het kleine boeren zijn met een heel kleine tractor (maar met een degelijke sleep).

Met het begin van het voorjaar zijn er verschillende projectjes in gang gezet, al is er nog niets zichtbaar.

De heren grondverzetters kwamen het plan voor de verharding onder de hooiruif bekijken en bespreken. Dat komt in orde, op een nog niet vastgesteld moment.

De verschoten gevel van het huis wordt door de aannemer aangepakt, evenals het verzakte terras, op een nader vast te stellen datum.

De terrasmeubels naar buiten gesjouwd en we hebben er al op gezeten ook, met onverwacht ruiter-/motorrijderbezoek. Nero nam de met saharazand bestoven tafeltjes meteen in gebruik als zitplaats en uitkijkpost.

Ik maakte een afspraak met een glazenwasser. Die werd meteen weer uitgesteld maar in elk geval is er een startschot gelost. Ik heb genoeg van het gedoe met ladders en telescoopstok waardoor het ondanks alle moeite toch niet echt schoon wordt.

Er werd een tank gas geleverd, zodat we er weer een jaar tegen kunnen.

We vroegen bij de gemeente een nieuw rijbewijs aan, dat weer 10 jaar geldig zal zijn. Ook kregen we allebei een verklaring van in-leven-zijn mee, dat staat dus echt wel vast.

R kwam thuis met een nieuwe regenmeter, zodat wij nu kunnen constateren of en zo ja hoeveel het 's nachts geregend heeft terwijl wij lagen te slapen. Dat kunnen we ook wel aan de plassen in het weiland zien, maar een regenmeter is officiëler.

ritje

We maakten maandag samen een voorjaarsritje. T-shirt met bodywarmer. We galoppeerden zelfs een eind over het bospad dat wel gladgestreken is na de recente bomenuitsleepwerkzaamheden maar waar de paarden toch een eindje in de modder wegzakten. Harissa en Titan waren in vorm. Vandaag kon de warme jas weer aan, 's nachts een heldere sterrenhemel en overdag zon met frisse wind. De haag is al bijna helemaal groen.

reageer

Het nadert

Er zijn tekenen dat het voorjaar nadert. Er lag een half, uitgekomen vogeleitje in Harissa's box. Nog geen nestelende vogel gezien, maar hoe komt zo'n eierschaaltje daar dan, vraag ik.

De paarden waren toe aan een grote borstelbeurt, dat kon steeds niet vanwege de regen, maar gisteren greep ik mijn kans. Normaal is dat borstelen buiten gemakkelijker want dan waaien de vlokken vanzelf weg en hoeven we na afloop niet te vegen, maar dat ging nu niet in verband met de overdosis knaasjes, dus vooruit, op de betonplaat dan. Alles bij elkaar meer dan een mestschep vol. Kir treedt op als schaaldiertje.

paardenwol

De paarden zagen er meteen een stuk beter uit, al werd dat al snel tenietgedaan door gerol in de modder. Het haar wierpen we onder de beukjes, voor het geval de vogels het als nestwol willen gebruiken. Maar misschien is dat al mosterd na de maaltijd en zijn ze dit jaar extra vroeg begonnen.

Na een aprilse bui ging een dubbele regenboog zomaar in ons weiland staan. De dubbele rees op uit de crossbaan. Het lijkt wel of de bogen de donkere luchten tegenhouden. Het dorp lag nog in de regen, maar wij hadden zon.

regenboog

De wind heeft drie sparren in de aanplant achter de crossbaan omgeblazen en Sandra heeft een beukje laten omzagen. Haar tuintrapje staat vol narcissen, bij ons schieten de pioenrozen sneller uit de grond dan wij kunnen bijhouden, en in de crossbaan lopen vlieren en kamperfoelie uit. Nog even en ik zet de tuinmeubels buiten, nou, dat is het moment dat het echt menens wordt.

reageer ook (5)

Klussen geklaard

We keken voor het uitrijden van de mest lang uit naar een paar droge dagen, maar die waren dungezaaid deze winter. De velden bleven te nat. Maar maandag zag het er goed uit, twee dagen droog en daarna een beetje regen. Er was minder mest dan vorige jaren omdat we niet meer in de boxen voeren, maar toch in totaal 14 1/2 karretjes. Zoals altijd schepten we samen in, R schepte uit en ik reed de trekker. Er was genoeg voor het ruïneveld en nog wat voor de overkant, iets minder intensief.

Maandag waren er geen knaasjes, met een fris windje, dinsdagochtend wel, wat het werk meteen een stuk onaangenamer maakt. 's Middags viel het wel weer mee.

Olivier hoeft dit jaar geen mest aan te voeren, de opbrengst is straks dan misschien minder maar we hebben zo ook hooi genoeg.

Dinsdagmiddag kwam Goffinet ook zijn land bemesten (met koemest), hij doet in tien minuten waar wij twee dagen mee bezig zijn, maar we vonden zijn resultaat minder goed verdeeld. Ambachtelijk verspreide mest is toch je ware. In zijn airco-cabine heeft hij dan weer geen last van knaasjes.

mest

Dan komt er langzamerhand een eind aan mijn gebrei met dikke wol (90% gerecycelde PET-flessen en 10% alpaca, voelt goed aan). Het plan was oorspronkelijk drie kussenhoezen voor op de bank. Ik breide er een maar het stond totaal niet. Niet strak. Dus wat nu, het was best veel wol. Een dekentje begonnen maar dat leek ook nergens op, een trui dan maar, niet dat ik er een nodig had. O, nog veel wol over, etc. etc. etc. Uiteindelijk verzon ik twee truien en twee mutsen, en nog zijn er twee knotten over, daar maak ik dan een sjaal van en dan moet het uit zijn. Het is toch nooit meer winter dus wanneer heeft een mens nog zulke dikke truien nodig. Nooit.

wol

En nu ben ik verkouden. Voor straf waarschijnlijk, omdat ik mij negatief heb uitgelaten over een paar onschuldige warme truien.

reageer ook (3)

Of het regent, of er zijn knaasjes

De klimaatverandering slaat hard toe. Het is veel te vroeg te zacht, en deze 'winter' is veel te nat geweest. Het heeft niet fatsoenlijk gevroren, waardoor we nu niet met de gebruikelijke miljoen knaasjes zitten maar met een miljard. Minstens. Ze steken nog niet maar ze zijn zooo irritant.

Er staat in de haag het een en ander in de knop, in het bos bloeien de wilde narcissen, en vandaag ontdekte ik de eerste rode neusjes van de pioenrozen die door de dode bladeren van vorig jaar heenpiepen. Nu al. Pioenrozen horen in mei. Er is al uitbundig vogelgefluit sinds drie, zoniet vier weken. Mooi hoor, maar het is pas maart, de bomen zijn nog kaal.

marmer

Van weeromstuit was ik ook extra vroeg met het terras. Links voor en rechts na het schrobben. De achtergevel moet eigenlijk ook weer, terwijl hij in september pas een grote beurt heeft gehad, maar met al die regen is alles alweer groen.

terrasschoon

Olivier kwam zes balen die we over hebben, ophalen voor zijn schapen. Omdat dit voor ons de eerste keer ingepakt hooi was en je beter te veel kunt inschatten dan te weinig, hebben we flink over. De baal waarvan we eerst dachten dat hij niet goed was (rook naar gist), is door de paarden opgeschranst. De volgende, drogere baal vinden ze veel minder lekker.

We halen de rumex telkens uit het hooi, het zaad willen we niet in de wei hebben, en we verheugen ons al op komend seizoen als we weer hooi van eigen land hebben, waar dankzij R's jarenlange vlijt en toewijding geen rumexje te vinden is. HiRise vond het wel interessant toen we de verzamelde stelen in de brand staken, de andere paarden kon het niet boeien.

rumexvuur

Inmiddels is de nieuwe trailer gearriveerd, en R heeft voor een mooi klein cameraatje gezorgd met helder beeld op de gsm, veel beter dan de oude.

Dan nog wat faits divers: we snoeiden de siergrassen dit keer met de handzaag, veel werk met die steeds dikker wordende pollen. Volgend jaar toch maar weer met de strimmer. De kamperfoelie gekortwiekt, roosjes gesnoeid, het tuinwerk is klaar.

Nadat we al minstens drie maanden heel weinig waterdruk hadden, kwam er op een middag helemaal geen water uit de kraan, best lastig als je op het punt staat te gaan douchen. Lekkage beneden in de straat, 's avonds was het weer verholpen.

En dat terwijl er steeds volop water uit de lucht valt.

bui

Blijkbaar is het ontbrekende onderdeel bij de gemeentelijke waterwerken intussen ook gearriveerd, want met ingang van vandaag is de waterdruk weer op het normale peil. Toch weer even wennen, zo'n krachtige straal.

reageer ook (5)

'U hebt de grens overschreden'

Dat zegt de gps, heen en terug, en ze heeft gelijk. I+R waren namelijk een dag in Luxemburg, naar de tandarts. Alles goed, geen klachten. Bovendien verzekerde hij ons dat hij (63) voorlopig niet met pensioen wil, ik ben weer even gerustgesteld daar het de informatiefste, punctueelste en bekwaamste tandarts aller tijden is, ik zeg het nog maar eens, en er overal tekort aan tandartsen heerst, in België en in Duitsland blijkbaar nog erger dan in Luxemburg.

Daarna van de gelegenheid gebruikgemaakt om sushi te gaan eten bij Auchan, er was een andere exploitant, nu met buffet, maar het eten evengoed heerlijk. Die kans hebben we hier in de rimboe niet. En wat een mensenmassa's overal op lunchtijd, in het deel dat we al etend konden overzien zaten meer mensen dan alle inwoners van Suxy bij elkaar. We kregen ook meteen kijk op de heersende mode: 20-ers dragen skinnies en 10-ers zeer wijde broeken, niet zomaar wijduitlopende pijpen maar wijd over de gehele lengte. Economisch: als deze trend voorbij is, kan men uit de stof van één broek gemakkelijk twee nieuwe spijkerbroeken maken. In Suxy was dit verschijnsel nog niet (tot ons) doorgedrongen. Zelf dragen we alleen kleren die praktisch zijn en vuil (mogen) worden.

Verder een paar bescheiden maar aangename mijlpaaltjes: bij Auchan een goed stevig hoofdkussen en een glazen homousschaaltje gevonden. Ook drie keukenhanddoekjes, maar daar bleken bij thuiskomst geen lusjes aan te zitten dus dat moet nog worden gefikst. Onderweg zagen we dat er op de hele Kirchberg nog steeds onophoudelijk wordt gebouwd, tussen de ene rij flats en de volgende kan er blijkbaar altijd nog wel een bij. Drukdrukdrukte daar, in 2030 mikt men op 1 miljoen inwoners, toen ik er in '89 aankwam, waren het er 350 000 en bevond zich het hele bankenbestand nog in de binnenstad.

meerklokjes

Opvallend was ook de uitbundige voorjaarsbloesem in dat land. Overal langs de weg en in de tuinen prunus, narcissen en forsythia, terwijl hier thuis op 400 m hoogte maar net de regenklokjes aan het einde van hun bloei toe zijn en verder alles nog kaal is. Alleen de gele kornoelje in de haag, die bloeit. En in het bos langs de beverbeek het Klein Hoefblad (heb ik als plantenanalfabeet nu eens een keer opgezocht), zagen wij tijdens ons wandelingetje van zojuist.

De zon schijnt, dat mag ook wel gelogd. Het nadeel: volop knaasjes. Vorige week vond ik bij Nero twee teken en dat was geen record, maar het is toch veel te vroeg.

reageer ook (2)

Inhaalslag

De klad zat erin, of kan ik zeggen: het weer. Het blijft baggeren, en zonder logje is het opeens 1 maart geworden. Een inhaalslagje.

De Vierre is voor de derde keer deze winter buiten haar oevers getreden. Nat nat nat. Het levert wel mooie plaatjes op. Zo zien we in de verte op de brug Titan voortstappen.

opdebrug01

Niet? Dichterbij kon ik te voet niet komen, de weg was weer overstroomd. Zoomzoomzoom, daar is hij.

opdebrug02

De koeien vonden het maar niks in de wei waar Dominique ze na hun vorige uitbraak had gedeponeerd en forceerden waar wij bijstonden en masse het prikkeldraad. Ik maakte er een filmpje van maar dat kan ik beter niet online zetten.

De bostractor is druk geweest en heeft heel de gué en het driehoekje versperd, de stammen worden geleidelijk aan wel opgehaald maar met de paarden is een klein by-passje door modder en struikgewas nodig om er langs te komen.

versperd

We besteedden een motregendag aan de bezichtiging van nieuwe trailers, nu de loopplank voor de tweede keer verrot is. De oude is het opknappen niet meer waard, tenminste niet door ons. We hebben hem toch elf jaar gehad. Ik sopte hem nog een keer af voor de verkoopfoto's, en intussen is de aankoop van de nieuwe bijna rond. Nu nog een nieuwe camera voor erin, de oude heeft het ook al begeven.

oudetrailer

Eergisteren was er na een beetje nachtvorst een tijdlang zon, dat mag wel even vastgelegd. Voor de paarden was dit het ideale moment, én zon én nog te koud voor knaasjes. Vandaag zijn er ook af en toe opklaringen maar het is iets warmer en we zien de paardenstaarten alweer zwiepen en de -oren schudden. Snertknaasjes.

indezon

Ten slotte de mijlpaal-van-de-maand: voor het eerst voelde HiRise R's volle gewicht op zijn rug. Geen voet meer op het opstapje, gedurende twee seconden. Vandaag waren het al vier seconden en dat een paar keer, alles in het kader van heel geleidelijk wennen. HiRise zit er niet mee en vindt het allemaal heel normaal. Dat gaat goed.

hirisezadel

Voor de gelegenheid kreeg hij zijn nieuwe dekje op. Het staat hem goed vinden wij, zelf zegt hem dat niets maar wij willen graag dat hij er knap uitziet.

reageer ook (2)

Flora en fauna

Alweer vanwege het weer weinig eropuit geweest. Het blijft maar zacht, met soms hevige regen soms motregen soms mist en soms drie minuten zon en dan weer buien. Hmpf. Overal modder. Weinig zin in webloggen, al waren er best mijlpalen. Er is er eigenlijk iedere dag wel eentje.

Een bescheiden mijlpaaltje was het verschijnen van de sneeuwklokjes, al kunnen we die voortaan beter regenklokjes noemen. Ook kwamen de eerste groepen kraanvogels over, terwijl het nog niet eens voorjaar is. Volgens de deskundigen ligt dat aan de opwarming der gehele aarde. Dat gaat zoveel sneller dan ik gedacht had. Er staat tegenover dat volgens recent onderzoek de Atlantische golfstroom op omvallen lijkt te staan, wat zou leiden tot een flink kouder klimaat in Europa, en die afkoeling zou nog veel sneller gaan dan de opwarming. Sneeuw en vorst in het vooruitzicht. Wat maken we grote veranderingen mee tijdens ons leven.

klokjes

Een heel ander soort mijlpaal was de aanschaf van een nieuwe matras. Eindelijk. Er was degelijk vergelijkend onderzoek aan voorafgegaan, maar het type dat het moest worden, verkocht Ikea niet meer natuurlijk. We slaagden toch, en ondanks zijn stevigheid paste de nieuwe, opgerold, goed in de auto. Na een dag had hij al de gewenste vlakke vorm. De vorige miskoop uit Duitsland zijn we al kwijt met goed fatsoen. Duitsers zijgen blijkbaar graag neer in een mulle laag, met hun hoofd in zo'n kussen van een vierkante meter, maar ik zou het liefst op een plank slapen. Nu nog een ferm kussen zien te scoren, veertjes geven mij lang niet genoeg houvast.

Dan de wolf. R ontdekte op ons uitrij-pad een duidelijk spoor in de modder, en op het voormalig groene pad nog eentje. Omdat wij onlangs naar een bijeenkomst over de wolf in Wallonië waren geweest, wisten wij wat te doen: een foto maken en hier melden. R had geen banaan bij zich (ter vergelijking van de maat, oftewel 'banana for scale') maar de pootafdruk meet 7x8 cm.

wolfspoor

De deskundige van die site vond het een hondenspoor, maar wij denken beter te weten. Je kunt er duidelijk een kruis door tekenen, en de nagels en kussentjes wijzen ook op een wolf (afbeelding van internet):

hondwolfspoor

Bovendien zijn hier in de buurt gewoon niet zulke grote honden. Het kan best een wolf op doortocht zijn geweest, op die bijeenkomst zagen we dat die dieren soms enorme afstanden afleggen. Ik moet zeggen dat ik dat spoor behoorlijk verontrustend zou vinden als wij nog een jong veulen hadden lopen, maar ik denk dat HiRise inmiddels zijn mannetje wel zou staan, zeker geholpen door de anderen. Hij meet nu 150 cm en is nergens bang voor. Zodra hij Nero en Océ ziet, jaagt hij ze achterna. Die wolf mag wel oppassen.

En dan nog iets. Opeens dook hier een yak op, na al die jaren stilte. Gaat dat zien!

reageer ook (3)

Het was groen

Vanwege steeds maar druilerig weer, namen we HiRise en Harissa mee het bos in. De paarden poetsen is onmogelijk, je zou alleen de modder er verder in wrijven, maar in het bos grazen aan het halster kan altijd. Na een tijdje liet ik Harissa haar gang gaan, ervan uitgaande dat ze niet de benen zou nemen maar bij HiRise en ons in de buurt blijven. Een beetje een gok is dat wel, maar het ging ook deze keer goed. Het is gewoon fijner tussen de takken door scharrelen zonder dat je aan een touw vastzit met aan het andere eind een mens.

groenepad01

Achter het huis loopt een breed spoor dat we altijd 'het groene pad' noemen. Maar nu de bosmachines daar hele dikke stammen hebben uitgesleept, is er niets groens meer aan. Bagger.

groenepad

Als straks het werk klaar is, zullen ze het pad wel wat egaliseren, maar voor het weer helemaal groen is zijn we maanden verder. Niettemin blijven wij het gewoon het groene pad noemen. Zolang wij maar weten waar het over gaat.

reageer ook (6)

In gezelschap

Na een dag storm en regen is alles nu weer groen, maar er zijn nog sneeuwplaatjes te vertonen. Zaterdag maakten we met prachtig weer een wandeling georganiseerd door het Syndicat d'initiative van Chiny. De route langs de Vierre naar het stuwmeer rijden we vaak genoeg met de paarden, maar te voet met zo'n groepje wandelaars levert toch weer wat extra's. Onder andere maakte een van de deelnemers me wegwijs op het gebied van wandelstokken. En R maakte onderweg mooie foto's.

wandelijs

Het stuwmeer lag erbij als een plaatje. Het is daar altijd al mooi, maar met sneeuw en zon helemaal.

wandellac

Na de wandeling was er soep en brood in de Oude School, zodat we door een stukje van Chiny kwamen waar we nog nooit geweest waren, onder meer langs het huis van Fred, en via de Adeps, wat een veel groter complex is dan je vanaf de hoofdweg ziet.

Daarna een film over de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella, met toelichting door de makers, in het filmzaaltje, waarvan we ook al niet wisten dat het bestond. In Suxy geeft een schelp in de stoep voor het lavoir aan dat ons dorp op die route ligt (als je tenminste ergens ten noorden daarvan in België begint).

Thuis waren we toe aan een nieuwe baal hooi. Het tevoorschijn rollen wordt niet bevorderd door Océ, die tot het allerlaatste moment blijft negeren dat er aan haar zitplaats wordt geduwd, laat staan dat wij daar überhaupt ergens mee bezig zijn. Een prinsesje laat zich zomaar niet storen als ze eenmaal heeft plaatsgenomen op haar troon. Als ze dan uiteindelijk vertrekt, moeten we opletten waar ze blijft want een prinses kan al gehinderd worden door één erwt onder zeven matrassen, dus zeker als iemand een rol hooi van 220 kilo over haar heen zou rollen.

ocebaal

Nu is alleen de roundpen is nog bevroren, het dooiwater kan pas weg als de ondergrond ontdooid is. Verder is het overal weer gewoon modder, net zoals voordat de sneeuw viel.

reageer ook (1)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2024 - powered by InR