rss
logo
 
dinsdag 12 december 2017

Heden geen blauw

Heel snel een sneeuwfoto en dan gauw de keukendeur weer dicht anders waait het naar binnen.

wintergenoegens01

In de boxen ligt hooi genoeg maar de paarden vinden het daar onveilig. Er waait sneeuw van het dak, er vlagen sneeuwduiveltjes langs en overal is geritsel. Rukwinden. Onherbergzaam weer.

reageer ook (6)

Kansberekening

Als R vandaag naar buiten de sneeuw in gaat om de paarden te voeren en ze water te geven, trekt hij een warm jasje en wanten aan, waterdichte schoenen en een pet. De wind giert over de velden en het vriest. Brrrr.

wintergenoegens

Ik zit binnen op de bank met een doos zakdoeken, een rode neus en kriebelende oren. Verkoudheid. Die heb ik niet gevat in de frisse buitenlucht maar tijdens die prijsuitreiking in een zaal met honderden mensen, waarvan er statistisch gezien zeker een paar verkouden om zich heen hoestten.

De kans dat R het ook krijgt is natuurlijk vele malen groter als hij met mij en mijn zakdoeken in één ruimte verkeert dan wanneer hij lekker in de gezonde buitenlucht verblijft. Maar we nemen toch maar geen risico. Warm aankleden.

Gelukkig dat de mezen de voerhuisjes ontdekt hebben. Zo is er in elk geval wat levendigheid om naar te kijken vanaf de bank. Snif.

reageer ook (3)

Na de bui

Bij het opstaan was alles nog groen met een zonnetje. Tien minuten later heerste de blizzard. En nu is er stilte na de bui.

nadebui

In afwachting van de volgende. Gisteren heeft R nog net op tijd het land aan de overkant gesleept. Samen ontdeden we de sleep en de tractorwielen van bagger, klaar voor de winterpauze. De mezen hebben alletwee de vogelvoerhuisjes ontdekt, de paarden hebben lekker in de sneeuw liggen rollen en de halve maan was goed zichtbaar aan de ochtendhemel. Mooi zo.

reageer ook (2)

Mijlpalen

Op deze grijze mistdag waren er weer meerdere mijlpalen, en ook twee mismijlpalen, namelijk dat we dit najaar geen enkele kraanvogel hebben gezien of gehoord, en ook het jaarlijkse bezoek van de Club des jeunes hebben we gemist, die zijn misschien aan de deur geweest toen wij naar Luik waren.

We haalden voor de tweede keer hooi en zagen voor het eerst goed de paarden, twee schimmels en een vosbonte, van de nieuwe overbuur. Die van ons hebben al naar ze staan hinniken.

R sloeg onder toezicht van Gygy de eerste paal de grond in voor de vogelvoerhuisjes die we de afgelopen tijd gemaakt hebben. We dachten ze samen uit volgens het silomodel ('vogels mogen niet kunnen zitten op het plankje waar het voer ligt want dat leidt tot verspreiding van ziekten', had de Luxemburgse Vogelbescherming ons streng toegesproken), R construeerde ze en ik schilderde.

voerhuisjes01

Helemaal klaar zijn ze nog niet, er komen op elk huisje nog twee schoorsteentjes, maar wel gebruiksklaar. Het vullen van het silootje gebeurt via het afneembare dak, vernuftig. Nu maar hopen dat de mezen ze weten te waarderen.

voerhuisjes02

Het huisje aan de ruïnekant ligt goed in de vliegroutes, dat aan de keukenkant zullen ze eerst moeten ontdekken. De plaatsing is geschied volgens het criterium 'oma (dwz ik) moet ze goed kunnen zien als ze op de bank zit te breien, en vanaf de ontbijttafel'. Daaraan moeten die vogels zich maar een beetje zien aan te passen.

nologs

Dan de ingrijpendste mijlpaal: we bestelden haardhout. Bijna zeven jaar lang hebben we weten te stoken met het hout dat we zelf zaagden en kloofden na het opruimen van onze bosranden (die geen van alle meer bosranden zijn, omdat alle sparren gekapt zijn). En nu is het op. Links ligt wel een stapeltje van nog geen jaar oud, maar dat is nog te vers. Met de bestelde 4 kuub kunnen we de carport weer vullen en houtstapelen is altijd al een van mijn favoriete bezigheden geweest.

reageer ook (1)

Roem

Even joelen. Na afloop van het seizoen stelt de GEPL via een formidabele formule een ranking op en deelt prijzen uit per challenge. Harissa en ik hadden het goed gedaan want hee: de 115e plaats in de nationale ranking! Van alle Belgen! O nee, van alle Walen, o nee toch niet, van alle bij de GEPL aangesloten enduranceruiters, dat zijn er 211. Desalniettemin. Het gaat niet om de knikkers en Harissa en ik hebben plezier gehad in de wedstrijden (behalve dan die ene), maar dit is toch leuk.

roem02

De challenges waren nog leuker want daarvoor moesten we een eind voorbij Luik door sneeuw en mist om de prijs in ontvangst te nemen. Na de prijsuitreiking met zijn allen (ook springruiters, dressuur, mennen en eventing) eten, waarbij de eerste gang om 22.15 uur op tafel kwam en het dessert op was tegen middernacht. Volhouders, die Waalse ruiters, de meesten hoefden daarna weliswaar niet nog anderhalf uur de weg op naar huis zoals wij. Dat heb je als je in een uithoek woont.

roem03

Op het podium met een beker en een cadeau (lokale biertjes). Het was een gala-avond, vandaar de feesttenues (spijkerbroeken, maar met schoon T-shirt).

roem01

Dat had je 20 jaar geleden niet kunnen bedenken, zei R, dat je in 2017 in een zaal met 230 Franstalige Belgen die allemaal tegelijk praten aan de maaltijd zou zitten met een kwalificatie voor 60 km in je zak. Daar had hij gelijk in. Dat zou ik zelfs een jaar geleden niet gedacht hebben, toen ik me opgaf voor de endurance-kennismakingsdag. Het was leuk. Op naar 2018. Harissa wil altijd wel rennen en R wil nog wel (minstens) een wedstrijd groomen. Hoera. Zonder groom geen roem. Hij is een held.

reageer ook (7)

Winterse neerslag

Sneeuw is leuk, zeker de eerste sneeuw van het seizoen, maar leuker is sneeuw als hij blijft liggen. Nou, dat deed hij vandaag niet. De hele dag vallen, dat kon hij, maar een beetje liggen ho maar. Goed, een decoratief laagje op het siergras, dat wel.

winter

Naast de dagelijkse routine van mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen - koffie - mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen - brood - mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen - thee - mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen - avondeten - mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen - thee -mestruimenhooivoerenbetonplaatdweilen (klinkt saai maar het verveelt mij nog lang niet) werkte R aan de constructie van de twee nieuwe vogelvoerhuisjes en bewerkte ik een hele lading mooie sneeuwfoto's uit eerdere jaren voor gebruik als slideshow op de pc.

Dat kan allemaal als het de hele dag doorsneeuwt. Maar als hij niet blijft liggen, komt het uiteindelijk toch gewoon neer op neerslag. Nat buiten.

reageer ook (3)

Splitsen

Het is toch wat met dat weer. Regen en wind heel de dag, binnenzitten, buiten mest ruimen en hooi voeren. De paarden hangen rond bij de boxen en Het Ventje wil dringend naar buiten via de garagedeur miauw-miauw-doe-open-vlug-crisis, rent om het huis heen en wil dan dringend naar binnen via de keukendeur miauw-miauw-doe-open-vlug-crisis. Dat houdt ons van de straat, waar het hemelwater in twee snelle beekjes richting dal stroomt.

Gelukkig was het zondag droog toen Gygy voor de tweede keer het zadel op kreeg, deze keer zonder bokken. We bespraken het leerprogramma met Sunshine: stap draf en galop met zadel, opzadelen op de betonplaat, pivots naar rechts, achterwaarts gaan, vertrekken in draf aan de hand, kortom alle showmanshiponderdelen, en ten slotte trailerladen maar dan zijn we een jaar verder, of meer.

Ik veegde en dweilde het huis, waarin Scotch zand en herfstblaadjes had achtergelaten en Het Ventje de gebruikelijke haren en modderpootjes, en R deed de boodschappen. De koerier bezorgde de halstertouwhaken en R zette zich aan het touwsplitsen.

splitsen

De hedendaagse touwsplitser heeft natuurlijk geen oude zeerob bij de hand die hem die kunst kan leren maar YouTube weet er evenveel van. Een werkje voor de lange winteravonden, terwijl het toch pas herfst is. Dit is het eerste resultaat, knap hè. Het vraagt geduld en nauwkeurigheid, reden waarom ik er niet eens aan zou beginnen. Bovendien is één kundige touwsplitser per huishouden voldoende, vinden wij.

splitsen01

En nu wordt het alweer donker, om 16.48 uur.

reageer ook (7)

Een sneeuwbui

Het verschilt per diersoort. Buiten ... Ze kunnen naar binnen maar voor hen hoeft het niet.

buiten

Binnen ... Hij kan naar buiten maar voor hem hoeft het niet.

binnen

En wijzelf doen nu eens het een en dan weer het ander.

reageer ook (5)

Oewoewoeeeew ...

Raad de plaat. Langzaam naar beneden scrollen en niet stiekem alvast onderaan kijken. Wat zien we hier. Het zou een op het strand aangespoelde walvis kunnen zijn. Of een expressionistisch schilderij. Misschien wel een expressionistisch schilderij van een aangespoelde walvis. Of een deelopname door de HiRISE orbital camera van Vallis Marineris op Mars. Mis!

gygywolf01

Ik zal een hint geven. Kijk, de titel van het logje. Oewoewoeeeew. Wolvengehuil toch? Dan is het zeker een deel van het stoffelijk overschot van de eerste en enige in Nederland gesignaleerde wolf, aangereden langs de snelweg? Nee. De enige link met de wolf is de naam 'wolfstanden'. Verder helemaal geen verband.

gygywolf02

Kortom. Vanochtend kwam de paardentandarts om Gygys wolfstanden te verwijderen. Bij Jay en Harissa is het op wat latere leeftijd gebeurd, ook zonder problemen. Het lijkt misschien of het dier door drie personen en een ijzeren beugel in bedwang moet worden gehouden maar in werkelijkheid is het een heel kalme aangelegenheid. Gygy heeft een 'roesje' waadoor ze nog wel kan staan maar verder alles langs zich heen laat gaan. Het touw dient om haar hoofd omhoog te houden terwijl de tandarts de tandjes eruittikt met het zware hamertje, en de beugel om het operatiegebied bereikbaar te houden.

gygywolf03

Het resultaat. Kleine dingetjes zijn het maar. Nog even goed de mond uitspoelen met de grote spuit en dan maar weer langzaam bijkomen.

gygywolf04

Nog een beetje duf, dekentje op om niet af te koelen, en na een uurtje weer kalm de wei in samen met Kir, die tijdens de hele operatie in de box ernaast heeft gestaan bij wijze van geruststellend gezelschap, al denk ik niet dat Gygy daar veel van heeft meegekregen. Algauw werd het eerste mondje gras naarbinnengewerkt. Drafje, galopje, de eerste twee weken geen bit in (al wordt daar in dit stadium sowieso nog geen druk op uitgeoefend), en dat was het dan. Wolfstanden, verwijderd zonder gehuil.

reageer ook (5)

Projectje

Today was de first day of the rest of Gygy's life: voor het eerst een zadel op. (Niet om binnenkort bereden te worden, haast ik mij te zeggen voordat de paardenkenner luidkeels bezwaar begint te maken; dat duurt nog wel een jaar of twee, het is alleen de eerste kennismaking met 'er ligt iets op de rug'). Een hele gebeurtenis in het jonge paardenleven en ze liet het niet onopgemerkt voorbijgaan.

De happening werd goed voorbereid doordat alle spullen vooraf waren klaargezet en gelegd, Vince was met Sunshine meegekomen als cameraman, en natuurlijk was er een hele serie voorbereidend grondwerk aan voorafgegaan, zodat Gygy bijvoorbeeld netjes stilstaat en voorwaarts gaat al naargelang dat gewenst is.

Het was ook een primeur voor R, want aan hem de eer: hij mocht het doen. Sunshine was wel stand-by maar hij had de longeerlijn in handen. In zijn linkerhand. Met zijn andere hand legde hij de dekjes op de rug, en hij kan ook met één hand het zadel erop zwiepen, wat mij niet zou lukken, de westernzadels zijn veel te zwaar voor mijn spierballetjes. Daarna de singel. Met zijn derde hand ..., o wacht. Dan moet de longeerlijn even tussen de knieën want voor het vastgespen zijn toch echt twee handen nodig. Goed dat Gygy geleerd heeft om netjes stil te staan. Oké. So far, so good. Voorwaarts! Ik verwachtte weinig spektakel, want op het hoofdstel met bit had ze vorige week ook niet bar heftig gereageerd. Maar haha.

bok

Het zijn screenshotjes uit het filmpje dat Vince heeft gemaakt dus niet erg scherp, maar het geeft de situatie aardig weer. Ze bokte twee rondjes en dat deed ze met overgave.

bokbok

Daarna was het over. De komende tijd nog een paar keer het zadel erop, een paar wandelingetjes in het bos ermee en daarna kan ze er de hele winter over nadenken. Het volgende projectje: dezelfde procedure met Kir.

reageer ook (5)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR