rss     190941
logo
 
vrijdag 23 juni 2017

In de groei

Geen onweer hier, en geen regen ook, geen drup. Verdorie. We hebben regen nodig anders verdrogen de stoppels in ons hooiveld en groeit het gras niet meer aan, terwijl het plan is om daar over een paar weken de paarden weer in te zetten. De mens wikt en ... eh, de opwarming der gehele aarde beschikt. Het weekend wordt wel wat regen voorspeld, precies op mijn volgende wedstrijddag, maar daar zal men mij niet over horen mopperen. We zullen het zien.

Het is vannacht wel sterk afgekoeld, een verademing, nog 24° binnen (was 27) maar alle deuren en ramen staan open, en 17° buiten. De paarden vinden het ook jofel, een dag zonder brandende zon en dazen. Een dag niet vanaf 5 uur 's ochtends al bij de boxen hoeven rondhangen maar gewoon grazen in het weiland zonder staartgezwaai en orengeschud. Heerlijk.

zwaluwen01

Het zwaluwenkroost groeit intussen goed door. Die beestjes zullen ook wel blij zijn dat het is afgekoeld. Goed dat we destijds hebben gekozen voor een geïsoleerd dak van de boxen, al hadden we toen nog niet het zwaluwenjongenwelzijn in gedachten.


Binnen

Ons hooi is binnen, 720 baaltjes, na een dag hard werken. Warm en kriebelig is hooien altijd, maar deze keer hield ik de vliegen op afstand dankzij Titans masker om mijn hoofd. Een knoop in de oren en voilà quoi. Een geweldige vondst. De vliegen zoemen even irritant om je heen maar ze kunnen in elk geval niet over je gezicht en in je oren rondkruipen. Ik kan nu ook uit eigen ervaring verklaren dat je prima door dat masker heen kunt kijken. Het is goed te begrijpen dat de paarden zelf om hun maskers komen vragen als het gedierte ze weer eens op hun zenuwen werkt, en deze keer was ik degene die er profijt van had.

De p'tite botteleuse was nog niet gerepareerd, maar Oliviers broer leende hem een soortgelijke machine, in ongeveer dezelfde staat van onderhoud. Zo'n botteleuse is best een ingewikkeld apparaat, met een groot aantal bewegende onderdelen en het helpt niet echt als die vol zitten met aangekoekt stof, smeerolie en losse eindjes touw. Na een valse start waarbij elke derde baal losraakte, en Oliviers gemopper aan de andere kant van de hectare te horen was, bekeek R wat er precies mis was. Een van de twee mesjes die het bindtouw doorsnijden was bot. Hij sleep de bramen (bavures) eraf op zijn slijpmachine en de botteleuse ratelde er weer op los en leverde betere balen dan de oude, goed compact en lekker stapelbaar. Joechhei. Meten is weten.

hooi05

Er kwamen minder balen van de overkant dan we geschat hadden maar ze zijn zwaarder dus de opbrengst is toch behoorlijk. We laadden nog 200 balen van Oliviers land (la plate). De zon ging vuurrood onder boven het dorp. Met zes man/vrouw schoot het lossen goed op en de stapel in de hooischuur mag er zijn.

Daarna douchen en naar bed. Het hooi van 2017 is binnen.


Wandelwandel

Het blijft warm. Paarden de hele dag in de boxen, dazenjacht, tuinplanten en boompjes watergeven met de tuinslang. Verder doen we niet veel, geen weer om erop uit te gaan. Tenminste. Zondagmorgen kwamen de buurkinderen (12 en 8) vragen of we een stukje met ze gingen rijden, dat was al lang geleden beloofd. Een eindje door het bos, och het zou toch wel meevallen met de warmte en de dazen, het was nog vroeg. Kijk, daar kwamen nog twee buurmeisjes (9 en 7) aanrennen, van twee deuren verder, of die ook meemochten. We stuurden ze eerst naar huis terug om een lange broek en dichte schoenen aan te trekken en zadelden Titan en Jay op met elk een kind, terwijl wij ernaast liepen. Stapstapstap, de kinderen vonden het leuk en het viel inderdaad mee met de warmte. Wel veel dazen, en natuurlijk was een eindje draven nog veel leuker, dus wij draafden. Pfff, dan viel het toch echt niet mee met de warmte. Even het beekje in, van kind ruilen en tja, elk kind heeft recht op een stukje draven toch? Wij waren in no time doorweekt, maar de kinderen vonden het een prachtig ritje.

Het gras in het ruïneveld begint op te raken, dus zondagavond improviseerden we een paddock achter de omheining aan de bosrand. Die grond is van een bosbouwer, maar er staat heel veel heel hoog gras waar niemand wat mee doet. De paarden konden het waarderen dat ze daar een uurtje of twee hun gang mochten gaan. We lieten de prikpaaltjes en het draad staan want och, er komt toch nooit iemand in dat stukje bos. Behalve vandaag, toen er 's middags met veel geraas een stronkenversnipperaar verscheen. We konden ons draadje nog net op tijd weghalen. In een paar uur tijd veranderde de snipperaar het veld vol takken, brem en frambozen in een egaal gesnipperde vlakte. Het ruikt nu om ons huis overal naar hars.

Terwijl dat gaande was, belde Olivier. Of wij twee van zijn ponys naar een andere wei konden brengen, dan konden die later daar worden opgehaald. Hij heeft ze aan een manege uitgeleend en zelf is hij druk met links en rechts hooien. Goed. Wij aan de wandel met Cora en Kira en hun aanhangend dazen- en vliegenbestand, dwars door het dorp. Wandelwandel, en zingend (ik) van 'mad dogs and Englishmen go out in the mid-day sun, mad dogs and Englishmen go out in the mid-day sun'. Paprika en Kira werden in de trailer geladen, Paprika met enige moeite want voor het eerst van haar leven. Zo'n dier overkomt ook maar van alles zonder dat het enige zeggenschap heeft. Zo is het paardenleven.

Omdat we door de snipperaar ons paddockje al na een dag weer kwijt waren, gaven we de paarden er een stuk van het achterveld bij. Ik deed zojuist (23.10 uur) even de keukendeur open: prachtige donkerblauwe luchten en het geluid van malende kaken. Le bonheur est dans le pré.

hooi04

Morgen zwelen, balen, laden en lossen. Eén dag stevig afzien en dan hebben we het hooi van 2017 binnen.


Frisse moed

Vrijdag was het iets frisser en meteen kon er weer van alles. We ruimden de hooischuur bij Le Paul op volgens plan. R deed boodschappen en bracht twee verse vliegenmeppers mee maar doordat het minder warm was, waren er geen dazen (inmiddels blijken de nieuwe meppers slappe hap, binnen een paar minuten kapot; niet bestand tegen onze dazenmeptechniek).

Vervolgens reden we naar Vance, waar ik een basic helm vond, maar na opmerkingen van R over degelijkheid een betere, met vernuftig verstelbare riempjes. Ook te koop daar was exact dezelfde helm mét glittersteentjes, voor 100 € meer. Dat werd hem dus niet, haha, ik zie me al door het bos crossen met dure glittersteentjes op mijn hoofd. Verdere aanschaffen: een nieuwe heksenbezem, twee koorden met haken voor in de trailer, twee bakken mineralen en een ijzeren roskam. We hadden er al twee maar drie is nog beter.

Goed dat we die shopping spree achter de rug hadden want zaterdag ging het loos. We hooien! Nog nooit eerder zo vroeg in het jaar, en ons hooi is goed. Olivier zei dat hij in de hele regio niet zulk best hooi heeft gezien als bij ons. Ons harde werken in het najaar (mest uitrijden) en voorjaar (kalk en kunstmest strooien) is dus niet voor niets geweest.

Olivier maaide, R strimde het gras onder de omheining weg en ik harkte de halmen het veld in. Het was bewolkt, 23° met een aardig windje, maar we kregen het toch knap warm. Als het mes vastliep in het lange en dichte gras moest het worden losgesneden. Mannenwerk.

hooi01

We deden er de hele ochtend en de halve middag over met een korte lunchpauze, en af en toe tijd voor een lolletje.

hooi02

Om het werk af te ronden ploegde ik met Timéo als trekpaard het hele veld. Later longeerde ik hem nog in de roundpen (op zijn verzoek, met een halster om). Hij pikte de western commando's vlot op.

hooi03

Tot slot laadden we de 170 baaltjes van vorig jaar af in de hooischuur. Dat was nog het warmste en stoffigste onderdeel. Daarna thuis in bad. Olivier is vanmiddag al komen schudden, dat moet de komende dagen nog wel twee keer, maar daar hoeven wij niet bij te helpen. Morgen rustdag.


Activiteiten bij warm weer

Het vorige logje wekt de indruk dat wij onophoudelijk druk in de weer zijn en dat was die week ook zo, maar met weer van 30° per dag gebeurt hier weinig. Half juni en we hebben nu al zes weken hartje zomer achter de rug. De paarden brengen de nacht door in de wei en overdag hangen ze rond in en bij de boxen, waar schaduw is en minder vliegen dazen en grote brommers (waarvan wij niet weten hoe ze officieel heten maar onze naam is duidelijk genoeg). R helpt een paar keer per dag met de vliegenmepper dazen naar de andere wereld. De betonplaat is dan bezaaid met tientallen lijkjes maar als we een paar uur later terugkomen zijn die weg. De voedselketen in de praktijk, want die versgeslachte dazen worden opgepikt door de zwaluwen en kijk eens waar die ze vervolgens afleveren.

zwaluwen

Vier stuks, voorzover we kunnen zien, en de ouders vliegen af en aan met diverse insecten. Er zijn nu weinig knaasjes maar als die terugkomen vangen de zwaluwen ze in de vlucht, vooral 's avonds. Volgend jaar brengen we een plank aan onder het plafond van de boxen met plaats voor wel twintig zwaluwnesten. Happen maar. Win/win (behalve voor de ongewenste diersoorten maar daar hebben wij momenteel weinig medelijden mee; trouwens, met knaasjes eigenlijk nooit).

Verder niets. Het is veel te warm om te rijden. Zaterdag moeten we de hooischuur hebben opgeruimd om plaats te maken voor de 150 baaltjes van vorig jaar die we van Olivier hebben overgenomen, maar het is warm daar. Ik heb een nieuwe helm nodig maar bij AgriVance onder het dak is het nog warmer dan in de hooischuur.

De enig mogelijke activiteit is het kopiëren van al onze data van de onklare NAS via de pc naar extern geheugen (book en schijf) en vandaar naar de nieuwe NAS, en dat is nu gaande. Plus spelletjes op de pc. Koken. Eten. Binnenwerk.


Stukken

Alweer een week zonder logje, maar dat is deels overmacht. Vrijdag begon het te onweren en dan schakel ik als de bliksem mijn pc uit, dan is die tenminste veilig. Toch knalde en flitste het in het pc-kastje, en krak! Nog wel spanning deze keer maar geen internet meer. Ook geen tv, maar dat is geen ramp. De vaste telefoon deed het, maar de range extender voor de gsm niet en dan hebben we amper mobiel bereik. Normaal zou je vrienden en bekenden via facebook even melden dat je incommunicado bent maar haha. Facebook. Not. Stuk.

Zaterdagavond bracht Sunshine met onze trailer alvast Tip en Gadget om hier te overnachten voor de dagtocht van zondag. R had een kaart gemaakt met de route van 30 km langs Semois en Vierre in fluostift voor de speciale opdracht 'kaartlezen'. Een van de ruiters, die TREC wil gaan doen, moest 'blinde kaart lezen onderweg' oefenen en daar besteedden we de ochtend aan, helemaal in stap. Picknick in het bos, bijna zonder hinderlijke insecten. 's Middags werkte R met Titan aan 'draven met een snelheid van 8 km/u' (= heel langzaam) en 'kalm en beheerst galopperen' (moeilijk als er veel steekvliegen zijn), en Harissa en ik werden gegrild op het punt van 'zijsprongen corrigeren en op het rechte pad blijven'. Wisselend succes, dat laatste. Waarom is paardrijden in werkelijkheid zo moeilijk? Het klinkt simpel genoeg allemaal. Dit alles bij een temperatuur van 29°.

's Avonds werd Spirit met onze trailer terug naar huis gebracht, en die ging bij het uitladen kalm en beheerst met zijn voorhoef door de laadklep heen. De trailerbodem is van aluminium maar de laadklep van multiplex en die bleek onder de rubbermat verrot. Stuk. Hij is nog bruikbaar want die klep kan ook zijwaarts open, als een deur, maar er moet wat mee gebeuren. Nieuwe laadklep of reparatie? Dat moet nog blijken.

Tijdens het onweer raakte een van de pioenrozen topzwaar door de regen, dus die mocht naar binnen. Van de zeven zijn er drie rode (waaronder de vorig jaar gesneuvelde Onbekende Pioenroos; vermiljoenrood dus) en twee witte opengegaan, een is goed opgekomen maar met verdroogde knoppen, en een is piepklein gebleven. Dat is meteen het toetelkind geworden, zodat we dan toch volgend jaar zullen weten welke kleur bloemen het heeft, na twee jaar ongewisheid. Verder noteer ik dat de hele tuin door de vervroegd gestarte zomer vier weken voorligt ten opzichte van vorig jaar. Daarentegen is het IJzerhard (Verbena) totaal niet opgekomen, terwijl het zo'n reuzenplant was. De winter te koud en het voorjaar te droog waarschijnlijk.

pioen

Verder waren we oorspronkelijk van plan dit jaar niet zelf te hooien maar al ons winterhooi van Olivier te kopen, maar de zomer is zo vroeg begonnen en het gras zo snel gegroeid dat we nu denken dat we, zelfs met vier paarden, toekomen met het ruïneveld en het achterveld, zodat we de overkant toch kunnen hooien. Het gras staat al hoog en is vrijwel rijp. Olivier wil zo snel mogelijk beginnen, alleen is de petite botteleuse in reparatie, iets met uitgevallen tanden, dus het wordt weer spannend. Hooien is bijna altijd stress en bloedheet.

Maandagochtend hielp Proximus ons via een 50+er met snor en grijze paardenstaart weer online, maar de switch en de NAS zijn ook onklaar geraakt door de inslag, dus er is veel nawerk voor R (nieuwe bestellen, chatten met leveranciers, data overzetten).

Verder die maandag:

  • het gehele internet van een weekend inhalen, best veel
  • halverwege dat werk wildvreemde Nederlanders met een camper en fietsen voor de deur, die ons huis prachtig mooi vonden. Ik dacht 'zeker familie van R', hij dacht 'zeker familie van I', maar het bleken de ouders van oudste schoondochter, die R ooit en ik nooit (dacht ik) had ontmoet. Geen wildvreemden dus en we vonden het erg gezellig. Zulke mensen mogen best vaker komen aanwaaien
  • Sunshine kwam Tip en Gadget ophalen, die vanwege de averij aan de laadklep zo hop! vanaf het asfalt de trailer in moesten springen, wat ze prima lukte. Als we de klep niet op tijd voor de volgende wedstrijd gerepareerd krijgen, moeten we Harissa dat kunstje ook leren
  • een paar uur later bracht Sunshine de trailer terug, ik kookte eten terwijl R de trailer op zijn plek zette, en we aten (wortelsalade en Italiaanse aardappels, ja als ik een life log updeet dan updeet ik het ook grondig)
  • later op de avond voerden we Gygy haar brokken, vetten de hoeven van Harissa en Jay in, en Olivier kwam nog even buurten. Hij praatte zo twee uur vol over hooi, de planning van de operatie van Cap en de voortgezette opleiding van Paprika, zijn gebruikelijke gemopper over jan-en-alleman buiten beschouwing gelaten
  • daarna, slapen, acht uur aan een stuk.

Vandaar dat dit logje pas dinsdag online is gekomen.


HeenEnWeer

Tja, vrijdag wilde ik even bijloggen maar het ging onweren (met regen, fijn!), dus de pc moest uit, en het weekend waren we het vijfde kleinkind bewonderen en verder familiebezoek in Nederland. Zaterdag heen zondag terug. Het was meer dan een jaar geleden dat ik in Nederland was en het is niet dat ik streef naar nóg minder vaak, maar dit is wel ongeveer mijn maximum. Het was mooi en gezellig, lekker gegeten en goed geslapen, daar ligt het niet aan, maar één nacht van huis valt al niet mee. Wat je dan niet al allemaal mist! In dat beetje afwezigheid waren de pioenrozen en de weigelia opengegaan, iemand had boomstronken achter de mesthoop bespoten met roze verf (dat betekent dat het stuk land daarachter gesnipperd gaat worden) en we weten niet eens wie, en vooral hebben we die dagen niets met de paarden kunnen doen. De meisjes worden te dik van al dat rondhangen in de wei, en ik zag op facebook dat allerlei vriendinnen interessante wedstrijden hadden gereden door bos en over hei, waar ik niet bij was omdat wij in de auto over snelwegen reden. Heen, en ook weer Weer.

Nu is het alweer bedtijd. Geen tijd meer voor gelog, ook niet over ons avontuurlijke ritje van woensdag, toen R Gygy poniede over een afstand van maar liefst 20 km. Geen tijd. Alleen hier nog even een foto van toen we aan zee waren.

homesweethome

Zo te zien vonden de paarden het daar op een gegeven moment ook welletjes en dachten: 'Let's go HomeSweetHome'. Morgen bijkomen.


Goed idee

Wij zijn geen uitgesproken ochtendmensen, zacht uitgedrukt, en eigenlijk gebeurt hier meestal heel weinig voordat we koffie gehad hebben. Vroeger zombieden we in de auto naar ons werk en dronken daar (akelige automaten-)koffie, maar sinds de pensionering is het leven natuurlijk veel beter geworden. Ten eerste is de door R gezette espresso elke dag weer subliem, ten tweede hoeven we niet de auto in en ten derde niet naar ons werk. Joechhei. Mest ruimen en boxen uitdweilen doen we wel voor de koffie maar dat telt niet, dat is geen werk.

Nu zou het vandaag tropisch warm worden, en dat werd het ook. 's Ochtends vroeg ging het nog, een ° of 23, en ja waarom niet, als we nu eens voor de koffie al een stukje gingen rijden, dan doen we toch wat met de paarden want daar komt anders bij een temperatuur van 32° niets meer van, de rest van de dag. Warme spijkerbroek aan, helm op, pffff.

Wat een goed idee. We voerden het uit, met medewerking van Titan en Harissa, en reden anderhalf uur bij dragelijke temperaturen en zonder vliegjes door het bos. Tussen de bomen was het nog niet heet, de vogels floten en de Vierre kabbelde. Aangenaam.

Om half twaalf pas het eerste kopje koffie, dat dan weer wel. Maar de rest van de dag wel het deugdzame gevoel dat we dan weliswaar 's middags lui op het terras respectievelijk achter de pc rondhingen, maar de hele ochtend al lofwaardig bezig waren geweest. Een beetje Calvinistische gedachte misschien. Maar het beviel in elk geval en we doen het zeker weer.

warmweer

De rest van de tropendag brachten de paarden door in de boxen of onder de eiken. 's Avonds maakten we trouwens nog een wandelingetje naar het beekje met Jay en Gygy, dat was minder. Drukkend warm en zes miljard vliegjes, een kwelling voor mens en dier. Dat doen we dus zeker niet weer.


Zomer

Opeens is het zomer. Boem. De brem bloeit. Alle beukjes kwamen tegelijk in blad, zodat de goten van de boxen verstopt zaten met bladhulsjes. Note to self: volgende keer handschoenen aan bij het schoonmaken van de goten, dan krassen die dakplaten niet zo. Wist ik eigenlijk al maar toch gauw-effe-doen-hè.

zomer01

Woensdag verspreidden we vijf zakken kunstmest op het achterveld en daarmee is het kalk-en-mest-strooigebeuren voor dit jaar geklaard. Ik wiedde het perk met de buddleia's, die staan er niet florissant bij. De beukjes nemen te veel zon weg. Verder lijdt alles in de tuin en in het bosje bij de roundpen onder de droogte. De ergste lijders, zoals de acer bij de voordeur, krijgen nu elke dag een grote gieter water.

Donderdag (hemelvaart) maakten we een lange rit (32 km) met Titan en Jay. Dat is goed voor Jay, ze moet afvallen. Alleen bij de Semois en de Vierre zagen we vakantievierders, welvoorzien van kano's, wandelschoenen, nordicwalkingstokken en vishengels. Ook bij de gemeentelijke bbq-plek was wat volk. Maar verder in het bos: niemand behalve wij, prachtig weer, duizend fluitende vogels en een ree.

De zwaluwen hebben hun nest in box 4 klaar. Het ziet er wel solide uit. Als er een paard die box inwandelt is er niets aan de hand maar als wij dat eens doen, vliegen ze ons verontwaardigd tierend om de oren.

zwaluw

Gygy krijgt deze week elke avond een uur training van R. Ze flext al als de beste, draaft en galoppeert netjes in het rond, verandert van richting op verzoek en draaft keurig over de balkjes. Het komend weekend heeft ze vrij, dan kan ze over het geleerde nadenken en bovendien wordt het veel te warm om te werken.

gygyflex

Omdat het vrijdag stralend zonnig was met harde wind deed ik de dekjeswas, water met groene zeep in de grote zwarte ton, twee keer spoelen, nat ophangen over de roundpenomheining, en aan het eind van de middag waren ze droog. Ik deed zelfs mijn pantoffels in de was (in de wasmachine), samen met wat spijkerbroeken, een experiment dat goed afliep: ze zijn weer als nieuw. Verder ge-experimenteer: twee pizza's gebakken. Heel heel lang geleden kon ik dat, maar ik wist niet meer hoe het moest, dus gegoogled. Honderd websites met tweehonderd sterk uiteenlopende opvattingen over de enige juiste methode. Dus zelf het wiel maar uitgevonden, helemaal from scratch, dus meel, gist, olie, water, kneden en rijzen die bodem, en ze lukten nog ook. Aardbeien met slagroom toe. Zomer.


Blij mee

Wat een leven toch hè. Supertevreden.

etalle04

Na de wedstrijd nog even op de foto met z'n tweeën en dan lekker de paddock uit, de trailer in en naar huis.

etalle03

Op onze lauweren rusten, tenminste Harissa. Maandag maakten we alweer een mooie bosrit met Titan en Jay, en R werd door Sunshine ingewijd in de training van Gygy het veulen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR