rss
logo
 
woensdag 19 december 2018

Onverwachte midwintervreugd

Zondag beleefden we wat avontuur met de ponys van Olivier. Die waren hun wei uit gekuierd, het dorp door (blijkbaar 's nachts), de brug over naar de wei waar de machtige Ondine en de twee hengstjes staan, en hij kwam vragen of we konden helpen het stel uit elkaar te halen. Dat lukte (goede horsemanshipbeurt onzerzijds want er was er een bij die nog nooit een halster had omgehad), maar een van zijn merries nam er geen genoegen mee en rende alsnog door de draad. Dat was schriklint waar geen spanning op stond dus niets aan de hand. Daarna ontdekte Ondine dat ze nu alleen in de wei stond. Dat kon niet. Zij denderde door twee rijen prikkeldraad heen. Dat zag er angstig uit, maar Ondine is Ondine: het draad knapte, er ging een weidepaal omver en een andere raakte ontwricht, maar zelf had ze maar een paar schrammetjes.

Stracciatella stond er ook. De verhuizing naar ons weiland was toch niet zo dringend gebleken als Olivier eerder dacht en er was nog niets van gekomen, maar nu we toch daar waren, konden we haar mooi meenemen. Hij dacht nu dat het veulen midden januari zou komen, maar na een blik op de uier meende ik dat het wel weer maart april zou worden. Niet dat ik meer verstand van veulens heb dan Olivier maar vorig jaar met Kir hebben we ook de hele winter gestresst dat ze elk ogenblik geboren kon worden, in vrieskou en sneeuwstorm, en het werd 21 april. Hij wilde nog wedden maar ik ging er niet op in, dat zou sneu zijn, die weddenschap zou hij zeker verliezen.

cappuccino

Dus dat was zondag. En vandaag, dinsdag: tradraaaaaa! De paarden stonden gezellig bij elkaar te suffen in de net opkomende zon en wat zag ik daar. Vier witte poten extra. Het had dus niet veel gescheeld of ze was niet hier geboren maar in een weiland achteraf zonder toezicht. Het is een meisje, een beetje lichter bruin dan Kir, stokmaat bij de geboorte 90 cm en ze heet Cappuccino.

cappuccino02

Wij houden wel een oogje op haar. Zelfs overdag in de zon is het nogal koud, en er is nachtvorst. Voorlopig zetten we Stracciatella en Cappuccino 's nachts in een box met een berg stro, genoeg hooi en water, en het luik dicht. Op naar een goed leven, kleine Cap.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR