rss
logo
 
woensdag 17 oktober 2018

Af, klaar, op

We maakten het graafwerk aan de overkant ter voorbereiding van de nieuwe schuilstal af en de grond die eruitkwam konden we zonder meer bij de crossbaan kwijt. Wat een genoegen om een stuk eigen wildernis te hebben, waar je zomaar een paar bakken aarde of een hoop gesnoeide takken tussen de braamstruiken kan werpen zonder dat iemand er last van heeft. Vooral de grond, dat waren toch vijf bakken, maar zodra je het hebt uitgestort vind je het nauwelijks meer terug.

De middag besteedde ik aan het rooien van een paar honderd eiken. Geen karwei dat in een middagje klaar is, ik kwam ongeveer tot een derde van het totale aantal. Ongeveer, want er is geen beginnen aan om ze te tellen. Aan de rand van de roundpen in het zand staan er honderden, zoniet duizend, elkaar te verdringen. Het was een best eikeljaar, 2017, en dit is het moment om ze aan te pakken. Nu zijn ze nog maar tussen de 10 en 20 cm hoog. Je grijpt een bosje eikjes, trekt stevig maar voorzichtig en hop! daar komen ze los, het stammetje, de worteltjes en het gespleten eikeltje waar het allemaal mee is begonnen. Eigenlijk zo schattig, maar weg moeten ze wel anders hebben we over 100 jaar geen berijdbare roundpen meer.

Intussen groef R de twee traptreden van 140 kg per stuk in die als fundering voor de schuilstal zullen dienen. Dat is wel een mijlpaal, want dit waren de laatste, nu zijn ze op.

Toen we in 2010 in het oude huisje trokken, wisten we niet meteen dat we ze hadden. De begroeiing rondom was zo verwilderd en er lag overal zoveel troep dat we pas na een paar weken ontdekten dat er naast de garagedeur een compleet overwoekerde buitentrap lag. Toen we al het struikgewas hadden weggeknipt, bleek dat de trap scheef maar stabiel was. Stuk voor stuk loeizware betonklompen. Ik leukte de trap op met natuurstenen en wat geraniums en we gebruikten hem een paar jaar, als trap.

treden

Bijna alle andere puin en zooi van de vorige eigenaar brachten we naar het containerpark, maar die treden legden we opzij, die zouden misschien nog ooit van pas komen.

Nou, en hoe. Acht stuks vormen de fundering van het tractorschuurtje, drie liggen onder de hooibox, vier onder de watercontainers en de laatste twee nu dus onder de schuilstal. Voor de eeuwigheid als het ware. Als dat geen degelijke recycling is.

reageer ook (1)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2018 - powered by InR