rss     193187
logo
 
maandag 24 juli 2017

Weer van alles

Wat is er over afgelopen week ook alweer te webloggen? Ik weet de helft niet meer, dat komt ervan. We sleepten het achterveld, strooiden er kalk en zetten het af. Geen paarden meer daarin tot eind van de herfst. Ze lopen nu in het ruïneveld, het gras groeit eindelijk.

Zaterdag maakten we een mooie lange rit, brood mee, en we staken weer eens de Semois over. Het water stond niet hoog, ondanks de regen van de laatste dagen, en we klosten naar de overkant en weer terug zonder moeite. Volgens mij lette Harissa deze keer goed op voordat ze een slokje nam. Vorige keer, toen we aan zee waren, bleek het water opeens vies zout, daar zou ze dit keer niet zomaar intrappen. Maar het viel mee, de Semois smaakte normaal, zonder onverwachte fratsen. Hoe zouden paarden ook het verschil tussen zeewater en rivierwater kunnen weten, of dat de wereld veel groter is dan zij kennen, of wat een verkiezingsprogramma is, of wie het songfestival gewonnen heeft. Ik noem maar wat. Het heeft geen belang voor ze, ze kennen alleen hun eigen ervaring.

semois

Verder is al het tuig en de zadels van zand en zout ontdaan en in de olie gezet, een heel karwei. Ook ligt het kachelhout inmiddels opgestapeld in de carport op een degelijke vlonder die in een achternamiddag in elkaar werd gezet, we horen de koekoek dagelijks, 's avonds roepen de uilen en de beukjes komen in blad. Sommige van onze siergrassen groeien zienderogen en andere laten tergend langzaam één sprietje zien. De pioenrozen hebben knoppen, en we weten nog altijd niet welke kleur daar uit gaat komen. Twee zwaluwen zijn erin geslaagd om op een elektriciteitsdoosje in de boxen een nest te metselen ondanks de gladde wanden en het minieme oppervlak van dat doosje. Maar hopen dat het stevig zit.

Gygy wordt door R onderwezen in het geven van voetjes en dat gaat elke dag beter. Het is een gezellig diertje dat graag zo dicht mogelijk bij je komt staan en in alles bijt, zoals het touw, je laarzen of de pijpen van je spijkerbroek. Even kijken of het een en ander eetbaar is, of in elk geval beknabbelbaar. Dat is de leeftijd.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR