rss     193189
logo
 
maandag 24 juli 2017

Vertrekken

De carportbouwers arriveerden zoals gepland en na een aanvankelijke schrik ('alle palen zijn 10 cm te kort', maar dat bleek aan de tekening te liggen) schoten ze aardig op. Helaas bleek halverwege de middag dat er aan twee palen onmisbare flapjes ontbraken, zodat ze niet verder konden. Ze lieten alle materialen liggen en staan voor wat ze waren, waaruit we opmaken dat ze morgen terugkomen om het af te maken. Niet dat ze dat met zoveel woorden zeiden, we zagen ze wel vertrekken en ze zwaaiden ook nog, maar het kan evengoed volgende maand worden. Maar laten wij niet meteen pessimistisch doen en gewoon morgen afwachten.

halfaf

Verder haalden we onze allerlaatste hooibalen, nog geen enkel jaar eerder hebben we de hele stapel op gekregen. We harkten en veegden de hooischuurvloer aan, waarop Le Paul (90) kwam aanhollen om te zien wie er boven zijn hoofd aan het stommelen was. Toen hij zag dat wij het waren, verzekerde hij ons nogmaals dat we ons hooi ook volgend seizoen in zijn schuur mogen opslaan, en zelfs 'zijn leven lang'. Uiteraard wensen wij hem, ook zonder eigenbelang, nog een heel lang leven toe. Sophie bijvoorbeeld denkt daar heel anders over.

cap

Dit jaar was het Stracciatella die in haar eentje het leeuwendeel aan hooi heeft verorberd en er vervolgens voor gezorgd dat onze mesthoop groter is dan ooit. Al dat voer is geïnvesteerd in Cappuccino, die in haar eerste vier maanden goed stevig is geworden. Morgen vertrekken Stracciatella en Cap naar een wei met andere paarden van Olivier. We zullen haar missen, ons knuffelbeertje, dat altijd zo gezellig bij ons komt staan en dan keihard met haar kin op je schouders drukt, gewoon omdat ze het fijn vindt om bij ons te zijn. In elk geval heeft ze bij ons een goede start gemaakt.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR