rss     196839
logo
 
dinsdag 24 oktober 2017

Van alles wat

Twee dagen regen kregen we, precies goed voor het inregenen van de kalk, en gunstig voor het bakken van appeltaart. Voor het Grand Feu zaterdagavond was de regen minder handig, het duurde even voor de grote toren aan alle kanten brandde maar hij was weer vakkundig opgebouwd door de Club des jeunes en na een uurtje stortte het middendeel in één keer in. Thema dit jaar was blijkbaar 'vreemde volkeren', we zagen in elk geval een klassieke Egyptenaar met hoofdtooi, een Romein met blote kuiten en zomaar een Arabier. Er waren meer mensen dan vorig jaar maar niet meer bekenden. Wel kregen we een bise van Père Noel, die wij gemakkelijk herkenden ook al was hij incognito. Zondagochtend veegden we overal in huis de confetti op, die door Timéo met ruime hand over alle aanwezigen was uitgestrooid. Dit jaar waren er geen jachthoornblazers, maar eerlijk gezegd mis ik die pas nu ik dit schrijf. Zo. Het eerste van de belangrijke dorpsfeesten zit er alweer op.

Maandag hadden we weer les van Sunshine. R leerde te paard het hek opendoen. Dat kon hij al wel, maar nu werden de puntjes op de i gezet. Netjes en beheerst, een pas voorwaarts twee opzij, en dan het been er snel weer bij, de quickstep. Sunshine verordonneerde dat Titan en R voortaan alle hekken open en dicht moeten doen en daar moet ik op toezien. O, goed.

Dinsdag raapte R langs ons weggetje alle blikjes en lege flessen uit de berm op, vier grote zakken vol. Er lag nog meer allerlei wonderlijk afval, zoals een glasplaat in het bos en een doos met kleding, een spanningsmeter en kinderfoto's. Een blikje uit het autoraam werpen snap ik nog, dat is ook wel helemaal fout, maar wie rijdt er nu over een verlaten weggetje en besluit dan dit een goed plekje is om zich van zijn glasruit te ontdoen? De mensen zijn gek.

Omdat we iemand een foto wilden sturen van de vorderingen bij het huis-in-aanbouw verderop in de straat, stapte ik even uit toen we daar langsreden. Alleen had ik mijn foon per ongeluk op 'selfie' staan, en daar ik nog nooit eerder een selfie had gemaakt (Het Ventje wel) plaats ik hem hier. Mijlpaal. Schrik niet. Nee, flatteus is hij niet, dat zijn selfies toch nooit? Ik moest me concentreren en dat schermpje spiegelt.

selfie

Tot slot kan ik melden dat het plan om met de paarden naar zee te gaan eind april doorgaat. De boxen zijn gereserveerd en het appartement gehuurd. Dat zal me wat worden, voorzover we weten hebben ze geen van drieën ooit de zee gezien en ook voor ons is het alweer heel lang geleden. Of alledrie de paarden meekunnen weten we nog niet, maar in oppas (vooral voor Het Ventje) is al voorzien. Zin in!


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR