rss     193937
logo
 
vrijdag 18 augustus 2017

Diversen

Er zijn hier elke dag diversen maar de ene dag is wel diverser dan de andere. Vandaag geen sneeuw, lichte nachtvorst. De AFSCA zou om half elf komen voor het lezen van de chip van Stracciatella en Cappuccino. Voor die tijd borstelde ik moeder en kind netjes, om te voorkomen dat de chiplezer niet door de laag zand en modder heen zou kunnen kijken. Stratch verliest bovendien al aardig wat winterhaar. Om elf uur was er nog niemand dus was er tijd om de boxen een keer goed uit te vegen, dat kon ook geen kwaad. En omdat ik gisteren ongeveer alle paarden had gepoetst behalve Jay, kon ik die nu mooi ook onderhanden nemen, en na al dat paardenpoetsen was de betonplaat aan de beurt om grondig te worden ontdaan van zand, modder en haren. En mest. De goot om de betonplaat uitvegen doe ik sowieso minstens een keer per dag anders raakt hij verstopt met zand, hooisprietjes en stro en kan het regenwater niet weg.

Om twaalf uur was de Bevoegde Autoriteit nog altijd niet gearriveerd. In tussentijd kwam R eraan toe om de stronk van de onlangs omgewaaide eik uit te graven. Hij kruide hem de bosrand in. Het nadeel van bovenaan een helling wonen met het dorp beneden is dat al het kruiwerk omhoog moet gebeuren. Onze boomstronken en mest en dergelijke meer heuvelafwaarts in de dorpskern te dumpen gaat te ver.

Precies op etenstijd, toen ik brood stond te smeren, kwam het Bevoegde Gezag. Inmiddels had Stratch tijd gehad om lekker in de modder te gaan liggen rollen, maar dat belemmerde het uitlezen van de chip gelukkig niet. We spelden de namen Stracciatella en Cappuccino voor de registratie en het paardenpaspoort nog eens extra duidelijk en controleerden het resultaat, en wisten zodoende te voorkomen dat het arme dier de rest van haar officiƫle leven als Stronzina of iets dergelijks te boek zou staan.

kaleboel

's Middags longeerde ik Harissa en deed wat oefeningen in de roundpen, en tot slot nam ik haar aan de hand mee uit wandelen. In het bos is het nog een kale boel maar hier en daar vonden we toch wat frisser ogend groen. De paarden vinden dat soort uitstapjes geweldig. In een kwartier schrokken ze zo een paar kilo gras naar binnen. De sneeuwklokjes bij de roundpen zijn boven de grond gekomen, kleine groene sprietjes van 1 cm.

Ook nog vermeldenswaard is dat R op mijn verzoek en met mijn instemming mijn trouwring stukzaagde. Ik kreeg hem niet meer over de knokkel heen ondanks de inzet van ijskoud water en groene zeep, en zonder ringen is eigenlijk veel praktischer en veiliger bij al het sjouw- en graafwerk wat wij doen. R's eigen ring is al jaren geleden op de EHBO in Luxemburg doorgezaagd toen hij een wondje aan de ringvinger had. Het zagen en openbuigen ging vlot, veel sneller dan destijds in het ziekenhuis. Weg is weg. En nu loop ik al de hele dag te checken of mijn niet meer aanwezige ring wel op de goede plek zit.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR