rss     193071
logo
 
vrijdag 21 juli 2017

Wedstrijdkoorts

Snel nog een update voordat we naar bed gaan, extra vroeg, want morgen moeten we vroeg op. Anders dan anders zijn we dan namelijk niet hier. Nee. We gaan hier naar toe. Dat is een hele gebeurtenis in mijn huis- en tuinmussenbestaan. Sinds we de paarden hebben, ga ik bijna nooit meer weg, zeker niet voor meer dan een dag, maar het is een heel eind naar Ermelo en we combineren het nog met bezoekjes links en rechts plus een verjaardag, dat past niet in een dag heen en weer.

De hoofdmoot is de wedstrijd van zaterdag. Liefst 90 km te paard in één dag, toemaar. Daar moet je maar net zin in hebben. Dat hebben we niet, en we gaan dan ook niet om te rijden maar als groom. Intendance. Verzorging van paard en een (ons bekende) ruiter gedurende die 90 km plus ervoor en erna. Daar zijn we de hele zaterdag druk mee, en daar hebben we wél zin in.

Dat betekende vandaag: cadeaucake bakken, spullen pakken, brood bakken en smeren (want andermans brood is tegenwoordig niet goed genoeg meer nu ik zelf zuurdesembrood bak), paardenoppas instructies geven, Het Ventje laten zien waar zijn voer staat als wij er niet zijn, de was, laarzen ontdoen van wintermodder, en dergelijke meer. Bovendien wordt het eerst warm en dan heel koud weer, en moeten er tijdens de bezoekjes nettere kleren aan dan tijdens de wedstrijd, in elk geval minder modderige kleren zonder zweet of paardenspuug. Dat is nog een hoop logistics voor die paar dagen, maar het is gelukt.

O ja, de update. Stracciatella was even terug omdat ze bij ons rustiger is als Fred haar beslaat dan bij Sophie. Dat was zo. Daarna zetten we haar bij de anderen in de wei. Ze kennen elkaar allemaal dus dat moest goed gaan. Nou, niet. Ze werd naar het leven gestaan door Jay, die haar met moordlust in de ogen en blikkerende tanden bleef achtervolgen. Wat kan die Jay scheuren, en ik maar denken dat ze niet in vorm is als we uit rijden gaan en ze halverwege een helling moet uitpuffen. Daar is ze nu mooi mee door de mand gevallen, dat wordt werken vanaf volgende week. Toen ze na een uur nog steeds niet uitgeraasd waren, haalden we de arme Stracciatella maar weer uit de wei en zetten haar in een box met stro, water en hooi. Het was tenslotte niet de bedoeling dat ze van uitputting zou bezwijken, en Jay uiteindelijk ook liever niet.

Daarna zou Fred Ondine bekappen, bij de wei van Olivier. Haar hoeven zagen er schandelijk uit en het was dus hoog tijd maar zelfs Fred, die heel sterk is en niet bang, kreeg er maar drie gedaan. Ondine is nogal onbehouwen. We bekeken het spektakel van veilige afstand en waren blij dat onze eigen paarden netjes opgevoed zijn en niet proberen de smid en de omstanders om zeep te helpen.

Tot slot kan ik melden dat in een klap alles groen is geworden door de warmte en een paar buitjes, en dat de hele regio bedekt is met sparrenstuifmeel. Net op tijd, want zaterdag valt de winter weer in. Maar niet getreurd, voor een paard dat een endurance wedstrijd van 90 km moet lopen is zulk koud weer juist gunstig.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR