rss     198499
logo
 
maandag 20 november 2017

Wat ik zeggen wou

Voor deze herfstdagen heb ik weinig woorden nodig. Maandag boodschappen, dinsdag weet ik niet meer, je hebt van die dagen, woensdag kregen we een tank gas geleverd en Olivier bracht Stracciatella om haar door Fred te laten beslaan. Zij is bij ons rustiger dan in de manege bij Sophie. Ook werd Paprika bekapt. Donderdag reden we met Titan en Jay een heel eind langs en door de Vierre en 's avonds aten we couscous met lam en pruimen. Met weblogfoto.

couscous

Vrijdag kwam Fred weer, nu voor Titan, Jay en Harissa. Hij doet ze altijd in dezelfde volgorde. Met alledrie op nieuwe ijzers zetten is hij dik drie uur bezig. Zijn stagiaire kwam helpen maar aan de late kant, na hier één keer eerder te zijn geweest was ze vergeten waar wij ook al weer wonen en had aan de verkeerde kant van het dorp gezocht. Een dame daarginds wist wel waar 'een stel Hollanders met paarden' te vinden was. Iedereen kent ons, ook mensen die wij zelf niet eens kennen. Een stel Hollanders met paarden, het kon erger.

Zaterdag was een dag van mist, opgestapelde boomstammen, paarden. Het is niet dat je op zo'n dag niet naar buiten kunt maar binnen brandt het kacheltje en er is wat lekkers bij de koffie. We kijken even bij de paarden, geven ze een schouderklopje en houden een oogje op Paprika, die rechtsvoor kreupelt.

mist

Tenslotte wandelden we zondag over de markt te Florenville, net als voorgaande jaren. We aten traditiegetrouw roustiquettes en scoorden drie kilo verse walnoten, ambachtelijke kaassoorten en een reusachtige groene kool. Als het hoogtepunt van het jaar in een dorp de feestelijke aardappelmarkt is, weet je dat je op het platteland woont.

En wat is het belang? Waarom dit alles geweblogd? Weblogt er eigenlijk nog iemand? Trendy is het allang niet meer en met facebook en twitter gaat de communicatie toch veel sneller? Eens even bij stilstaan. Omdat het buiten toch mistig was las ik een rondje langs mijn linklijstje. Er zijn webloggers van wie ik dagelijks niets wil missen (zij weten wel wie), maar er zijn er toch ook bij wie ik al in geen maanden was langsgeweest, laat staan commentaar had geleverd. Te druk.

En? Twee waren zo te zien gestopt, maar de meesten hebben gewoon doorgelogd. Iedere dag, iedere week opnieuw. Zelfs Pepys had elke dag een nieuw stukje geschreven. Zelf heb ik trouwens ook gewoon doorgelogd, me niets aantrekkend van trends of statistics. En waarom?

Ja. Waarom niet. Het is handig. Zo weet ik volgend jaar (en volgende week) nog wat we dezer dagen zoal deden, wanneer we de paarden naar het ruïneveld verhuisden, wanneer die sparren aan de overkant gekapt zijn, en dergelijke meer. Ik kan dat ook in de kalender noteren maar webloggen is leuker. De keerzijde is dat de webloglezer te weten komt hoe het met ons gaat. Als hij/zij dat wil weten. En anders niet. Dat is ook heel handig van webloggen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR