rss     194003
logo
 
maandag 21 augustus 2017

Het klimaat

Ik heb altijd weinig opgehad met gezeur over het weer. 'Nou, voor mij mag die hitte/die kou/die regen/die sneeuw/die watdeugternogmeerniet nu wel afgelopen zijn hoor', meestal gehoord na maar liefst twee dagen achtereen van de ongewenste weersoort. Tegen wie zegt men dat? Tegen mij? Ik kan er niets aan doen. De weergoden? Bestaan niet. Gerrit Hiemstra? Die kan er ook niets aan doen. Dus, shut up and suffer is mijn advies, of nog beter: enjoy. Zelf klaag ik in elk geval niet over het weer. Tenminste, zo was het.

Deze zomer merk ik dat ik mijn eigen advies maar moeilijk kan opvolgen. Is dit nu al het veranderde klimaat? Extreem weer. Ik dacht dat dat allemaal veel geleidelijker zou inzetten, ieder jaar een tiende graadje warmer of zo, bijna ongemerkt, met een piek in 2030, maar nu wordt ineens record na record gebroken.

Het is zo warm. Het is zo droog. Het lijkt hier wel Zuid-Frankrijk. Met maar heel af en toe een buitje groeit het gras in de weilanden niet. Zijn daar eigenlijk weilanden, in Zuid-Frankrijk? Waarschijnlijk niet, alleen hier en daar wat dor geel gras.

De paarden worden geplaagd door de vliegen, gemiddeld kruipen er wel 50 over hun neus. Kriebelkriebelkriebelkriebelkriebel. Constant. 's Ochtends om een uur of acht komen ze uit de wei naar de boxen gedraafd als het ze teveel wordt en daar blijven ze de rest van de dag rondhangen. In het donker binnen hebben ze er niet zo'n last van en met een kapje op krijgen ze die plaaggeesten in elk geval niet in de ogen.

sproeier

Zonder kapje zijn onze meisjes wel een stuk fotogenieker, maar dat kunnen we ze niet aandoen. Lekker bij de sproeier staan en de straaltjes proberen in de lucht op te likken is nog wel een leuke afwisseling maar verder gebeurt hier op zo'n dag weinig. We rijden 's avonds of helemaal niet, longeren komt er ook al niet van en iedereen is een beetje landerig.

Dus ik denk dat ik ons maar beter niet kan inschrijven voor de Mongol Derby, ook niet voor volgend jaar. We worden toch wat ouder, misschien moeten we de lat langzamerhand niet te hoog leggen. Hoewel. Look who won the Tevis Cup (again). Dat is 160 kilometer binnen 24 uur. Kwestie van trainen.

Eerst doen we over twee weken weer eens La Transsemoisienne, zoals al eerder. De oude tent is eindelijk uit de opslag zodat ik niet meer die van Sophie hoef te gaan lenen, en hij is al getest, in dat ene buitje van laatst. 40 jaar oud minstens maar hij doet het nog. Deze keer gaan we maar twee dagen en het is niet ver van huis. En wie weet, misschien wel met aangenaam koel weer. Dan hoort niemand mij klagen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR