rss     191390
logo
 
donderdag 29 juni 2017

Ingrijpende ingrepen

Vijf dagen hadden de drie houthakkers nodig die richting ruïne bezig waren. In die tijd legden ze vier percelen sparren om. We gingen iedere dag even kijken. Het mooie van pensioen: gewoon een uur kunnen staan kijken naar het werk van anderen zonder dat er iemand achter je op zijn horloge staat te wijzen. De houthakkers zelf maakte het niets uit, ze zaagden voort en merkten ons waarschijnlijk niet eens op, met al dat lawaai.

sparren1

Er is veel te horen als een spar omgaat. De kettingzaag natuurlijk. Dan even gekraak. En dan ZZZOEFFF! De wind fluit door zijn takken terwijl hij valt. En dan BBBOEMM! Hij raakt de grond met een dreun. Tonnen hout daveren tegen de vlakte. Veertig, vijftig jaar gestage groei in enkele minuten ongedaan gemaakt door één klein mannetje met oranje oordoppen.

sparren2

De houthakkers kijken niet hoe de spar terechtkomt, ze hebben gezorgd dat hij in de goede richting valt en zijn alweer met de volgende boom bezig. Op zo'n perceel staan honderden bomen en die moeten om, het hout is verkocht, de stammen moeten klaar voor transport worden afgeleverd, elke stam krijgt nog een net potloodrandje met de zaag, zodat straks de bomenwagen hem gemakkelijk kan opladen en ermee wegrijden naar de houtzagerij en dan naar Luxemburg, naar Frankrijk, naar China zelfs, waar veel vraag is naar hout momenteel, hebben we vernomen.

Van elk perceel dat we tot nu toe hebben zien kappen laten ze de buitenste bomen staan. Er ontstaat een lichte open plek in het bos met een randje erlangs. Waarom weten we niet, maar dat horen we nog wel. Dat randje gaat er ook nog aan en als de takken erafgaan en de bast wordt gestript gaan we zeker weer kijken. Gaandeweg leren we zo de hele bosbouwketen kennen.

Voor ons uitzicht maakt het geen verschil, er is nog steeds overal bos aan de horizon. We wachten met ongeduld op de dag dat de bomen aan de overkant en die achter ons huis eindelijk eens gekapt worden. Dat levert in huis veel licht op, zon in de weilanden en geen risico meer voor de houten omheining bij storm. En zelfs als al die bomen platgaan is er nog steeds overal bos aan de horizon.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR