rss
logo
 
dinsdag 12 december 2017

Hooi gaat altijd voor

In Suxy lijkt wel weer alles tegelijk te gebeuren. Logtechnisch zou ik beter ter plekke kunnen noteren wie wat waar aan het graven, hooien en opmeten is en wie er allemaal langskomen, anders vergeet ik de helft. Maar ja, geen wifi daar.

Er zijn nu graafprojecten zowel voor het huis als achter de boxen. Twee graafmachines zijn bezig, vóór met de sleuf naar de weg voor alle aansluitingen en achter met het ophogen van de grond waar we de schuur voor de tractor en het gereedschap willen bouwen.

Het huis, daar bemoeien de Mannetjes zich mee, maar bij de boxen moesten wij het af te graven stuk markeren, de omheining weghalen, de draad oprollen, en niet te vergeten de paarden in het ruïneveld opsluiten als we ze niet in de loop van de dag over de bouwplek wilden zien rondzwerven.

Dat alles net op het moment van onze wekelijkse bespreking met de architect en de bouwopzichter. Er was wat aan de hand met de geplande lichtpunten in de plafonds, er waren vragen betreffende de kleur van de gevelbekleding en de man van het ramen- en kozijnenbedrijf kwam meten.

Toen: rust. Koffiepauze voor de Mannetjes en precies op dat ogenblik begaf de grote graafmachine achter de boxen het. Diagnose: algen in de dieseltoevoer. Daarop moest het slachtoffer op een oplegger worden afgevoerd. Het ene moment BRRRoeoemmm ... en dan opeens pssjjj ... Stilte.

En wie kwam daar ratelend en rinkelend in beeld met zijn oude tractor en maaibalk? Precies. Olivier, en wij waren blij hem te zien. Hooi gaat altijd voor. R gespte de strimmer om en ik trok de hooihark van de wand voor die plekken onder de omheining en in de hoeken waar de tractor niet kan komen.

inthooi

Onderwijl kwam ook Goffinet zijn veldjes naast die van ons schudden. Met zijn moderne trekker gaat dat tien keer zo snel als met het materieel van Olivier. Daarentegen hebben wij veel beter en meer hooi, dankzij de gier die Olivier er in het voorjaar heeft opgebracht.

We strimden en harkten de hele middag. R's omtrek was door het strimmen wat wazig geworden en mijn armen waren zo zwaar dat mijn knokkels over de grond sleepten bij het lopen. Maar het was klaar. De weersverwachting: droog weer met wind. Morgen schudden, daar heeft Olivier ons niet bij nodig.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR