rss     190941
logo
 
vrijdag 23 juni 2017

Van alles en nog wat

Woensdag gebeurde er van alles tegelijk.

De kraan werd opgehaald, zij het niet zonder slag of stoot. Er zat iets vast in zijn ontelbare scharnieren, wieltjes en katrollen, zodat het inklappen de drie kraandompteurs een uur kostte, aanvankelijk met behulp van een subtiel steeksleutelsetje maar uiteindelijk met een voorhamer en een hoop spierkracht.

De graafmachinist begon met het uitgraven van de toerit voor de garage en de trap naar de voordeur. Maar hoe moest de grond naast die trap eigenlijk gaan verlopen? Overleg op hoog niveau dringend gewenst. V.l.n.r. de toegesnelde architect, de het hoofd altijd koel houdende opdrachtgever (R) en de onmisbare voorman, le Bernard. Iets met maatverschillen tussen de traptreden en de gabions. Zodra het over maten en getalletjes gaat, slentert de andere opdrachtgever (tevens weblogger) een eindje weg, en maar goed ook want iemand moet de foto's maken, waar of niet.

overleg

Inmiddels is ook de Promix-silo opgehaald, de bouwkeet van de Mannetjes staat geparkeerd in het weiland omdat anders de kraan er niet door kon, de oprit naar de boxen ligt vol betonstaalmatten voor het terras en op het dak werd isolatie aangebracht. Zandauto's reden af en aan om de grond naar het depot in Habay af te voeren. Dat is een heel eind rijden en R beloofde iemand uit het dorp die zijn perceel wil ophogen vijf vrachtwagens grond (à 15 kuub), en omdat die levering telkens maar een kwartiertje kost, zijn alle betrokkenen verheugd.

's Middags maakten we met Titan en Jay een bosrit die werd bemoeilijkt door veel te veel vliegen, dazen en steekvliegen, en werd verlevendigd doordat we een loslopende hond tegenkwamen, waarbij het Jay in eerste instantie het beste leek er als een speer vandoor te gaan voor alle zekerheid, wat ook Titan aanleiding gaf om de nodige drukte te maken. Dat was wel even spannend maar het leuke is dat we ze wel weer onder controle krijgen en ze er weer wat van hebben geleerd.

Om Harissa, die alleen thuis had moeten blijven, ook aandacht te geven, liet ik haar los in de roundpen. Ze scheurde direct als een helicopter in de rondte onder luid trompetgeschal. Daar moet nog wat aan worden bijgeschaafd. Ze mag best galopperen maar niet zo hard dat het risico van beschadigingen ontstaat. Volgende keer toch maar weer aan de longe.

Na afloop spoten we alle drie de paarden af met de tuinslang, wat ze op prijs stelden op deze warme dag.

Eenmaal thuis in Les Bulles gingen we zelf ook in bad. Hoe zou het toch komen dat we 's avonds vaak best moe zijn, terwijl we niet veel anders hebben gedaan dan een pleziertochtje te paard door het bos?


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR