rss
logo
 
dinsdag 12 december 2017

In de openlucht

Woensdag was een dag vol merkwaardige gebeurtenissen. Allereerst bekeken we het werk van de Mannetjes. Ze schieten goed op, alleen maandag kwamen ze niet opdagen. Rosenmontag. Het zijn Belgen uit de regio St. Vith, wat een wonderlijk aan Luxemburgs en Duits herinnerend dialect oplevert. Ik kan ze een tijdlang goed verstaan en dan opeens is het over en moet ik driftig schakelen. Ze zijn goedgemutst en werken stevig door. Midden volgende week beton storten is de voorspelling.

Ter voorbereiding daarvan brachten ze met het pikhouweel wat loopgraven aan in ons aangestampte vloertje. Het is net een omgekeerde archeologische opgraving. Als ons huis over duizend jaar voorzichtig met troffeltjes en penseeltjes onder het conserverende zand vandaan wordt gegraven ziet het er weer precies zo uit.

wc

Voor ons is het leuk omdat nu de indeling van het huis zichtbaar wordt. Kijk, dit is de garage, daar komt de wasmachine te staan en hier de verwarmingsketel. Zo kan ik nu met zekerheid zeggen dat ik op de foto precies op de wc zit. Die hebben we meteen naast de zij-ingang gepland om in geval van hoge nood zo vanuit de wei naar binnen te kunnen rennen zonder eerst onze modderlaarzen te hoeven uittrekken. Doordacht. De architect had het anders gepland maar wij kennen onszelf, vooral mij.

Tot het zover is, mogen we de Dixie van de Mannetjes gebruiken. Dat deed ik vanochtend voor het eerst. Kennelijk hakte dat er nogal in want toen ik aan het eind van de middag de paarden kwam voeren, werd die Dixie net door het verhuurbedrijf opgehaald en kwam er een nieuwe. Hm, zo erg was het nu ook weer niet dacht ik maar misschien zijn het extra fijngevoelige Mannetjes.

's Middags haalde R vijf Canadezen van het vliegveld in Luxemburg, familie van Sunshine. Zaterdag gaan we met ze rijden en er is aanhoudend lekker weer voorspeld. Thuis in Canada ligt nog een meter sneeuw, het lijkt erop dat zij dit jaar onze sneeuw erbij hebben gekregen.

Intussen voerde ik de paarden en snoeide ik de laurier, die door de graafmachinist beschadigd was. Titan was zo opgetogen over het voorjaar dat hij naar zijn hooi toe galoppeerde en er middenin sprong. Alledrie de paarden zitten dik onder de modder. Rollen is gewoon veel fijner als de zon schijnt.

Weer terug naar Les Bulles sukkelde ik achter twee kermiswagens aan. The nice weather brings them out denk ik. Voor ons huis stond een grote tractor met draaiende motor, een gigantische dieplader erachter en vier mannen ernaast. Hee kijk, hallo Alexandre. Wat toevallig, verder kennen we nog bijna niemand in het dorp van naam. Wat doen jullie voor onze tijdelijke woning? O die komen wij platgooien. Gelach alom. Nee maar serieus? Wij komen het tuinhuisje ophalen dat daar achter jullie huis staat. Aha, okee, dat is niet een tuinhuisje waar wij iets mee te maken hebben. Na een half uurtje vertrok iedereen echter weer, ook de tractor, en het huisje staat er nog.

Dat was 5 maart. Ik kijk nu al uit naar de verrassingen die ons morgen weer te wachten staan.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR