rss     191390
logo
 
donderdag 29 juni 2017

Dat stemt opgewekt

Woensdagochtend toen we de paarden kwamen voeren was de graafmachinist net weg met een vracht. De graafmachine stond stil. Er was weinig voortgang te zien. Een beetje rondscharrelen tussen het puin leidde slechts tot een gevoel van vage moedeloosheid. Het regende. De vraag kwam op of het leven eigenlijk wel zin heeft. Bij wijze van spreken.

Met zulke omstandigheden is weinig te beginnen. We voerden hooi en vertrokken naar koffie en opklaringen. Het eerste hebben we zelf in de hand, de laatste bleven uit tot laat in de middag.

Toen was het tijd om weer te gaan voeren. En kijk! Intussen had een legertje energieke tuinkabouters een hele hoop paaltjes geslagen om de uit te graven bouwput aan te geven. Er waren nog veel meer chaises geplaatst dan wij al hadden en die waren met spuitverf in vrolijke kleuren gespoten. Felgeel! Roze! Olijke jongens, die bouwvakkers.

En alsof het niet opkon, stond er nu ineens een bouwkeet op de oprit. Ik gluurde door het raampje. Jawel. Het was een klassiek exemplaar, met pin-up kalender. Anders is het geen echte keet. Ernaast stond een heel erg stevige grote zeecontainer, waarin ze het gereedschap willen opbergen als ze straks des avonds naar huis gaan na een lange, vlijtige werkdag vormgeven aan ons nieuwe huis. Stel ik mij voor.

Als klap op de vuurpijl was er in het voormalige gazon een bordje geslagen waarop stond dat dit bouwterrein van nu af aan verboden terrein was als men niet bevoegd was. Défense d'entrer au chantier. Scheer u weg, gij onbevoegde, dit hier is het bouwterrein van I+R, dat gij niet zult betreden want zulks is u bij deze verboden.

Door dat bordje drong het pas goed tot ons door. Hoera. We hebben een chantier! Hèhè. Het begint erop te lijken.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR