rss     189115
logo
 
zondag 28 mei 2017

Het meest mega-weirde paardenongeval dat ik ooit gehoord heb

Intussen, bij de paarden van I+R ... gebeurde er helemaal niets. Eerst de verhuizing, toen aanhoudende regen, al die tijd stonden ze rond te hangen in hun weiland. Eten-suffen-slapen. Vanmiddag zijn we voor het eerst in drie weken een eind gaan wandelen met Titan en Harissa. Ik had onenigheid gehad met mijn naaimachine, foeteren bleek niet te helpen, en het was droog voor een keer. Wat deed ik eigenlijk binnen. Hup paarden poetsen (drie kwartier per paard) en erop uit. Een verademing.

En nu heb ik tijd voor het meest mega-weirde paardenongeval dat ik ooit gehoord heb. Het gebeurde een week geleden, Sophie vertelde en het gaat over een van haar paarden, Saffrane.

Saffrane is een halfbroer van Harissa, een jaar jonger. We kennen hem wel, een monter ventje dat nergens bang voor is, net als Harissa. Op deze jeugdfoto is Harissa drie en Saffrane twee. En ik 58.

saffrane

Vertellen valt nog niet mee. Ik moet eigenlijk een situatieschets maken. Eens zien. Saffrane stond in de wei parallel aan de 'grote' weg van Suxy naar Les Fossés (frequentie 10 auto's per uur), schuin tegenover het huis van Sophie. Zoals bijna alle weilanden hier loopt het terrein schuin op, het land ligt dus een beetje hoger dan de weg, en het is van de weg gescheiden door 1) schrikdraad, 2) prikkeldraad en 3) een rij struiken. Zo:

situatie

Welnu. Woensdagochtend werd Sophie gebeld: een paard heeft een ongeluk gehad, iets met een auto, daar en daar. Zij erheen, met de verwachting een paard op de grond te vinden, bloed op de weg, toestanden. Nou, die waren er ook, maar niet met het paard. Saffrane stond in de berm gras te knabbelen en de bestuurster van de auto stond ernaast van de schrik te bekomen. Haar dochter, die achterin had gezeten, kon alles goed navertellen. Gelukkig maar, zei Sophie tegen me, anders had de verzekering de toedracht nooit geloofd.

Want. Saffrane was over de driedubbele omheining bovenop de auto gesprongen, met zijn borst op het dak en zijn buik tegen de voorruit geland en had om zichzelf weer vlot te trekken nog eens stevig met zijn achterbenen tegen de zijruiten getrappeld.

Resultaat: de auto is total loss. De bestuurster en haar dochter, die gelukkig niet voorin zat, kwamen met de schrik vrij, en Saffrane heeft niets dan wat oppervlakkige schrammen die niet eens gehecht hoefden te worden, en een enigszins scheef ontwricht bekken. Komt goed, zegt de dierenarts, met rust en wat beweging. Ik heb de foto's van de auto gezien en Saffrane in zijn box. Hij keek geïnteresseerd de wereld in. Had ik wortels bij me? Snuffelsnuffel. Het gaat hem goed en hij is nog steeds nergens bang voor.

Nou, is dat een mega-weird paardenongeval of niet? Gelukkig met goede afloop. Waarom hij sprong is onbekend, maar Saffrane kennende wilde hij gewoon proberen of het ging. En het ging.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR