rss     191371
logo
 
donderdag 29 juni 2017

Meer beweging

Donderdag bleven we noodgedwongen de hele dag binnen wegens regen en de nieuwe pc. Moet kunnen, af en toe zo'n dag onbeweeglijk stilzitten, maar niet te lang. Tegen bedtijd blijkt dan dat ik te lang op de pc-kruk heb gezeten en maar moeilijk meer kan lopen. Stijf als een plank, niet meer gewend.

Voor zaterdag worden alweer buien voorspeld, dus vandaag gauw nog een eind rijden. Deze keer met Titan en Jay was de bedoeling, maar Jay had twee ijzers loszitten. R haalde ze er voorzichtig af, het is beter dat dat gecontroleerd gebeurt dan dat ze je in het weiland om de oren vliegen tijdens een spontaan galoprondje. We zetten haar in een box met een pluk hooi en de vermaning braaf te zijn terwijl wij weg waren. Het was voor het eerst dat we een paard in een box achterlieten, en omdat we geen derde persoon hebben die kan opletten wat er dan gebeurt, moeten we maar gokken dat ze de zaak niet afbreekt. Het leek wel goed te zijn gegaan, toen we terugkwamen stond ze er in elk geval nog en ze was niet eens bezweet.

Harissa had dus geluk, ze had al verontwaardigd in de wei staan schetteren, maar nu mocht ze toch mee. Het was een mooie rit van twee uur en we kwamen weer niemand tegen behalve wat hengelaars. Ook al zitten die doodstil langs de waterkant, Titan schrikt zich daar een hoedje van. Ook enkele neerdwarrelende herfstblaadjes brachten hem van zijn stuk, maar iemand die met een hamer op een metalen paaltje sloeg midden in het bos was het toppunt. Midden in het bos! Daar moet je als voorzichtig paard wel even voor op de rem gaan staan. En als hij remt, remt Harissa mee. We stegen af, een stukje naast de paarden lopen geeft ze hun zelfvertrouwen terug en het doet ook de spieren van de ruiters goed. Net toen kwamen we de boswachter tegen, laatst ook al toen we ernaast liepen. Die man denkt nu dat wij altijd te voet uit rijden gaan.

Voldoende beweging dus deze keer, maar het vreemde is dat ik nu op diverse plekken pijn heb. Met vegen vanochtend schoot het bijna in mijn rug, whoops, even oppassen, en mijn linkervoet voelt aan alsof ik een spiertje verrekt heb, hoewel ik nergens van weet. Ook mijn rechterknie is niet je dat, waarom weet ik niet. Morgen maar even kalm aan doen misschien.

O nee. Morgen maken we de omheining af. Nog vier palen en veertien latten. Dat is in ieder geval goed voor het moreel.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR