rss     190941
logo
 
vrijdag 23 juni 2017

Alleen op stap

Logees willen wandelen. Een enkeling wil paardrijden, maar de meesten niet. Goed. Gelukkig kan er altijd een paard mee aan een touw om de wandeling interessant te maken zodat we niet doelloos door het landschap dwalen.

vierre

We maakten een mooie tocht en Harissa stapte netjes naast ons mee zoals we van haar gewend zijn, zonder duwen of trekken. Als er iemand achterbleef, keek ze om of de kudde nog wel compleet was. Al lopend vroegen we ons af wat ze zou doen als we het touw loslieten, netjes blijven meelopen of er op haar eentje vandoor gaan.

Dat weten we nu.

Toen we niet al te ver meer van huis waren, liet R het touw los en legde het over Harissa's rug. Ze stapte naast mij voort. Na een tijdje ging ze in een drafje over, ik jogde mee maar hield het bergopwaarts niet lang vol. Door het draven viel het touw op de grond. Daar schrok ze wel een beetje van en ze zette een galopje in. Toen was het bekeken, ze verdween om de bocht en uit het zicht. Verdraaid, dat viel tegen. Tot thuis zijn er alleen bospaden zonder verkeer, maar als ze nu eens doorgaloppeert, bang voor het achter haar aan slepende touw? Of als het touw ergens achter blijft haken en ze vast komt te zitten in het bos en wij weten niet waar? Toch niet zo'n goed idee, dit experiment.

Er zat niets anders op dan via de vaste route naar huis te lopen. Erg ver vooruit kun je niet kijken met al die bomen. Liep daar geen schim tussen de struiken? Hoorden we geen geritsel daar in de verte? Nee. Een zorgelijke tien minuten later pas, vlakbij huis, zag ik haar op haar gemak staan grazen bij de omheining, Titan en Jay aan de andere kant van het hek. Verstandig dier, gezond en monter, wist de weg naar huis, niets aan de hand.

Niettemin houden we volgende keer het touw toch maar stevig vast.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR