rss     198297
logo
 
zaterdag 18 november 2017

IJzel

De wei is één grote ijskorst bovenop de 15 cm sneeuw die er al lag, zodat onze dieren hun poten hoog moeten optillen als ze een eindje willen lopen. Als ze een drafje maken is het net een stelletje Hackneys. En een lawaai dat het maakt.

Ze lopen er be-ijzeld bij. Wij zeggen, jongens ga nou toch in die schuilstal staan, die is daarvoor: schuil-stal, stal om in te schuilen, helemaal logisch. Maar nee, ze willen buiten staan met de kont tegen de wind in. En dan krijg je dit.

ijzel

IJspegels in de vacht, ijspegels in de staart, ijsklonten in de kuif. Hoewel dit misschien wel het beste bewijs is voor de isolatiekwaliteit van een paardenvacht, vinden we het een sneu gezicht. Ze hebben het nog steeds niet koud, al zijn de paarden ook niet blij met dit weer, maar het is de mens die het meest lijdt.

Dus, ontdooien. Maar hoe ontdooit men een paard? Niet met een keteltje kokend water. We zetten ze om beurten een tijdje in de box met de deur dicht, iets wat ze niet zinde, en gingen aan het werk, pegeltje voor pegeltje met de hand laten smelten. De stijgende temperatuur in de box deed de rest. Geleidelijk aan kwamen ze er weer normaal uit te zien in plaats van als een stel ijsberen.

We konden wel merken dat ze het op prijs stelden, ze bleven rustig stilstaan terwijl we bezig waren. Je zou dan zeggen dat ze die warme box ook weten te waarderen, maar nee. Zodra de deur opengaat, stappen ze naar buiten, knars knars knars de sneeuw in, op zoek naar een vergeten plukje hooi. Nu is er aanvriezende mist voorspeld. Eens zien hoe ze er straks weer bijlopen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR