rss     195405
logo
 
zondag 24 september 2017

Zoemzoemzoem

Bij rustig herfstweer besloten we de bridle paths van Titan en Jay bij te werken, die intussen waren uitgegroeid tot lachende scheerkwasten, en ook Harissa onderhanden te nemen. Dat betekent ze elk aan een boompje vastzetten en met de tondeuze met verlengsnoer achter de oren een stukje manen wegscheren van 5 centimeter. Daar kan dan het kopstuk van hoofdstel en/of halster worden neergelegd zonder dat het in grote plukken manen verward raakt.

Vorige keer was Jay nog een beetje achterdochtig bij het geluid van de tondeuze, maar nu stonden Titan en Jay netjes stil en waren niet trippelig of zenuwachtig. Zoemzoemzoemzoem, klaar. Voor Harissa was het de eerste keer. Zij is niet gauw ergens bang voor, maar ze heeft nog niet geleerd haar hoofd op verzoek naar beneden te houden en stíl te houden, zodat R er goed bij kan. Dat is lastig zoemen, maar R heeft een vaste hand. Maar één heel klein plekje naast de manen is kaal, we doen net of dat niet opvalt. Dat haar groeit snel weer aan.

Na de scheerbeurt zetten we de paarden aan de overkant, het weiland achter en naast het huisje hebben ze met zijn drieën in drie dagen leeggemaakt. Vervolgens ruimden we de mest op, het was droog weer dus dan is elke reden om buiten te zijn goed.

Toen we klaar waren, reed er een witte jeep de oprit op. Onbekenden. Ik liep naar ze toe, en wat was het eerste dat ik hoorde? 'Ehgoedemiddagh!' (Vlaams accent). Pardon? Hier sta ik, in het verste puntje van Wallonië, vlakbij de Franse en niet ver van de Luxemburgse grens, die mensen kennen mij niet, en ze begroeten me met 'Ehgoedemiddagh'? Hoezo gaan ze ervan uit dat ik dat versta?

Bovendien bleken het kennissen van de vorige eigenaar, dus Frans spraken ze minstens ook. Zie ik er soms niet Franstalig uit of zo? Zorgelijk. Iedereen ziet mij aan voor een kaaskop, kan dat aan mijn haarlengte liggen? Volgende keer de tondeuze op een minder rigoureuze stand.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR