rss     198499
logo
 
maandag 20 november 2017

Het was toch ergens goed voor

Het regende. Over ons weggetje naderden twee dames heuvelopwaarts met uiterst langzame tred. De ene dame hield een witte paraplu omhoog, de andere een donkergrijze. Bij onze oprit aarzelden ze. Zou hier in dat armelijke huisje iemand wonen? Jawel hoor, en I+R waren nog thuis ook, de dames hadden geluk. Hadden ze dat hele eind niet voor niets gelopen.

Maar verder hadden ze pech. Hun poging om mij iets over de bijbel te vertellen strandde jammerlijk. Door goed nadenken ben ik tot de conclusie gekomen dat de bijbel niet bijdraagt aan het geluk der mensheid, dat aan het ontstaan van leven, het heelal en alles geen almachtig wezen te pas is gekomen en dat onze aanwezigheid op aarde geen speciaal doel dient, en daar laat ik mij niet door langswandelende dames met paraplu's van afbrengen. Vroeger joeg ik dergelijke bezoekers met een bezem van het erf, tegenwoordig ben ik beleefd maar stellig. Dit bevalt iedereen beter.

De dames vertrokken dus even later onverrichterzake heuvelafwaarts naar het dorp, waar zij misschien meer kans maakten. Ik keek ze na, en ik was niet de enige. De paarden hadden zich in slagorde opgesteld aan het hek en staarden de verdwijnende bijbelpropagandistes gebiologeerd na. Waarom, vroeg ik me af, normaal hebben ze geen enkele belangstelling als er iemand langskomt. Maar opeens snapte ik het. Paraplu's! Ik denk niet dat onze paarden ooit eerder paraplu's hebben gezien.

Zo was het huisbezoek toch ergens goed voor geweest. Het herinnerde me eraan dat we nog een schriktraining moeten organiseren om de paarden te leren dat ze niet bang hoeven te zijn van paraplu's. En misschien ook dat het onbeleefd is om vertrekkende dames na te gaan staan staren met zijn allen.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR