rss
logo
 
donderdag 14 december 2017

Geknipt en geschoren

's Avonds gaan we naar Jay en Titan. Poetsen, longeren, oefeningen rijden in de zandbak, en tot slot het voer klaarmaken. Dat geven we ze in de wei en als ze dan tevreden staan te kauwen vertrekken we weer, tegen zonsondergang meestal. Dat is nu alweer een uur vroeger dan in juni.

Maar vanmiddag was ik bij Sophie de stokmaat gaan lenen. Gewoon omdat het leuk is om de maat van je paarden te weten. Het is een aluminium meetlat met dwarslatje waarin een waterpasje. Een simpel ding, en ook het gebruik is simpel. Je zet hem naast het paard, schuift de dwarslat naar beneden tot hij op de schoft van het paard rust, controleert of alles waterpas is en leest de schofthoogte af. Niet moeilijk.

Dat is de theorie. Sophie had me al gezegd dat veel paarden bang zijn voor de stokmaat. Niet met reden, een stokmaat doet niets, sist niet, piept niet en gaat niet plotseling fladderen, maar blijkbaar zien ze er toch iets bedreigends in. Dus we gingen met omzichtigheid tewerk.

Desondanks werd het toch een voorstelling met theateraspecten. Titan zag ons aankomen. 'Wat heb je daar voor een Eng Ding! Een beest met een scherpe snavel?! Iiiieeek! En hij maakt Griezelige Geluiden! Jawel! Dat schuifgeluid! Dat schuifgeluid is Heel Eng!' Met wat afleiding en geruststellende woordjes kregen we hem toch gemeten, bij benadering. Die dwarslat op de schoft, dat was echt te veel gevraagd. Met zijn (plusminus) 1,62 meter is Titan een grote held. Ons kleine heldinnetje vond het ook maar niks. Ze hield het apparaat goed in het oog en stond klaar om weg te springen. Ook Jays stokmaat, 1,48 meter, weten we dus alleen ongeveer.

*update* 11 augustus nog eens gemeten en nu nauwkeuriger: Titan is inderdaad 1,62 m en Jay maar 1,47 m. Kleintje. Ik vind het prima zo. Misschien komen er dit jaar nog centimeters bij, maar zo niet is het ook goed. En Harissa is 1,52 m, maar 10 cm kleiner dan Titan. Goeie help, en bij haar zit er vast ook nog groei in. Dat wordt nog wat.

We hadden nog een ander bijzonder puntje op het programma, het scheren van een bridle path, een strookje in de manen van 5 centimeter achter de oren, waar dan het kopstuk van het hoofdstel gemakkelijk kan worden neergelegd zonder dat er steeds een dikke handvol manen in de weg zit. Dat is handig. De tondeuze is een klein zwart dingetje, maar er zit een snoer aan (Help! Een Slang!) en hij zoemt (Ojee! Een Monster, of toch minstens een Gevaarlijke Wesp!). Dat kon ook leuk worden, zo pal achter de oren.

Maar niks hoor. Jay keek wel even achterdochtig wat we nu weer wilden, en Titan snoof eens, maar daar bleef het bij. Of het niets was.

Shave and a haircut, pimpom.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR