rss     186917
logo
 
donderdag 27 april 2017

Uitdunnen

Ook dinsdag was zo'n dag dat er van alles tegelijk gebeurde. Het was al raak bij het wakkerworden (extra vroeg): rrroemmrroemm mmrrrrrRRroemMmm rrrr roemRmrm rrrRr! Kettingzagen in het bos aan de overkant. Laatst was hier een bosbouwer aan de deur met belangstelling voor die bomen, maar de eigenaar zei ons dat hij al een kap-overeenkomst met de bosbouwer uit het dorp had, alleen deed die er steeds niets aan. Dus of wij zo vriendelijk wilden zijn hem te bellen zodra wij daar kettingzagen hoorden, dan kon hij komen kijken wie er zijn bomen aan het omzagen was. Logisch dat je dat als eigenaar wil weten, dus R belde en hij kwam. De bosbouwer uit het dorp was niet de zager, tja, dan had hij maar moeten opschieten.

De bomeneigenaar bracht twaalf eieren van eigen kippen mee als dank voor het bellen. Dat is het leuke van wonen op het platteland, er gebeurt voortdurend allerlei spannends en je vangt nog eens een ei. Ik zou er zelf kippen voor gaan houden, dan kunnen wij ook eens wat uitdelen, maar voorlopig niet, wegens te veel gedoe.

Nu is het bos uitgedund. Volgens de planning wordt het volgend jaar helemaal gekapt maar dat hangt af van de houtprijs.

Toen kwam Olivier aanrijden met de 8000-litertank achter de tractor. Het heeft even geduurd (zacht gezegd), maar dan heb je ook wat: gier. Dat is goed voor het land. Het moet bovendien heel goede gier zijn, een deel van eigen koeien (waarbij wij het productieproces in de winter dagelijks hebben kunnen volgen) en een deel waar eerst biobrandstof mee gemaakt is. Voor het restproduct krijgt de boer betaald als hij het meeneemt, hebben we begrepen. Niet dat wij verstand van gier hebben, maar als Sophie het zegt zal het wel zo zijn. Hij reed drie tanks uit over het ruïneveld en vier aan de overkant.

gieren

Er zijn misschien niet veel mensen die van de gier op hun weiland foto's maken, maar voor ons is het nieuw. Ik heb vaak genoeg gier gezien en geroken, maar eigen gier, dat is toch iets speciaals. Intussen heeft het een paar maal geregend en een groot deel van de gier is al in de grond gezakt. Het is allang niet meer zo zwart. De paardenwei is natuurlijk helemaal schoon gebleven, afgezien van de paardenmest dan weer.

gieren2

Dat was nog niet alles. Olivier bracht ook heuglijk nieuws mee: Joy heeft zes jonkies, en hij wist al precies welk er geknipt was voor ons (die met de stip op het voorhoofd).

jonkies

Ook dat productieproces hebben wij live meegemaakt, waakhond Halto is de vader en Joy een van de vrolijkste honden ter wereld, met sterk herdersinstinct. Raszuivere bordercollies met onweerstaanbare jonkies. Schattig, maar we hebben erover nagedacht en we doen het niet. Aan zo'n jong hondje moet straks ook weer aandacht worden besteed, we hebben geen van beiden ervaring met honden en voorlopig hebben we met de paarden genoeg aan ons hoofd. Plus dat we nog twee keer moeten verhuizen. Een volgende keer misschien, er komt vast nog wel een nest.

En 's avonds probeerden we weer een paard voor mij uit, deze keer een Quarter. Hij voerde keurig zijn oefeningetjes uit, zag er gezond en goed gereden uit en hij zat lekker, maar hm. Quarters zijn altijd wel rond, maar deze had wel een erg dikke buik. Er werd daar nogal goed gevoerd. Dat kan er misschien weer af, maar hij week sterk af van mijn ideaalbeeld, qua paard. Titan is ook een Quarter, maar niet mollig, en we willen onze paarden met plezier in de wei zien staan, net zoals we nu al veel genoegen beleven aan Harissa. Mooie dieren moeten het zijn.

Beeldende uitdrukking van de dag: Sunshine betitelde een paard (niet het testpaard, maar dat doet er niet toe) als une doudoune sur quatre cure-dents (een donzen dekbed op vier tandenstokers). Wahaha. Als ze dat van je paard zeggen, moet er dringend wat gebeuren. Zo erg was het nu niet, maar we kijken toch even verder. Het komt zeker voor elkaar.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR