rss
logo
 
dinsdag 12 december 2017

Van hollen en stilstaan (3)

Als ik nu geen chronologische volgorde aanhoud, raak ik de kluts kwijt. De gebeurtenissen van deze dag vol mijlpalen in volgorde van belangrijkheid vastleggen zou leiden tot gewetensbezwaren. Het een na het ander, dat lukt net. Dus.

De dag begon nog normaal. Ontbijt, kopje koffie, en naar Sophie. Eens kijken hoe ik het eraf bracht in mijn nieuwe taak, het borstelen van les trois pies. Niet slecht, de eerste bleef netjes stilstaan en liet zich zonder protest overal aanraken. Onderwijl kwam Olivier binnen met zijn schapen. Die hebben een dikke wolvacht die eraf moet met dit warme weer. Nu heb ik weinig met schapen en ik borstelde dan ook een poosje onverstoorbaar door, maar het bleek toch een heel moeilijk te negeren spektakel. Uiteindelijk kwam het erop neer dat I+R het schaap in bedwang hielden terwijl Olivier schoor. Zo'n schaap kan behoorlijk worstelen dus je moet het goed vastgrijpen. Dat had ik nog nooit eerder gedaan. Het is warm werk en je krijgt er vette handen van, wolvet met een beetje mest. Aan de andere twee bonten ben ik niet meer toegekomen.

Daarna kwam Sophie zoals afgesproken Raissa brengen met de trailer en Harissa haalde ik te voet op uit haar wei. Ze loopt zo netjes mee voor een driejarige, nieuwsgierig en alert maar vol vertrouwen. Ik vertel haar al lopend wat we onderweg allemaal tegenkomen ('nee, dat is geen hond, gewoon een grote plastic zak', 'maak je geen zorgen, die tractor doet niets', 'we zijn er zo, kijk, daar zijn de paarden van Chantal al' en zo meer) en ze stapt vlot mee zonder me voorbij te lopen. Ik ben helemaal weg van dat dier, ze zal me een keer gemeen moeten bijten of zo, anders blijven we voortaan onafscheidelijk. Hoe dan ook, we hebben weer paarden in de wei. Lieve help, wat is dat toch goed voor mijn humeur.

raissaenharissa

's Avonds reden we met Sunshine naar een dorp bij Charleroi, waar een vent een paard te koop had. Wat zal ik ervan zeggen. Veel te veel voor één logje eigenlijk. Ik ga nu eerst even stilstaan. Bezinnen. Nu meteen, anders kan ik geen weloverwogen beslissing nemen. Als ik zover ben, is Anderzijds de eerste die het weet.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2017 - powered by InR