rss     195338
logo
 
zaterdag 23 september 2017

Stik- en stik-

Maandagavond ga ik steppen in Jamoigne. Ik ga daar met de auto naar toe, want het is 10 kilometer van hier. Dat lijkt niet ver, maar het is absoluut niet te fietsen.

Ten eerste gaat het aan één stuk door sterk heuvelop heuvelaf. En als ik zeg sterk dan is het ook echt sterk. Steil? Heel erg steil.

Ten tweede is het donker. We wonen midden tussen dichte bossen, en straatlantarens zijn er niet. Er liggen geen dorpen tussen ons huis en Jamoigne en tegenliggers zijn er maar heel heel zelden. Eenzame smalle weggetjes. Ik rijd er niet erg hard, je moet 's avonds altijd verdacht zijn op overstekende zwijnen en herten, die opeens in je koplampen opduiken. Rondom ons huisje is het 's nachts ook altijd stikdonker, het heeft bijvoorbeeld geen enkele zin om dan uit het raam te kijken of de paarden nog in de wei staan. Je ziet niks. Alleen als je echt buiten gaat staan en je kijkt omhoog, ja dan zie je een paar miljard sterren. Maar beneden bij de grond zien je niets. Stik- en stikdonker.

Vanavond toen ik weer naar huis reed kwam daar nog wat bij. Mist. Op het eerste stuk zag ik geen hand voor ogen. Mistvoor- en -achterlicht aan en op de tast voortkruipen. Dicht? Pot- en potdicht.

mist

Om het huisje is het niet vaak mistig, dat ligt meestal net boven de mistbanken uit die 's morgens uit de Vierre kruipen. En? Daar zijn wij kei- en keiblij om.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR