rss     195338
logo
 
zaterdag 23 september 2017

Precies op tijd

De eerste paaltjes, draad en isolatoren kochten we nog bij de landbouwspullenwinkel in Vance, waar van alles te koop is. Er was haast bij, anders zouden de zwijnen gehakt maken van onze weilanden. Goede spullen, maar 30 km van hier. Dat moest toch digitaal kunnen. Inderdaad. Isolatoren, draad en een stroomapparaat, druk op het Go!-knopje (én op het betaalknopje), twee dagen later een pakje thuisbezorgd. Goedkoper ook nog, zelfs met verzendkosten.

Vanochtend kwam de postbode weer, nu met een doosje opschroefisolatoren, draadspanners en handgrepen voor het weiland aan de overkant. Zo konden we meteen beginnen. Afrastering aanleggen is leuk werk, en hoewel er in het weiland aan de overkant momenteel geen paarden lopen, willen we ook daar de zwijnen buiten houden.

Wat moest daarvoor gebeuren? Eerst met de spanning de weg over. En wel op vijf meter hoogte, het is niet de bedoeling dat je 10 000-voltkabel door de eerste de beste vrachtauto doormidden wordt gereden. Omhoog langs de betonnen elektriciteitspaal (zodat het eruitziet alsof we daar de stroom aftappen, maar die komt van de draad rond het ruïneveld, die weer spanning krijgt vanuit het huis). Daarna de weg over wandelen met de kabel in de hand, en aan de overkant met de ladder de eikenboom in, wat isolatoren in de boom en verbinding maken. Isolatoren op de paaltjes draaien. Draad trekken. Draadspanners aanbrengen. Grepen. Bordjes met PAS OP, schrikdraad ophangen. Apparaat inschakelen. Spanning controleren: bingo. Alles doet het, weiland klaar.

Kwam dat even goed uit. Toen het donker was geworden en we net klaar waren met eten, belde Sophie. Of wij nog twee paarden konden hebben. Ja, dat konden wij. Nou dan kwamen ze eraan. Gereden door Audré en Maeva, en Audrés moeder kwam weer mee met de auto om de zadels en de meisjes naar huis terug te brengen.

Even later stonden Kaad en Karquo op onze oprit. Even de nieuwe draad los, met die handige gloednieuwe handgrepen, en hup de wei in. Graasgraasgraasgraas. Nog een emmer water voor elk paard en ze verdwenen in het donker. Graas graasgraasgraas graas.

Ein-de-lijk. Eindelijk een Arabier in de wei. Wegens duisternis weer geen foto's, maar update volgt.

*Update* Hier zijn ze. Links Karquo, rechts Kaad, en in het weiland achter het huis Hirondelle en Napoléon, die nu weer bijna schoon zijn zonder dat er een borstel aan te pas is gekomen. De natuur is zo mooi.

knk

Is dit het nu of komen er nog meer paarden van Sophie?

Weten we niet. Vanmiddag als we gaan we rijden, zullen we eens horen wat de plannen zijn.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR