rss
logo
 

Zie de maan ...

Zie de maan schijnt door de bomen, ja ... maar niet door onze beuk. Om hem beter te kunnen omzagen zou eigenlijk eerst de mest weg moeten, maar er is nog steeds geen kijk op uitrijden omdat het land te nat is. Toch kon R het gisteren, nog wel op 5 december, niet langer uithouden: hup! de beuk erin, nou ja eruit. Bovenop de mesthoop gaan staan en zagen maar, zo sta je meteen een meter hoger, handig hoor. Ik vind dat soort omzagerij van dikke bomen altijd best griezelig maar het ging weer helemaal goed, de stam viel precies daar waar hij gepland was zonder schade aan wat dan ook, en vanochtend had R de stam al in mootjes gezaagd.

beukexit

Het restant van de stam komt dan aan de beurt zodra de mest weg is. De takken lanceerde ik zoals gewoonlijk de bramen in. Nog kloven, dan is er straks weer ruim voldoende houtstapelwerk voor mij. Daarvoor moet wel eerst dat overcomplete boxenpaneel weg achter de beukjes. Wat zullen we daar eens mee doen? We denken er nog over na.

Er was tijd over voor al dat zaag- en opruimwerk doordat het eerste ritje met Kir moest worden uitgesteld omdat de grond in het bos nog hard bevroren was, min 6 gisternacht.

En jammer. Een maand na het definitieve afspenen testten we de stand van zaken en zetten we HiTime en Harissa bij elkaar. Helaas, de jongeman begon meteen te drinken en Harissa joeg hem niet weg, integendeel, er kwam meteen melk. Als we dat zouden toestaan konden we weer helemaal opnieuw beginnen dus we haalden ze weer uit elkaar. Het is pech voor de paarden en voor ons. Veel leuker als alle paarden bij elkaar kunnen zijn, en voor ons praktischer ook. Nu zit het erin dat we nog een paar weken vastzitten aan hooi en water dragen naar de drie aan de overkant, en ritten maken is ook telkens puzzelen om te voorkomen dat er een paard alleen achterblijft. Maar ja, de natuur ...

Mist en motregen nu. Dooi. Brood bakken, kweeperen stoven, hangop en appelmoes met gember maken, vogelvoerbolletjes aanvullen, met Het Ventje op schoot zitten, Océ brokjes verstrekken, kopjes krijgen van Nero (buiten). Kachel aan. Huiselijkheden.

reageer

Nog meer geluk

Vanochtend deed ik de boodschappen. Ik vind dat een corvee en gewoonlijk is R zo goed de wekelijkse etenswaar naar huis te slepen, waar ik heel erg blij om ben. Maar nu zou de épicerie een keer 's ochtends open zijn en ik had zin in inspiratie. Lokale groenten, fruit en kaas. Eerst nog langs het postkantoor en daarna ook de gewone zuivel en zo van de supermarché, dus ik was er een tijd druk mee maar hee, dan heb je ook wat. Zo veel mandarijnen hebben we niet nodig maar ik kreeg ze gratis mee. Toen we het thuis allemaal hadden uitgestald konden we zelf wel een groentekraam beginnen. Wat een rijkdom.

cornucopia

Omdat het marktplein in beslag genomen is door de kerstmarkt, stond op de stoep voor de épicerie bovendien de kraam van de warmoezenier. Die man is niet alleen uniek vanwege zijn warrige grijze baard en haardos maar vooral omdat hij bij een temperatuur van 2° nog steeds in korte broek met blote benen in zijn kraam staat. Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat erom dat hij behalve noten, bosuitjes, diverse groentes en appeltjes ook kweeperen te koop had. En ik weet hoe je die moet toebereiden (zelf uitgevonden, recept, bijna onderaan).

Mispels had hij ook, nèfles, nog nooit gegeten. Ter kennismaking kreeg ik er drie mee. Je moest ze als het ware inademen, zei hij, en met de pitten kon je ook nog iets maar ik vergat wat dan. Inademen? Hm, toch maar even op internet kijken. Daar gaat het over uitzuigen, dat leek er meer op, en een Franse site waarschuwde om vooral de pitten niet op te eten want giftig. De test leverde een minuscuul fruitig mondje op, wel lekker, en de pitten gingen in het groenbakje. Alweer wat geleerd, maar ik zie me geen mispeltaart bakken. Of misschien toch, mét pit, als ik eens een grote hekel aan iemand heb.

De zon scheen de hele dag, wat goed is voor het humeur, maar door alle boodschapperij was er geen tijd om een eindje met Kir en Titan te gaan rijden, wat eigenlijk het plan was. In plaats daarvan even naar Sophie, die allerlei opzienbarende nieuwtjes had.

En dat ritje met Kir komt morgen. Want morgen schijnt de zon weer de hele dag. Daarna wordt een week regen voorspeld maar daar hebben we het nu niet over.

reageer ook (6)

Winterrit

En dat was een fijn ritje vandaag. Het was grijs weer, niet echt aantrekkelijk, en we aarzelden wel even, maar kom. Eerst uitvoerig poetsen en rond half drie weg. Hier en daar lag in het bos nog een beetje sneeuw, vooral op open plekken waar onlangs bomen gekapt zijn. Blijkbaar is het daar kouder. De rit begon wel eigenaardig want bij de uitgang van de crossbaan vond R een zwijnenschedel, met nog een beetje vlees eraan, misschien daarheen gesleept en afgeknaagd door een vos of een das? Flinke slagtanden. R tikte hem de sparrenplantage in, in onze crossbaan zien wij niet graag ontsierende zwijnenschedels rondslingeren.

Onderweg koos Harissa, die nog steeds onbeslagen is, met zorg de routes uit met zo weinig mogelijk stenen, waardoor we regelmatig in de berm belandden. Toen ze een keer weer naar beneden moest omdat het daar niet verderging, liet ze zich eenvoudig uit de hoge berm zakken, voorhoeven vooruit en glijden maar. We kunnen goed merken dat ze er plezier in heeft om er weer op uit te gaan en aan het eind van het parallelpad na Burnéchamps ging ze zelfs vanuit de hoogte in galop naar beneden. Yeehaw.

hari01

Het was overal op de bospaden modderig tot zeer modderig, vooral waar de bostractoren gereden hebben, maar op het jagerspad konden we galopperen. Zoals wel vaker namen we ons voor om er een rustig galopje van te maken, wat gaandeweg toch uitliep op een behoorlijk snel galopje. Titan en Harissa hadden er zin in en dat pad is breed en overzichtelijk, al blijft het opletten bij kuilen en plassen.

Helemaal aan het eind van de rit zagen we vanaf het weiland van Goffinet nog even hoe mooi de zon over het dorp heen de velden aan de overkant van de Vierre bescheen. Eenmaal thuis was ik rozig van de pittige buitenlucht. Blij dat we gegaan zijn.

reageer ook (3)

Weer weer

Vrijdag en zaterdag, droog maar grijs, besteed aan houtstapelen en karweitjes. De dagen zijn zo kort, je bent amper je bed uit of je moet er alweer in, ik weet dat het normaal is voor de tijd van het jaar maar het valt toch elke keer weer kil op mijn dak. Voor zondag was de hele dag sneeuw voorspeld dus we hadden geen afspraak gemaakt om te gaan rijden, maar waar hebben we nu bijna de hele dag op zitten wachten? Vlokjes, korreltjes, veel was het niet. Na vijf uur, toen het net donker was, viel er nog wat bij, en vanochtend zag het er zo uit.

hari

Wel mooi, maar met opkomende mist - of een laaghangende wolk, wat eigenlijk op hetzelfde neerkomt - was het toch vooral somber weer.

En nu is het december. Dat 2019 flitst ook al zo snel voorbij, net Nieuwjaar gehad en nu bijna alweer. Voor je het weet is het 2025, tevens het einde der wereld zoals wij die kennen. Niet? Nou, ik mag toch ook weleens wat voorspellen. Gauw, we gaan die buitenrit maken nu het nog kan.

reageer ook (5)

Wat je allemaal verzint als het drie dagen regent

Regendagen, hondeweer, bagger buiten. Binnenwerk. Van een oud dekbedovertrek fabriceerde ik op de naaimachine twee kleden voor op de bank, donkerblauw zodat ze niet opvallen. We zijn niet zo van de hoezen maar op een gegeven moment hadden we genoeg van wekelijks die bank boenen, dat is naar werk en vast niet goed voor de stof. Zo kan Het Ventje nu met zijn neus op de bank in slaap sukkelen en zoveel snotjes en spuug achterlaten als zijn oudedag hem ingeeft, en als er bezoek komt (of als we zelf eens willen zitten) nou, dan whoosh! trekken we snel die lap weg en hey presto: snotloze bank. Toonbaar. Het Ventje slaapt, op de bank, op zijn schapenvacht in de sellerie of op bed, al naar gelang het tijdstip, toch gauw 22 van de 24 uur. Alleen als het echt droog is, wil hij wel even naar buiten, maar niet te ver.

ventje01

Verder lazen we elk een dik boek uit en begonnen gewoon aan het volgende.

In de keuken bereidde ik voorraad voor geval van drukke dagen (bijvoorbeeld bij mooi weer, als we de hele dag buiten zijn): vijf doosjes tomatenbasis voor op de pasta en acht porties groentecurry. In de vriezer ermee, tzt alleen rijst bijmaken, zo handig. R deed boodschappen, onder andere een zak speciaal veulenvoer, wat HiTime maar matig waardeerde nadat hij een paar dagen standaardpaardenvoer had gekregen omdat het speciale op was. Alsof hij nu de smaak van echt eten te pakken had en opeens weer terug moest naar babyhapjes.

Jay kreeg haar laatste spuit appelmoes-met-ontstekingsremmer. R spuit haar dat bekwaam in de mond, in het begin vond ze het wel lekker maar nu hoeft het niet meer zo. Ze is nog niet beter maar ook niet slechter. We wachten nog maar even af.

Telkens als we in het hooischuurtje komen, worden we luid toegemauwd door Océ: voer! voer! brokjes! Hij vindt het het leukst als je hem aait terwijl hij eet. Het zijn hier een stel verwende apen.

reageer ook (4)

Hij bestaat officieel

Mijlpaal-van-de-dag: de kleine prins is vanmiddag voorzien van een chip, van verschillende kanten gefotografeerd, en zijn haarwervels en aftekeningen zijn beschreven. De haarwervels waren moeilijk te vinden in zijn wollige wintervacht. Al deze gegevens worden opgenomen in het paspoort dat hij krijgt. Van de chipnaald schrok hij wel even, dat is een dikke, maar ons lammetje doorstond alles toch moedig. Ook trok de veearts uit zijn staart een paar haren met haarvaatjes en al, voor de DNA-analyse ten behoeve van de inschrijving in het stamboek.

Ten slotte kreeg hij zijn eerste griep / tetanus-vaccinatie. Hiermee is zijn leven als officieel geregistreerd paard begonnen.

chip

De vier andere paarden kregen hun halfjaarlijkse rhino-spuit, alleen HiTime nog niet anders zou het wat te veel ineens worden voor onze kleine dappere. Over twee weken is hij aan de beurt.

Wat Jay betreft, lijkt het toch een kwestie van hormonen. Zodra ik haar in afwachting van de veearts naar het achterveld bracht, waar Titan was, begon het spektakel weer. Zelfs toen ik haar in een box opsloot, maakte ze nog een hoop herrie zodra Titan in de buurt kwam, zodat uiteindelijk zelfs het luik dicht moest. En zodra ze alleen met Harissa in de wei stond, was ze weer de rust zelf. De zwelling was volgens de veearts toch iets afgenomen dus we kijken het nog even aan.

reageer ook (1)

Kommer

Met Jay gaat het nog niet goed. De zwelling is misschien ietsje afgenomen maar niet veel, en het wordt er ook niet beter op als ze er steeds langs schuurt met haar staart. Verder houdt ze zich meestal rustig en staat of ligt zo maar wat in de nevel.

De veearts komt morgen weer kijken.

jay

En Het Ventje zit ook al te kwakkelen, al twee dagen niet naar buiten geweest, het wordt steeds meer een breekbaar oud mannetje. Als je hem optilt, weegt hij bijna niets, alleen maar botjes en ribbetjes.

On a lighter note: zondag maakten we met de twee vaste ruitervrienden een mooie rit met Titan en Harissa. Het was goed te merken dat Harissa het leuk vond om weer eens een flink eind te gaan, na al die tijd van op het kind passen en in de wei rondhangen. R had een route uitgezocht met weinig stenen en met brede grasbermen, zodat ze ook zonder ijzers goed meekwam.

Na de rit aten we zoals gewoonlijk soep met brood kaas en salade, terwijl de paarden vanwege de doorzwete wintervacht in een box stonden met een zweetdeken op, wat ze eigenlijk helemaal niet leuk vinden; ze willen veel liever rondsnuffelen, rollen en een plasje plegen in de wei dan in een box staan. Toen BB en Scooby vertrokken waren, was er dan ook het nodige op te ruimen. Als het een volgende keer niet te koud is, laten we ze na de rit misschien meteen los.

reageer ook (5)

Medisch gedoe

Over dramatische foto's gesproken. De veearts uit Vielsalm kwam röntgenfoto's maken omdat Fred de smid dacht dat Titan misschien een begin van artrose in zijn linkerachterbeen heeft. Hij kreupelt niet maar het zou kunnen, toch maar even naar laten kijken. Hier heeft R verklarende tekst toegevoegd aan een botfoto, zodat we over een jaar nog weten hoe of wat.

spronggewricht

Het valt mee. Hij heeft er geen last van, en de veearts bracht een middel mee om eventuele ontwikkeling te vertragen, dat via een infuus langzaam in een ader gedruppeld moest worden. Tildren. Tien kleine flesjes van dit, vijf van dat, nog weer vijf andere, mengen, net hekserij. Samen een liter, dat wil zeggen twee keer een kwartier dat zakje omhoog houden, want het moet langzaam indruppelen.

infuus

Al die tijd stond Titan er keurig rustig bij. De veearts bevoelde nog even Titans rug: prima in orde, geen klachten, geen afwijkingen. Ook bekeek en beluisterde hij Kirs linkerachtervoet die, alleen in stap, een kraakje laat horen. Niks aan de hand, daar groeit ze wel overheen. Dus dat was allemaal goed en geruststellend. Alles bij elkaar duurden de diverse onderzoeken van 13 tot 15 uur. Dag veearts, tot ziens, tot volgend jaar. Het middel wordt in principe een keer per jaar toegediend.

Toen hij weg was, zetten we HiTime en Kir voor de afwisseling aan de overkant en Harissa en Jay bij Titan achter het huis. Jay maakte direct een hoop spektakel, viel Titan lastig, viel Harissa lastig, gedroeg zich overdreven hengstig wat ze nooit doet, en R zag dat ze een rare plek onder de staart had, rood en ontstoken (toch maar geen weblogfoto). Rondjes lopen, staart zwiepen. We zetten haar in een box met vlas, hooi en water, brachten Titan terug naar de overkant, en afgelopen nacht gingen we elke twee uur kijken hoe het ging. Veel rustiger, maar het is niet over, dus nu zitten we geeuwend en wel te wachten tot onze vaste veearts komt..

* update * Een hematoom, geen idee hoe ze eraan komt. Spuit ontstekingsremmer en poeder. Even aankijken. Jay rust nu uit in de wei.

reageer ook (4)

Eerste sneeuwdag

Het sneeuwde de hele dag door maar er bleef niet veel liggen. En wat deden I+R op deze eerste sneeuwdag? Ziektekostendeclaraties in orde maken en indienen. Voilà quoi. Als ik ergens mijn neiging tot procrastinatie op loslaat is het dat wel, daarom gebeurt het ook maar een keer per jaar en dan nog kom ik er eigenlijk pas toe als R ook aan de zijne begint en het bovendien geen weer is om buiten te zijn, maar nu deden al deze factoren zich tegelijk voor. Niet dat het moeilijk is, ik had ook maar zes heel kleine ziektekostentjes - niet gek, op een heel jaar, en dan nog alleen voor jaarlijkse controles en vaccinaties - en ik moet toegeven dat als je eenmaal door alle privacy- en instellingsbeschermende beveiligingen wachtwoorden user names en sms-challenges heen bent, dat online indienen veel makkelijker is dan vroeger toen je al je paperassen nog moest fotokopiëren en in de goede volgorde in een envelop stoppen ... waar was ik, o ja, het was dus in feite een fluitje van een cent maar zo gaat dat altijd bij procrastinatie. Misschien dat ik daar dan toch eens een les uit zou kunnen trekken voor de volgende keer? Nou ja. Dat zien we volgend jaar wel weer. Wie weet.

Dus de middag hadden we vrij. Bij de brandende kachel zitten lezen, af en toe naar buiten kijken, paarden voeren, mest ruimen, gewoon. Er is ieder jaar een eerste sneeuwdag. Voor Kir is dit al de vierde keer.

sneeuw01

Voor HiTime is het de eerste sneeuw. Tenminste, zijn allereerste levensdag viel hem ook al koud op zijn dak, maar ik denk dat zijn bewustheidsveld toen maximaal bestond uit 'ikbenvlakbijmama'. Dus zo'n hele dag sneeuw als vandaag is best nieuw voor hem. Tja jochie, niets aan te doen, het wordt winter. Gelukkig heeft hij een dichte wollige vacht, genoeg hooi en onderdak, en Titan en Kir die om de beurt op de uitkijk staan.

sneeuw02

Océ is in de zomer geboren schatten wij, dit is zijn eerste sneeuwdag ever, maar ook hij heeft een dichte wollige vacht, genoeg hooi en onderdak.

sneeuw03

Het kachelhout is opnieuw gestapeld en de vogelvoerhuisjes zijn geïnstalleerd. I+R zijn klaar voor de winter.

reageer ook (14)

Alledaagse avonturen, en de BM

Woensdag namen we Titan en Kir aan de hand mee het bos in, en HiTime mocht los meelopen. Dat vinden ze leuk, ze zijn even de wei uit, er valt onderweg wat te schranzen en er is altijd wat bijzonders te zien. Deze keer was er een vrachtwagentje van de gemeente grind aan het storten in een van de kuilen op het pad naar de Vierre, zodat daarlangs de grote vrachtwagens de omgezaagde bomen kunnen afvoeren. Er is weer heel wat gekapt, allemaal scolytés, aangetast door schorskevers. De paarden waren niet onder de indruk, werkzaamheden, Mannetjes, die kennen ze wel.

Ook gingen we even het beekje in. Eens kijken of HiTime erin zou durven, een maand geleden was een klein plasje water nog eng, even later al niet meer, maar het beekje stroomt na al die regen heel wat hoger en sneller. Oppassen dat het water niet over de rand van de rubberlaarzen stroomde. Toch werden we nat, want Kir ging weer uitgebreid staan spetteren. En HiTime? Haha, durven, wat durven! Hij plonsde er vanaf de kant zonder aarzelen in, dronk wat en sprong er op de andere oever weer uit. Niks aan de hand. Alleen, verdraaid, alweer de camera niet bij ons.

dertien

Dertien jaar geleden wel. Vastgelegd op 15 november 2006, I en R in de warme zon, 18°, onze BM, ofwel Belangrijke Mijlpaal. En zij leefden nog lang en gelukkig, is de bedoeling.

reageer ook (7)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2019 - powered by InR