rss
logo
 
dinsdag 26 maart 2019

Some fun with horses

Vrijdag eind van de middag waren we met Sunshine op pad voor wat zij noemt 'some fun with horses', namelijk het in de trailer krijgen van twee jonge merries die samen in een groot afgelegen weiland liepen met een slecht passend halster en een deken om, die weinig omgang met mensen gewend waren en pas een traumatische trailerervaring hadden gehad (over de bar door het voorraampje gesprongen).

wildhorses

Te pakken hadden we ze al gauw, meteen dekens en halsters afgedaan, dan een touwhalster om en leren meelopen en de eerste pasjes op de laadklep, alles in straf tempo. Er was geen tijd om een en ander geleidelijk op te bouwen, maar Sunshine weet wat zij doet en wij zijn ook niet onwetend meer. R leidde de grijze netjes de trailer in, Sunshine de vos, die een beetje moeilijker te overtuigen was. Mijn rol bestond uit het vasthouden van het paard dat niet aan de beurt was, en toen het vosje doorkreeg dat ik niets engs deed, kwam het telkens heel dicht bij me staan, bij mij was het veilig. Aandoenlijk. Tegen zonsondergang kon de trailer met de twee bezwete en vermoeide dieren erin de weg op. Mission accomplished.

Vanmorgen wandelden we even naar de Vierre om te zien of we noordwaarts nog kunnen uitrijden. Gelukkig, (nog) geen roodwitte linten en verbodsbordjes hier. 's Middags hadden we nog wat fun met onze eigen horses. Kijk, op de contre-haut wil Titan best een voet zetten, die is niet zo verontrustend als de brug.

contrehaut00

Jay is er helemaal een kei in, hup, langs de hoge kant erop zonder enige moeite. Zoals altijd trots op mijn Quartertje.

contrehaut01

En Kir vindt alles altijd gewoon leuk. Handig, daarboven kun je goed rondkijken.

contrehaut02

Daarna Gygy nog, die er ook geen moeite mee had. Harissa laten we maar even met rust, ten slotte zou zij twee paarden op de contre-haut moeten hijsen. Het veulen moet immers overal mee naar toe, of het wil of niet.

reageer ook (3)

Maatregelen

Vanmorgen liepen we een rondje om te kijken hoe ver het antizwijnenpesthek langs de Rue des combattants gevorderd was. Paaltjes bijna tot het dorp, het gaas moet nog. Wat een geluk dat wijzelf nog net buiten dit reusachtige concentratiekamp wonen (zolang het duurt, de zone tampon - bufferzone - binnen het hek is nu al uitgebreid tot 60 000 hectare, de zone d'observation en de zone de vigilance schuiven steeds verder op naar het noorden, nu al tot Herbeumont en Neufchâteau).

We klommen langs de helling achter ons weiland weer omhoog en constateerden dat we zelf een beetje zwijnenschade hebben, niet verontrustend veel maar hee, dat moet niet meer worden. Zodoende waren we de middag bezig met het lager monteren van de onderste schrikdraad. Draad eruit, isolator losdraaien, isolator tien centimeter lager weer vastdraaien met de accuschroevendraaier, draad erin, volgende isolator. Dat zal de zwijntjes afschrikken. Ik had gedacht dat dat een enorme klus zou zijn maar het schoot erg goed op. In elk geval is dit altijd minder werk dan een heel weiland van omgewoelde zoden terugleggen en vasttrappen, zoals lang geleden toen we nog geen omheining hadden.

Als extraatje, om te voorkomen dat de kerngezonde zwijnen die door de regio trekken en nu niet verder kunnen dan het antizwijnenpesthek, allemaal tegelijk via het strookje naast het weiland aan de overkant naar de straat zouden trekken en onze ándere weilanden omwoelen, spanden we achterlangs het strookje nog twee draden. Spanning erop, klaar.

Aan het eind van deze zonnige middag borstelden we alle vijf de paarden, en wel in de crossbaan, zodat we na afloop niet hoefden te vegen. Met al die vlokken paardenhaar kunnen de vogeltjes hun nesten bekleden. Na afloop liet R de paarden nog even op de brug klimmen. Tenminste. Kir klimt erop, kijkt rond en stapt er weer af. Gygy zit ook nergens mee. Jay gaat niet vlekkeloos maar in elk geval zonder aarzelen. Harissa heeft dat gewoon nooit geleerd maar die wil ik nu niet onder druk zetten in haar toestand. En Titan, tja. Titan vindt dat moeilijk. Hij wil er wel overhéén stappen naar de andere kant, maar dat is bij een brug nu juist niet de bedoeling, en ook wel met één voet erop. Maar dat maakt geluid, dat is beangstigend, is dit wel verantwoord vraagt hij zich af. Toch maar liever geen risico nemen en de voet er weer afhalen. Wat willen ze nu eigenlijk van me. Een en al onzekerheid, de arme ziel.

rieleksen

Nog maar eens op een rustig moment oefenen met hem. Hij kán wel relaxen maar het valt niet altijd mee.

reageer

Even inhalen

Druk geweest, en nog, met allerlei leuk-en-belangrijks. Opsomming, om niet te vergeten.

Vrijdagavond een lezing in Mellier door iemand die zeer goed wist uit te leggen wat weide-onderhoud allemaal meebrengt. Onze weilanden zijn goed maar het kan altijd beter, en nu moeten wij langdurig met de tekst van de presentatie erbij op onze buik in het gras gaan liggen om al die verschillende grassoorten met hun voor- en nadelen uit elkaar te leren houden. Ook leuk was dat we van de 150 deelnemers aan deze avond er elf goed kenden, ik zie dat als een teken van inburgering, tenminste in ruiterkringen. Op andere gebieden halen we zoiets niet, tenzij het een gebeurtenis in ons eigen dorp is.

Zoals het Grand Feu, zaterdag, waar wij normaal elk jaar present zijn. Aan het eind van de middag longeerde R Gygy, omdat Sunshine zou komen kijken hoe het ging, maar ze kwam pas opdagen toen het al donker was en Gygy alweer afgezadeld. In plaats van longeren aten we samen, en het kwam daarom goed uit dat ik dit jaar toch al geen zin had om het Grand Feu bij te wonen, wegens al te veel verplichtingen de dagen erna. Het schijnt goed gefikt te hebben, zoals eigenlijk elk jaar.

Zondag waren we in Luxemburg op de verjaardag van een oude (55) vriend, met nog veel meer oude (55+) vrienden, waarvan we de meeste tien jaar niet gezien hadden. Gezellig, herinneringen ophalen aan gezamenlijke wandelingen, Groot Dictees ('cisterciënzerklooster, Przewalskipaard'), en wat waren die kinderen intussen gegroeid.

En maandag alweer naar Luxemburg, voor controle bij longarts, tandarts en gynaecoloog. Goed dat we niet iedere dag in die enorme file op de E411 hoeven te staan, de eerste afspraak misten we daardoor, dus binnenkort een nieuwe poging. Onze fijne bekwame tandarts werkt nog wel zes jaar door, de gynaecoloog gaat met pensioen. Iedereen wordt maar ouder. Na 25 jaar zal ik op zoek moeten naar eentje in België. We zagen dat heel Luxemburg overhoop ligt met bouwterreinen, wegomleggingen en trambaantracees. Wat een drukte daar, blij 's avonds weer op het rustige platteland te zijn, waar wij al 'file!' roepen als er een keer drie auto's voorbijkomen.

pest

Onderweg zagen we dat de zwijnenpestomheining verder oprukt. Langs de Rue des combattants overal paaltjes en gaas, we weten niet of we het bos zuidwaarts inmogen met de paarden, noordwaards wel maar hoe lang nog. Zo-even legde de bevoegde minister op tv-lux uit dat in de paasvakantie (begin toeristenseizoen) bepaalde bosgedeelten worden opengesteld mits men op de paden blijft. Dat kan toch nooit goedgaan? Allerlei onwetende en eventueel onverschillige leken uit andere regio's met kinderen en honden aan de wandel, terwijl de bosbouwers hun door de schorskevertjes aangetaste bomen niet eens mogen ophalen. Er komt een informatiecampagne voor de toeristen, maar wie vertelt de zwijnen dat zij niet op de paden mogen komen? Het is een huizenhoog probleem in de hele regio, dat nog jaren kan duren, we volgen het nieuws op de voet.

Vandaag verplantte R vier boompjes die te dicht bij de omheining stonden, twee haagbeukjes naar de roundpen en twee wilgen net buiten de crossbaan. De gemeente snoeide met grof geweld de wegbermen, ik wandelde een stukje op met een keurige oude dame - de eigenares van de boompjesaanplant achter de crossbaan -, die ons huis magnifique vond, de paarden soesden in de zon, ik knipte het eerste deel van de siergrassen af wegens voorjaarsweer, zette twee stoeltjes op het terras, en nu zijn we rozig van een hele dag buiten.

reageer ook (1)

Verzamelingenleer

Daar er niets anders te melden is dan nog meer regen en nog meer wind, binnenzitweer waar je gaar van wordt, zal ik eens een rekensommetje op het web werpen. Hebben we wat afleiding, en het is bovendien Pi-day today.

Hoeveel paarden hebben wij (ik tel Gygy even mee, dat is interessanter voor het sommetje). Het is niet dat wij zelf de tel kwijt zijn, maar in het leven is niet alles gemakkelijk en overal zitten meerdere kanten aan. Het is maar net hoe je het bekijkt.

We hebben: drie bruine, twee vossen, drie bonte, vier 'effen', twee Quarters (AQHA), twee solid Paints (APHA), twee Arabier(kruising)en, drie ponies, twee paarden, drie stamboekers, twee ONC's, een ruin en vier merries.

verzamelingen

Alles bij elkaar een flinke kudde. Rara. Goed dat ik op school nog verzamelingenleer heb gehad. Kijk, R er heeft er een duidelijk schema van gemaakt; jammer, geen pie chart.

verzamelingen01

Tellen en rekenen maar.

reageer ook (4)

En wind

Wat we de afgelopen week uitvoerden, kunnen we ons nog maar gedeeltelijk herinneren. Met een beetje hout kloven, blokken stapelen, het huishouden en de gebruikelijke activiteiten als mestruimen en hooi halen gaat toch geen hele week heen? Maar goed, als het niet gelogd is, was het vast niet belangrijk.

Vrijdag, dat weten we nog wel, kwamen er twee heren langs die iets te beweren hadden over onze huisisolatie, daar hadden ze een rapport over gekregen. We horen er nog wel van. En het weekend logeerden hier oude vrienden met wie het goed bijkletsen was. Zij moesten nog verder door de storm, helemaal naar het land van de Mistral, brrr.

Vandaag stormde het de hele dag en nu in de avond nog steeds, whoosh. In het bos regende het sparappels en de bomen zwiepten hevig. Bij de buren, waar vorige week de trampoline wegwaaide, ging nu het tuinschuurtje plat. Onze spullen zijn degelijk gezekerd dus geen schade hier.

bladeren

Er is ook een handige kant aan zo'n storm. Kijk. Helemaal geen bladblazer nodig. Puur natuur.

reageer ook (3)

Regen

Vanmorgen gingen we de takken te lijf die we vorige week van de beukjes hadden gesnoeid en die nog in het weiland lagen. Gisteren regende het, dus dat was een dag om soep te maken, appeltaart te bakken (en brood maar dat laatste doe ik elke drie dagen, weer of geen weer), de was te doen, te strijken (vier slopen en drie zakdoeken) en dergelijke goedhuishoudelijke zaken meer. Als de dag al met regen begint en ermee doorgaat, ondernemen we doorgaans geen buitenactiviteiten.

Maar vandaag was het droog. We begonnen na de koffie, de paarden volgden het werk met belangstelling, het begon zachtjes een beetje te motregenen, we sleepten en zaagden door, gaandeweg viel er eigenlijk best veel regen, er lagen nog maar een paar takkenhopen, we gingen door met slepen zagen en in de bramen werpen en om half twee waren alle takken opgeruimd, de paarden allang weer onder dak bij de boxen en wij beregend.

Het hele verschil tussen het weer en het werk van gisteren en vandaag is het begin. Is het 's morgens al nat dan begin je niet eens, is het droog en ben je eenmaal buiten dan maakt het weinig meer uit wat er daarna valt (tenzij het giet of hagelt, we zijn niet gek).

Het is wel heel fijn dat er eenmaal weer binnen na het werk dan appeltaart, goed brood en schone kleren zijn. En 's avonds een versgestreken sloop.

reageer ook (17)

Verrassing

Woensdag maakten we met Titan en Jay een mooie rit richting Straimont. Voorjaarsweer, geen jas nodig. De paarden zijn geen wandelaars meer gewend en toen we onderweg twee dames met kinderwagens tegenkwamen vonden ze die wel een beetje monsterlijk. We deden kalm aan, de paarden hebben hun winterjas nog niet uitgetrokken en raken met deze vroege warmte gauw bezweet.

Vanochtend haalden we op tijd hooi, voordat de regentijd intreedt. In de opslagschuur ligt nu nog voor drie aanhangers, een baaltje of 80, 85, genoeg tot eind maart. Daarna moeten we het met hooi van Olivier uitzingen tot de grastijd, half april als het weer zich normaal gedraagt, maar wat is hedentendage normaal.

's Middags wandelden we met Harissa en Kir naar het weitje van de onderwijzer, zo komt Harissa er tenminste ook even uit en gras, al is het nog zo verlept, valt altijd bij ze in de smaak. Toen we weer bij huis aankwamen, was er een verrassing in het bosje naast de crossbaan. Je kunt hier ook geen uur weg of er gebeurt iets opwindends.

sparrenweg

Broembroem, zaagzaag, er was een machine bezig met sparren zagen, omtrekken en strippen. Uitdunnen is de bedoeling. Ik waarschuwde de bosbouwer dat er spanning op onze omheiningdraad langs dat perceel staat, maar daar was hij niet van onder de indruk, hij had al wel hoogspanningskabels kapotgetrokken met zijn machine. Bemoedigend idee. Hij ging door met zagen tot het bijna donker was.

De paarden hielden een oogje op zijn activiteiten maar verontrust waren ze niet. Machines, die vinden ze niet monsterlijk.

reageer

Ain't she cute

Het is toch net een sprookje?

kir05

Ons elfje in het bos.

Ja sorry, not sorry hoor. We zijn gewoon objectief nogal weg van ons Kirretje.

reageer ook (5)

Heuglijke dagen

Heuglijk was gisteren dat het zaagwerk van de beukenhaag klaar is. Dat was wel zweten. In de zon was het veel te warm voor een jasje en een dasje maar ik kon niets uittrekken vanwege mijn kou en de gure oostenwind. Klamme rug, klam alles. R had er zoals altijd geen last van in zijn T-shirt met bodywarmer. Nog wat nawerk aan takkensleperij en stammetjes verzagen maar dat heeft geen haast. Het rijtje staat er weer keurig bij en je ziet haast niet dat we wat weggehaald hebben.

takken

Het Ventje assisteerde. Hij was totaal niet onder de indruk van kettingzaaggeraas en takkengeritsel. Dat was af en toe best lastig want hij liep overal tussendoor en trok zich er niets van aan als ik hem waarschuwde dat hij moest opschuiven omdat er precies waar hij zat weer een boom dreigde neer te komen. Uiteindelijk is wel duidelijk wie deze strijd tussen titanen heeft gewonnen.

takken01

En vandaag was de dag nog heuglijker. 's Ochtends haalden we hooi en bewonderden de eerste lammetjes bij Olivier, een tweeling, terwijl Joyce de bordercollie zoals altijd uitzinnig blij om ons heen rende. We maakten van de gelegenheid gebruik om Olivier te vertellen dat wij Kir willen kopen. Het was meteen beklonken. De formaliteiten waren in orde, ze loopt toch al sinds juli 2017 bij ons en Olivier had het al lang zien aankomen. Zelf hebben we er uitvoerig over nagedacht, de voors en tegens uitgebreid en rationeel denkend afgewogen en vervolgens op degelijk irrationele gronden beslist.

kir04

Het komt erop neer dat we haar gewoon niet kunnen missen, aangezien Kir nu eenmaal het leukste paard ter wereld is. Is dat heuglijk of niet. We kopen immers niet elke dag een paard.

reageer ook (6)

Mooi

Dat het fijn voorjaarsweer is, kan ik mooi bewijzen. Overdag:

voorjaar

De paarden nemen het ervan, terwijl I+R een begin maakten met het uitdunnen van de beukenhaag, eigenlijk gewoon een stelletje beuken op een rij, die te dicht op elkaar staan. Zaagzaagzaag zaag, twee zijn er om. Het wegslepen van de takken is meer werk, dat verdelen we over enkele dagen. Naar schatting moeten er nog tien beukjes aan geloven. Daarna moeten er van de dikste bomen nog blokken gezaagd en gekloofd.

En 's avonds komt de maan spectaculair op. R maakte foto's vanuit de tuin.

sneeuwmaan

En van dichtbij. Kwestie van een paar honderdduizend kilometer inzoomen.

sneeuwmaan01

Alweer nachtvorst. De hele hemel staat vol sterren.

reageer ook (5)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2019 - powered by InR