rss
logo
 

Mondje

Gisteren reden we bij zonnig weer uit met Titan en Jay. Dat was lang geleden voor Jay, maar ze leek toch niet helemaal je dát met haar abces; nu de paden zo modderig zijn is het moeilijk te zien of een paard regelmatig loopt maar ik nam geen risico, we gingen na een paar kilometer terug, terwijl R met Titan doorreed. Dat is ook weleens leuk, alleen op pad met je paard, dat schept een band en je ziet meer onderweg omdat je niet op anderen hoeft te letten.

Na de oefeningen van zaterdag klom HiTime nu zelf op de brug, hij heeft goed begrepen dat dat handig is als je klein bent. Ook bovenop de contre-haut heeft hij het naar zijn zin, hij kan dan de grasjes in het midden opeten waar hij vanaf de grond net niet bij kan.

Soms bijt HiTime oom Titan, om te spelen. En soms bijt Titan HiTime, om hem te leren dat niet alles zomaar mag, ook al is hij een heel goedmoedige oom. Dan zet HiTime zijn babymondje op, wat betekent 'niet doen niet doen oom Titan, ik mag wel jou bijten maar jij mij niet'.

mondje

Duidelijk. Zo is de taal der paarden. We zien het Kir ook nog weleens doen, ook al is zij allang geen baby meer. Dan is het meer 'ik ga al, ik ga al', als Jay haar weer eens een box uitjaagt. Jay is (na Titan) de baas, en de anderen worden daar regelmatig aan herinnerd.

reageer

Beter

Vanmorgen leek het allemaal tegelijk nergens op.

Het Ventje hield ons vannacht een paar keer wakker met raar gedrag, overgeven en luid gemauw, we dachten dat hij doodging. Slaap inhalen kon niet want Fred de smid kwam.

Het regende weer eens.

Fred bracht zijn nieuwe hond mee. Océ schoot in paniek eerst de zuilbeuk in. Daar kon ik hem nog uitplukken. Even later bengelde hij met zijn voorpootjes aan een hogere beukentak. Fred hielp hem met zijn bezem verder naar een vork, waar hij stevig kon zitten. Zo hoog dat ik er met de trap niet bij kon. Daar zat hij nu, in de regen.

Titan hoest. Kir hoest. Ik hoest nog steeds. Wat wil je, met zulk weer.

Jay heeft een abces in de rechterachterhoef.

Maar het gaat beter.

Het Ventje is weer opgeknapt. Hij blijft oud en stram maar heeft gegeten en spint weer zachtjes.

Fred sneed het abces open en behandelde het met betadine en watten. Komt goed.

Océ bleek zelf uit de boom geklauterd toen de smid vertrokken was en zat alweer monter in het hooi om brokjes te roepen.

We aten spruitjesgratin, altijd lekker.

En morgenochtend zal het een paar uur droog zijn, zodat we hooi kunnen halen.

reageer ook (3)

Opgeruimd

Ik maakte weer eens een rondje door het zwembadveld en vond er - na negen jaar vlijtig blijven zoeken en vinden - toch nog steeds zeker vijftien glasscherven, grote en kleine, afkomstig van de kas van de vorige eigenaar waar ooit een hoge spar op is gevallen, hoe lang geleden weten we niet. In het begin vond ik dagelijks glas, daarna wekelijks, toen maandelijks en nu had ik al een hele tijd niet meer opgelet. Als het gras hoog staat zie je ze niet, maar ze blijven opkomen na het slepen van het weiland en doordat de paarden de grond omwoelen. En glas in het weiland, dat willen we niet. Ook plastic, kabeltjes, piepschuim en ander divers ongenoegen ruimen we uit ons weiland op.

We wandelden door de crossbaan met Kir, Titan en HiTime aan het halster. Ik gaf met Kir het goede voorbeeld: ze stapt op de brug, kijkt rond, springt eraf, hetzelfde programma op de grote tractorband, over de wipwap, over de twee boomstammen, en tot slot op de contre-haut, Kir zit nergens mee. HiTime volgde, met een beetje hulp van R die zijn voorbeentjes op de brug en de wip tilde, en ook over de kleine boomstam en op de contre-haut ging hij zonder moeite. Titan loopt het liefst om al dat soort moeilijk gedoe heen.

Daarna namen we ze mee uit grazen achter de ruïne langs, HiTime los mee. Dat vinden ze heel goed. Op het pad waar we vroeger Cap weleens heen en weer lieten rennen, kreeg ook HiTime het te pakken, hij bokte, rende en slipte in het rond. Kir werd er ook jolig van en wilde meedoen maar werd gehinderd doordat ze mij aan het halstertouw moest meezeulen, wat stoorde bij het bokken steigeren en rondrennen. Atletisch kwartiertje.

Omdat we er toch langskwamen, haalden we onderwijl de roodwitte lintjes uit de bomen die de organisatie van de allure libre van vorige week gewoon in het bos hadden laten hangen. Als wij zoiets zouden organiseren, hingen die lintjes er diezelfde middag al niet meer, het is een bos hier en geen trimbaan. Zég.

Overal liggen ook weer blikjes plastic bakjes lege flessen en andere troep in de bermen. O als ik toch eens een van die rotzooimakers op heterdaad betrap. Dan laat ik hem zijn blikje ter plekke opeten, dat zal hem leren. Maar in de praktijk zul je zien dat ik zo perplex ben van zulk gedrag dat hij vast allang weer weg is voordat ik besef wat er gebeurt.

reageer ook (3)

De toestand van het driehoekje

We gingen kijken naar het werk van de bomenuitsleeptractor die we voortdurend achter het huis hebben horen brommen. Van bovenaf konden we zien dat hij in de mist vlijtig bezig was geweest. Zoveel stammen tegelijk komt niet vaak voor. Het driehoekje ligt er vol mee.

driehoek01

De machine rijdt het bos in over alle stronken en takkenhopen heen, tilt vijf tot tien stammen op met zijn grijper, verliest er wel eens een die hij later moet ophalen, sleept de rest achter zich aan het bos uit, over het bosweggetje naar het driehoekje, waar de bomentransporteur ze kan opladen.

driehoek02

Het hele pad onbegaanbaar, modder overal. Wij liepen tussen de bomen door naast het pad tot de gué, waar normaal helder water doorheen stroomt. Nu is de hele waterloop overhoop gereden en het beekje vanaf dat punt zandkleurig. Er stroomt zo heel wat zand en grind weg naar de Vierre.

driehoek03

Het duurt een paar maanden voordat al die bagger weer een berijdbaar met gras begroeid weggetje is geworden. Wij kunnen met de paarden door de andere gué, maar wandelaars zullen geen droge voeten houden. De bestuurder vlakte alles nog wel wat af met zijn shovel maar met een stevige regenbui is dat zo weer weggespoeld.

driehoek04

Toen hij klaar was, voorzag de bestuurder verschillende punten van zijn monster van een spuit vet, klom in zijn versterkte cabine en reed snel weg. De paarden, die vlak achter de draad aan de struiken stonden te knabbelen, waren niet onder de indruk van het gebrul, ook HiTime niet. Maar als we ze meenemen naar beneden zullen ze toch wel opkijken wat er van hun vertrouwde weggetje geworden is.

reageer ook (2)

Van alles

Nou, zei R na de eerste twee telefoontjes, die schuur krijg je niet voor je verjaardag. Het eerste bedrijf beweerde dat het alleen schuren bouwt van minstens 300 m2, en het tweede zit tot september vol. Wat fijn dat het zo goed gaat met de economie, denken we dan maar. Erg is het niet, met planning, vergunningaanvraag en dergelijke meer zat het er toch al niet in dat die schuur er al voor het komende hooiseizoen zou staan. Goed. Als hij er dan maar staat voor het volgende hooiseizoen (en de volgende verjaardag). Wordt vervolgd.

Overige dingetjes. Ik ben nog steeds verkouden en niet fit, bah.

Regen zon mist wolken. De weilanden zijn modderig, maar minder erg dan eerdere jaren, zoals hier in 2015:

mud

We testten nogmaals of HiTime onderhand weer bij Harissa kan zonder dat de melkgift weer op gang komt maar helaas. Harissa is veel te vriendelijk en joeg hem niet weg. Nog maar wat geduld, het is veel leuker als alle paarden gewoon samen kunnen zijn, en ook praktischer in verband met hooi voeren, maar ja. We lieten ze wel even in de crossbaan met zijn allen, en dat is een machtig gezicht als ze met zijn vijven op je af komen galopperen, HiTime voorop, staartje in de lucht. Je reinste mustangs.

Zondag renden er ontelbare joggers over straat voorbij. Allure libre, zoals elk jaar. De voorsten liepen alsof ze nooit anders doen, de meesten in korte broek en sommige met blote armen. Dan de middenmoot, iets minder krachtig maar wel vlot, en tot slot de warm ingepakte puffende achterhoede van de goede-nieuwjaars-voornemens, waarvan sommigen het zo te zien wel moeilijk hadden. Goed bezig, mensen.

Océ raakte per ongeluk opgesloten in de sellerie, spoorde daar de brokjes op die op de plank stonden, wipte het deksel eraf en at in een keer zijn complete rantsoen voor de dag op. Normaal schreeuwt hij om zijn brokjes telkens als hij ons bij de boxen hoort aankomen, maar vandaag bleef hij in zijn slaapplek, de krat met hooi. Hij kon waarschijnlijk geen 'pap' meer zeggen.

Achter het huis bromde in de mist de grote bostractor heen en weer om de onverwacht gekapte sparren weg te slepen, waardoor het bosweggetje weer eens in een modderbaan veranderd is.

reageer ook (1)

Dorpse belevenissen

Vanochtend was R vroeger op dan ik en maakte een paar mooie foto's. Ik zet geen wekker, Het Ventje roept wel als het licht wordt, maar ook die slaapt wel eens uit. De paarden waren wakker maar in het dorp was het nog stil en vredig.

Zojuist viel ons voor het eerst op dat de wijzerplaat van de kerk verlicht is in ons sprookjesdorp. Het is toch net disney, met die lantaarntjes?

dorp

Maar gelukkig is het een echt dorp, waar gewoon mensen wonen, van alles wat. 's Ochtends kwam 'l'espagnol de Suxy' langs, die wilde weten waar wij onze pvc weidepaaltjes vandaan hebben. Hun paarden zijn van het type slow motion. En 's middags kwamen J-P en zijn vriendin, die hun nieuwe camper aan het uitproberen waren. Het kwam goed uit dat ik net brood had gebakken, en daar het erge liefhebbers daarvan zijn, is het nu alweer bijna op. Ze bewonderden HiTime en Océ, gaven R een wildzwijnworst en namen het zadel mee dat hij ons geleend had. Het is een kleine camper maar er paste toch een onverwacht western zadel in.

Zo gebeurt er elke dag iets unieks.

reageer ook (2)

Nieuwjaarsrust

Zoals altijd stonden we om 00.00 uur in de wei, maar we hadden geluk: geen buren die vlakbij vuurwerk afstaken. De paarden waren alert, een beetje onrustig maar niet té, en ook niet erg lang. Dit jaar werd er geen land omgeploegd, en toen we 's morgens opstonden lagen Kir Jay en HiTime in het gras te slapen als schaapjes bij de kribbe en Titan en Harissa stonden te suffen aan de overkant. Rustig. Heel wat beter dan vorige jaren.

Ook zoals altijd werd de kerstboom afgetakeld en buitengezet nadat we de logees naar de trein hadden gebracht. Ik heb helemaal geen hekel aan de feestdagen en druk maken we er ons niet voor maar vanaf 2 januari moet het huis weer rustig en clean zijn, zonder wat voor dennegroen of geflonker dan ook. Alleen de buitenlampjes zijn nog aan, voor een beetje licht in het duister.

Meteen een goede gelegenheid om de kamer te veranderen. Lekker ruim.

nieuwjaar

's Ochtends mist en ijzel, 's middags mist, 's avonds regen, 2020 begint grijs kil en vochtig.

reageer ook (2)

De jaarwisseling

Meh. Prettige jaarwisseling, hm. Van de vier personen in huis zijn er drie verkouden en/of hebben rugpijn. Ik ben de en/of. Het kon beter. Natuurlijk gaat het allemaal vanzelf weer over en zijn wij toch opgewekt, maar uitbundig, nee.

Zaterdag en maandag maakten we nog wel een frisse bosrit, kalm aan vanwege de halfbevroren bodem en de opkomende mankementen, en verder werd er toch elke dag gekookt, met zelfs amuses en diverse nagerechten, dus dat was dan wel weer in orde.

Het is waar dat 2019 (voor ons) een goed jaar is geweest. We zijn er allemaal nog, met zelfs enkele nieuwe aanwinsten.

oudjaar01
oudjaar02

I+R wensen allen een nog beter 2020 toe.

reageer ook (4)

Achterstallig onthoudenswaardigs

Tussen twee logeerpartijen door zal ik even wat achterstalligs wegwerken, een mens vergeet het anders zo gauw. Zo ontdekten we dat vorige week in een dag, of misschien twee dagen, een grote hoeveelheid sparren gekapt is vlak achter het huis, zonder dat we er wat dan ook van gemerkt hebben. Geen zaag of machine gehoord. Een flinke lap is kaalgeslagen, zodat vanaf het hoogste punt van het bosweggetje opeens vrij uitzicht over de Vierre is ontstaan.

Verder bezichtigden we een grote inloopstal om ideeën op te doen voor de nieuwe schuur. Behalve de stal had de eigenaar ook een handig rek om de paarden hooi te verstrekken in de schuilstal, zonder dat ze er mest in kunnen deponeren. Hier gaat dat niet, jammer, geen plaats.

Eerste kerstdag, die hier lekker niet anders verloopt dan andere dagen, maakten we een rit met Titan en Harissa, waarbij ik kon vaststellen dat het nieuwe zadel helemaal goed is. Ligt goed, zit goed. Het is de bedoeling om over jaar of twintig, als het na intensief gebruik nog lang niet versleten is maar Harissa en ik samen bejaard zijn geraakt, er iemand anders blij mee te maken, die er dan ook weer lang plezier van kan hebben. Of we zorgen dat de opvolger van Harissa (die dan hier bij ons van haar pensioen geniet) dezelfde maat heeft. Duurzaam.

Dit jaar hadden we waardeloze waxinelichtjes in huis, die direct na aansteken alweer uitgingen. Sfeerloos. Ik dacht dat handig op te lossen door er in plaats van de lontjes een stukje lucifer in te steken. Dat werkte goed, maar even later toch iets te goed, toen het hele zaakje vlam vatte. We wisten het te blussen voordat er schade ontstond, maar de overige donkere eindejaarsdagen verlichten we maar liever met alleen de kerstboomledlampjes.

boom

Want we haalden wel degelijk een aardig boompje uit het bos, alleen vergaten we hem op de foto te zetten, wat toch traditie is. Bij deze dan.

reageer

Merrie Xmas

Een week is zo om, met de gewone bezigheden rond voer, mest en af en toe een wandeling naar de Vierre tussen de buien door. Het was geen weer voor een rit.

Het enige bijzondere was gisteren twee uur heen / twee uur terug in de auto naar Zonhoven om mijn nieuwe zadel op te halen. Het is bijna hetzelfde als het vorige maar toch niet helemaal.

zadel

Eindelijk dan toch. Thuis even passen, voor rijden was het te nat, en Harissa zit wel onder de modder maar met een dekje eronder ging het. We konden vaststellen dat het Harissa goed paste. Proefrit morgen, als het niet regent.

Merrie Xmas everyone.

reageer ook (1)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR