rss
logo
 

Onverwacht karweitje

's Middags brachten we de paarden naar de crossbaan. Het weiland aan de overkant is een beetje saai geworden, er valt nog wel wat te grazen maar de crossbaan is veel interessanter. Zelf liepen we ook een rondje om te controleren of de omheining nog overal in orde was, vorige keer hing er een afgewaaide tak overheen. Hee, daar ligt de draad eruit, goed dat we even kijken. Bij de bosweg hing hij ook al slap, en hoe kwam dat? Het houten paaltje bij de uitgang was verrot. En kijk, het andere paaltje al net zo, net waar het de grond in gaat compleet doorgerot. En dat terwijl ze er net een jaar staan.

Kortom. We vervingen ze door grijze kunststof paaltjes, de laatste twee. Die zijn pas duurzaam. Ze kunnen kapot, bijvoorbeeld die keer toen Gygy er tegenaan denderde, maar doorrotten doen ze niet. Ik legde een paar kilometer af door met paaltjes en gereedschap heen en weer te lopen, en R groef de paaltjes in, wat weer niet meeviel wegens stenen in de bodem.

We waren er de hele middag druk mee, terwijl de paarden het prima naar hun zin hadden en lekker om ons heen scharrelden. HiTime scheurde een paar rondjes schuin door de bochten toen hij dacht dat hij zijn moeder kwijt was, maar zodra hij haar in het weiland (weliswaar aan de andere kant van de omheining) zag lopen, was het weer goed.

hitime

Het is al een heel kereltje, maar nog niet helemaal zelfstandig.

reageer ook (3)

Vorderingen

We hadden toch weer een niet-passend-nieuw-zadel-probleem? Nadat een bijkomend kwijtgeraakt-mailtje-probleem was opgelost, maakten we een afspraak om enkele zadels hier thuis te passen. Aanstaande dinsdag om 9 uur 's ochtends, poeh, die mensen staan vroeger op dan wij als ze helemaal uit Zonhoven moeten komen.

Meanwhile, in Suxy ... hadden wij een onverwacht mooie middag. Het leek weer zo'n dag als gisteren te worden met onophoudelijk regen, maar tegen twee uur klaarde het op en we konden naar buiten. Voor de aardigheid en afwisseling haalden we alle paarden uit de wei en lieten ze los in de crossbaan. Dat stond ze aan, ze waren er bijna een maand niet geweest en er is daar intussen vers gras opgekomen. De bramen staan er abominabel bij, door de droogte niet rijp geworden en nu helemaal bruin. Dankzij de regen van de afgelopen twee weken staan er opeens ontelbare paddenstoelen, rode witte zwarte bruine oranje gele, hele zwammencomplexen. Dat interesseert de paarden minder, maar er was genoeg te snuffelen.

Terwijl ze zich zo vermaakten, sleepte R de roundpen, die daar goed van opknapte en weer mooi glad werd. We dronken thee buiten, gezeten op de tractorband, zodat we de paarden konden zien. Aan de overkant zagen we het veulen van Pierre en Heike, dat begon als een keurig vosje maar nu ook al grijs wordt, net als HiTime.

kir

Na het slepen konden we werken met Kir. Poetsen, zadelen en voor het eerst een hoofdstel met bit en teugels (dat van Jay). Ze zat er niet mee. R longeerde haar en daarna klom ik erop. Deze keer waren we de camera vergeten maar dit is een screenshot uit een filmpje van twee weken geleden. Kir deed het alweer veel beter dan toen, rustig stappen en draven, al iets meer in evenwicht, en R hoefde haar niet meer zo kort vast te houden.

Ze gaat (meestal) voorwaarts op lichte beendruk, klikken hoeft al niet meer. Flexen op teugeldruk was nieuw, daar moest het touw nog bijkomen, en dan flext ze zo hard dat ze bijna in mijn laarzen bijt.

Ik ben trots op allebei. Kir is knap, verstandig, lief en oplettend en R is ook knap, verstandig, lief en oplettend (meestal), en hij heeft haar tot dit peil weten op te leiden. Goed voorwerk, waar we op kunnen voortbouwen.

reageer ook (6)

Het weer en de bijpassende activiteiten

Zondag maakten we bij 21° een kalm herfstritje van 15 km met Titan en Jay rond Burnéchamps met een omweg naar de Semois. Het waterpeil was iets gestegen maar nog lang niet tot een hoogte die te verwachten is in een normale herfst. Titan vond het wel leuk om eens flink te spetteren.

semois

Ook zaterdag was het uitrijweer. We reden achter de ruïne om met Titan, Harissa en HiTime. De bodem was soppig door alle regen van vorige week maar met HiTime erbij draven we toch nog niet. HiTime heeft het systeem heel goed door en tript keurig met Titan mee, alleen bij de gué onderaan bij het driehoekje, die momenteel ook nog steeds weinig voorstelt en eigenlijk niet meer is dan een wat grotere plas, werd het hem even te veel en zette hij alle vier zijn beentjes schrap. Nee! Dat is eng, daar durf ik niet door! Maar na een rondje draaien liep hij weer gewoon mee. Alweer wat geleerd, waterplassen daar kun je doorheen lopen.

Maandag maaide R het gras voor de laatste keer dit seizoen, en onderwijl hakte ik aanmaakhoutjes en haalde de goten van de boxen leeg. Behalve vol blad zaten ze dit jaar ook vol beukennotendopjes. Maar goed ook dat die goten schoon zijn nu, want vandaag slaat de herfst echt toe met onophoudelijke regenvlagen en wind.

Het werken met Kir zal even moeten wachten tot een droog momentje. Binnen is de kachel aan en het wordt al tegen zeven uur donker.

reageer ook (4)

Hand- en voetwerk

De stand van zaken. De week was goed gevuld en gauw voorbij. De bermen zijn geëgaliseerd, de bordjes zijn weg, de graafmachine is afgevoerd, de weg is klaar, althans voorbij ons huis tot beneden. En onze buizen liggen mooi onder het asfalt, geen kabel meer over de weg en de automatische drinkbak functioneert naar behoren. Wij blij.

We voorzagen nog een eik in het ruïneveld van een beschermend jasje van kastanjepaaltjes. R maaide de refus in het ruïneveld en het achterveld met de klepelmaaier, en sleepte het gemaaide deel met de sleep. De opeenhopingen van afgemaaid onkruid egaliseerde hij vervolgens met de voet. Handig, al dat gereedschap bij de ... eh, hand.

kick

Olivier heeft aangekondigd dat onze mest wel kan worden verspreid met de mestverspreider (opmerkelijk!) in plaats van met de hand, nou ja met de mestvork-in-de-hand zoals voorgaande jaren, en het inscheppen zou dan met Le Bobcat gebeuren. Dat zal wel een stuk sneller en veel minder vermoeiend zijn. We zullen zien. Daarop vooruitlopend rooide R het meidoorntje bij de mesthoop, anders kan Le Bobcat er niet bij. Ook besloten we dat de beuk die in de mesthoop staat, die al helemaal kaal is en waarvan de schors loslaat, het gehad heeft. Als de mestbak straks leeg is, zagen we hem om.

Woensdag maten, pasten en overlegden we in de winkel vanwege het nieuwe zadel voor Harissa, we kwamen ermee thuis en legden het op haar rug. En? Te groot. De gullet raakt de schoft. Grrr. Hadden we dit niet al eerder meegemaakt? Jawel. Zelfs twee keer, al was de laatste keer te wijten aan eigen sufheid. Je kunt meten tot je een ons weegt maar er gaat niets boven passen, en als het paard niet naar het zadel kan komen, moet het busje met de zadels nog maar een keer naar het paard komen. Het zal goedkomen.

In het laatste uurtje voor het donker werd, klom ik vanmiddag nogmaals op Kir, ze stapte deze keer zonder spartelen voorbeeldig rond aan het halstertrouw en ik zat veilig. Volgende etappe: een drafje aan de hand, en daarna aan de longeerlijn. We maken vorderingen.

reageer ook (5)

Herfsttij

Wat te doen bij herfsttij in Suxy, een week van regen, motregen, regen, mist. We mopperen niet, de regen was hard nodig, en we konden tussen de buien door best een eindje wandelen met de caravanlogees, die een dag eerder kwamen dan aangekondigd omdat het ook in Frankrijk was gaan regenen (wederom geen was van want slapen in de caravan).

Al wandelend ontmoetten we in het bos twee paddenstoelenzoekers met een mandje: 'kijk, je kunt deze eten, tenminste, deze inktzwammen met zwarte plekken zijn niet zo geschikt, en je mag er vooral geen alcohol bij drinken want dan word je tureluurs'. Dan weet u het. I+R persoonlijk nemen geen enkel risico en eten zelfs geen paddestoelen die geciviliseerd in onze herfstige voortuin opkomen.

paddos

Weer thuis vonden we dankzij een recent verjaarscadeau gezelligheid aan tafel. Paardopolie. Strobalen en stallen in plaats van huizen en hotels. 'Ga direct naar de Trailer, ga niet langs Vort'. Het was lang geleden dat we het originele kapitalistenspel gespeeld hadden maar de paardenvariant lukte nog best.

paardopolie

De eerste jacht van het seizoen maakte de paarden de hele dag onrustig. We hoorden geen schot maar R zag de jagers toch met een dode ree slepen. De jagers parkeerden hun jeeps met hondenkarretjes achter het ruïneveld en bleven er de hele ochtend staan. Hoewel we de drijvers in de sparrenaanplant achter de roundpen zagen lopen, hing er weer geen waarschuwing aan de boom bij de ingang van het pad. Dat is gevaarlijk, want hoe moet de argeloze wandelaar weten dat hij de gevarenzone binnenloopt? Niet iedereen heeft de jachtkalender op het whiteboard hangen, zoals wij.

Ten slotte mag nog gelogd dat ik een paar rondjes op Kir heb gereden, terwijl R haar aan het halster rondleidde. Ze nam het niet zo gemoedelijk op als ik gedacht had en ik hield mij stevig vast aan de zadelknop en een pluk manen zodra ik een bokje voelde opkomen. Ik ben niet meer zo heldhaftig oftewel zorgeloos, na de ervaring met Gygy, die na de eerste rustige paar keren alsnog stevig wist te bokken. We gaan ervan uit dat dit Kirs eerste les na de grote vakantie was, waarin altijd een beetje gekeet mag worden, maar vanaf nu moet er weer regelmaat in komen.

En vandaag is de verwarming voor het eerst aan, deze herfst. Dat is ook erg logbaar.

reageer ook (2)

Rallye bij Sophie

Na de onverwachte camperaars van woensdag, die op de thee kwamen, kwamen zaterdag onverwachte camperaars op de koffie, het avondeten (perenstamp, aardappeltje bijschillen) en overnachten (in de camper, dus geen was van, handig). Gezellig.

We konden ze alleen niet uitzwaaien want zondagochtend vertrokken we al vroeg naar de rallye bij Sophie. Die organiseert tegenwoordig niet dikwijls meer iets dus moesten we van de gelegenheid profiteren. Het zag ernaar uit dat het 's ochtends grotendeels droog en 's middags grotendeels nat zou worden, zodoende gingen we al om 8 uur te paard van huis, nagehinnikt door de achterblijvers.

En om 9 uur startten we. De regen begon een uurtje vroeger dan voorspeld maar we werden toch aanzienlijk minder nat dan de middagdeelnemers, die er bij de finish uitzagen alsof ze zeepaardjes bereden tijdens een zwemcompetitie. Vanwege al die nattigheid was de camera niet mee. Foto van ons dorp uit de foon van een van de andere deelnemers, vanaf het weggetje langs onze crossbaan.

rallye

We reden met zijn tweeën en kruisten random antwoorden aan op de in het bos opgehangen vragen. Hoe heet het vrouwtje van een haas in het Frans, hoeveel % bomen op Waals grondgebied, wie is de held in het stripverhaal Mon Ptit Poney, geen idee, maar we deden niet mee om te winnen. Halverwege was er pompoensoep met brood en na afloop bbq in de manege. We zagen verschillende kleine meisjes terug die in de afgelopen jaren flink gegroeid waren, de meeste in hoogte maar ook een enkele in de breedte.

Bijzonder onderweg was nog dat we door een zwijnenhek moesten dat onder en boven zo goed was vastgemaakt met ijzerdraad dat het bijna niet open te krijgen was. Het feit dat we er blijkbaar wel door mochten, verbaasde ons hevig.

Na de rit brachten we eerst Titan en Jay terug naar huis, ook weer toegehinnikt door de andere paarden. Opmerkelijk is dat altijd alleen de achterblijvers hinniken, en de vertrekkende of terugkerende paarden nooit.

Het was een mooie rit van 19 km over bekend terrein in het bos achter ons huis en een stukje Burnéchamps. De natte kleren zijn alweer gewassen, het tuig schoongemaakt en ingeolied, dekjes gewassen, die kunnen mooi morgen in de zon drogen. Zon. We zullen zien. Hij is voorspeld.

reageer ook (3)

Bijkomen

Is het vrijdag? Ik ben de tel kwijt in deze rare week. Even wat inhalen met een fotologje. Afgelopen zondag deden we mee aan de balade des six gués, toch weer twee meer dan die balade van laatst, en dat bij de lage waterstand van de Semois. De eerste gué, waar speciaal een omwegje in de route voor was bedacht, was niettemin de moeite waard. Een diepe, met modderige ingang, die Titan en Jay even moesten inschatten met al dat wier, voordat ze zich erin waagden. Beerbaum nam het risico en sprong vanaf de kant meteen in het water, wier, dat leek hem niks.

gue01

Bij de volgende gué, die een stuk landelijker gelegen was, renden ze er alle vier gewoon in, lekker spetteren. Jay houdt wel van een drafje naar de overkant. De fotograaf (R van InR) was er het eerst in. Knap hoor, achterstevoren vanaf een bewegend paard foto's maken die nog scherp zijn ook.

gue02

Dan verder deze week. Het platgereden buisgedeelte. Roemloos ten onder, zoals door een bepaalde webloglezer-deskundige al voorspeld.

buis

De behulpzame Mannetjes groeven hem op, groeven dit keer een sleuf en legden de nieuwe iets dunnere buis beschermd door een laag 'mager beton' erin. Goed stevig ingebed, die wordt niet meer geplet. De waterslang ligt onder de weg door, de automatische drinkbak is aangesloten en alles werkt. Niet dat de paarden er veel gebruik van maken want het regent al sinds dinsdag, het gras is nat en ze hebben veel minder dorst. Maar het is wel een mijlpaal. Einde aan de waterverspilling en aan het risico dat ze ondanks ons gesleep met emmers toch geen schoon drinkwater hebben omdat er weer eentje met zijn hoef in de waterton staat te graven zodra we onze rug hebben gedraaid. En bij vorstgevaar en/of als de paarden niet in dat weiland lopen, trekken we de slang uit de buis en we duwen hem er weer door als we hem daar nodig hebben. Content. Kan jaren mee.

Vandaag asfalteerdag. Grof geschut, veel vrachtwagens, diverse walsen en extra Mannetjes. Piepiepieppiep knarsknars en ieieieie, het duurde even voor ze op gang waren maar nu vlot het goed. Om 14.30 uur lag de tweede, definitieve laag asfalt erin voor ons huis. Klaar, wat ons betreft. Het asfalt moet nog wel afkoelen en drogen. Wel blijft verbazend dat er aan het onderste deel na de bocht bij Pierre en Heike niets gebeurt, en aan het deel naar boven na ons gele weggetje evenmin, behalve dat het nu door al die vrachtwagens erger kapotgereden is dan voor ze begonnen. Misschien komt er een vervolg.

asfalt01

Diverse onmisbare onderdelen komen bij het asfalteren te pas waarvan ik niets wist. Een scheutje Dash hoort erbij, en wat is een asfalteer-machinist tenslotte zonder milkshake en haarspray. Zo leert men elke dag iets.

asfalt02

En boeien al deze activiteiten onze jongelui? Wel even, vooral de heen en weer lopende Mannetjes. Als het beweegt, moet je het als paard in de gaten houden, er kan iets interessants gaan gebeuren. Kir is de nieuwsgierigste.

asfalt03

Maar niet te lang. Als het eenmaal grondig is bekeken, heeft een paard andere prioriteiten. De mensen doen maar daar beneden, dat gaat een dier niet aan.

asfalt04

En zo dacht ons lammetje er ook over.

lammetje
reageer ook (6)

Toch hoera

Beetje rare verjaardag gisteren, van R van InR. Normaal gaat dat toch minstens gepaard met een feestelijk logje met bloemen, taart en een foto van de jarige, en in huis slingers en speciaal lekker eten. Maar dit jaar niet. We waren ziek, allebei tegelijk. Misselijk, overgeven en diarree, en niet zo'n beetje. Hoe het kwam weten we niet, we hadden pompoen en aardappelen gegeten, die 40 minuten bij 180° in de oven hadden gestaan dus je zou zeggen dat elk virus of bacterietje daar wel bij zou zijn bezweken. Of er zat echt vergif in, maar dat had ik er niet in gedaan. Mijn theorie is dat R het virus heeft meegebracht uit de wachtkamer bij de dokter, waar hij voor het eten gezond en wel tien minuten had doorgebracht voor iets heel anders. Heel besmettelijke plaatsen, dokterwachtkamers, die we meestal trachten te mijden als de ... eh, pest. We zullen het wel nooit te weten komen.

Hoe dan ook, we brachten de dinsdag hangerig en bleek op de bank en in bed door en taart was wel het laatste waar we in geïnteresseerd waren. Op de woensdag zelf lag ik nog als een vaatdoek in bed, maar R was wel weer een beetje opgeknapt en maar goed ook want er kwamen onverwacht oude kennissen langs die hij in veertig jaar niet gezien had. Dat hij jarig was, wisten ze natuurlijk niet.

binnen

Vandaag doen we nog een dagje heel kalm aan. Stapel boeken, kachel aan, rustig binnenblijven. Het weer werkt ook goed mee.

Maar al is het dan een dag te laat: toch van harte felwvhguevd, 68 jaar, jong! En nog vele gezonde jaren!

reageer ook (9)

Ponying HiTime

Primeurtje. Vanmiddag voor het eerst het bos in met HiTime op 'sleeptouw', niet letterlijk want er kwam geen slepen aan te pas. HiTime tripte over het geheel genomen netjes in hetzelfde tempo mee met Titan zonder dat ik hem met Harissa duwtjes hoefde te geven. We hadden dat een maand geleden al in de round pen geoefend en in het bos is hij ook al dikwijls geweest dus het was degelijk voorbereid. Onderweg kwamen we op het bospad twee mensen met een hond aan de lijn tegen maar daar zat hij niet mee.

ponying

Wel probeerde HiTime al meelopend af en toe Titan te bijten, waarop Titan hem bestraffend aankeek, maar verder viel er geen onvertogen woord.

Verder hebben de Mannetjes de greppel aan de overkant tijdelijk voor ons dichtgegooid, geen metalen platen meer nodig. Zo kunnen we de paarden overdag weer naar het achterveld brengen, anders eten ze te veel ineens, en 's avonds brengen we ze dan weer terug. Die oversteek over de keien vond HiTime de eerste keer dan toch wel heel moeilijk, maar volgende keer zal het al beter gaan.

reageer ook (2)

Graasgraasgraasgraas

De afgelopen dagen brachten we heel wat tijd door met de paarden in het bos. Graasgraasgraasgraas. De logees hielpen in het weekend een handje mee. In de weilanden staat onderhand alleen nog wat onsmakelijk onkruid en 's ochtends rennen de paarden de crossbaan in om nog wat frambozentopjes te scoren, maar daar komt ook een eind aan.

logees02

In het landje van de onderwijzer mochten dit jaar vanwege de varkenspest geen scouts kamperen, zodat daar nu nog wel mooi gras groeit.

logees01

Maar daar kunnen we de paarden niet al het gras laten opeten, dat weiland is niet van ons. Dus moesten ze naar de overkant. De Mannetjes legden behulpzaam twee platen over de greppel. Rubbertapijt van de oude trailerklep erop en proberen maar.

Harissa: Aha, dat gras is nu bereikbaar over die platen heen? Vooruit. Triptriptrip, neus in het gras.
Kir: Opgewekt Harissa achterna.
HiTime: Maar daar durf ik niet over! Help! Ma-AAAaaaMMM! HiiiIII!! Met een reuzenduw tegen zijn billen door R, hop, daar stond HiTime toch opeens in het weiland.
Jay: Daarover? Hm. Nee. Nou okee dan, voor de goede zaak. Graasgraasgraas.
Titan: Wat!? Daarover? Noooo! Not. Levensgevaarlijk, dat. No Waaay! Niet ik. Nou, als de baas er dan overheen loopt, kan ik hem wel volgen door over die platen heen te springen met mijn ogen dicht en ware doodsverachting. Wheww! Gelukt.
Daarna moesten ze alle vijf vele rondjes galopperen en Jay talloze op-de-plaats-bokjes uitvoeren. Ze zijn blij met hun gras.

waterwerk01

Het is wel gortdroog, het ritselt als je er doorheen loopt. Er is dan ook veel belangstelling voor de waterbak. Vooralsnog sjouwen we met emmers naar de overkant zolang de buis onder de weg niet operationeel is. De andere buis, voor de spanningskabel, is open, maar de waterbuis niet. Platgereden waarschijnlijk door de zware vrachtwagens. Okee. Graafgraafgraafgraafgraaf, met de machine ... klaar, zeggen de Mannetjes. Maar niet vandaag want nu worden eerst de betonbandjes langs de overkant geplaatst.

waterwerk02

Intussen hebben we alweer een dag met stralende zon en een snijdende oostenwind, zodat alles nog harder uitdroogt. Weersites noemen dit 'mooi weer'. Ja voor terrasjeszitters en boswandelaars. Nou sorry. Niet voor ons. Het is exact het tegenovergestelde van wat het land nodig heeft, en de regenwatertank is ook allang weer leeg.

reageer ook (2)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2019 - powered by InR