rss
logo
 

Buiten

Dezer dagen voer ik weinig uit. R longeerde HiTime en deed zijn oefeningetjes en ik had ook wel een plan, maar wat ook alweer. Ik sta geen duimen te draaien aan de kant, dat weet ik zeker, maar eh ... O ja, paarden borstelen. Ze verharen allemaal nu, en er zitten kilo's zand in de vacht. Kurkdroog weer met zon en koude wind.

Na het longeren namen we ze om de beurt mee in de sparrenaanplant om te grazen en om er even uit te zijn, en we lieten ze een voor een kennismaken (met enkele meters afstand, no sniffing!) met het nieuwe paard bij de ruïne.

HiTime. I'm sooo cool, ik negeer zo'n groot onbekend paard gewoon. Lekker in de zon relaxen. Zen man.

buiten03

Kir. Gras gras gras, ik laat mij wel opzijduwen als I van I+R vindt dat zo'n sparretje niet onder mijn hoef mag sneuvelen maar een beetje een bulldozer ben ik wel. Moet nog veel leren, maar nu even niet. Gras gras gras gras is al wat telt.

buiten02

Harissa. Goh, asfalt onder mijn voeten, dat is lang geleden. Hee, daarginds staat een nieuw paard, spannend. Maar eenmaal dichterbij blijkt het een saaie piet. Ach, zo ben ik toch even buiten geweest.

buiten04

Jay. Er staat ook gras bij de lariksjes, en ik ben heel voorzichtig. Geen duwen of trekken in mijn geval. Graas graasgraasgraas graas. Het nieuwe paard geïnspecteerd, heeft het wel water? Ja, twee bakken, check. Ook stapte een jong stel mensen bij de ruïne uit hun auto. Is dat wel een legale verplaatsing? Even opletten of ze daar vuil willen storten, voor de zekerheid het nummer genoteerd. Jay houdt alles scherp in het oog.

buiten01

Ook Titan mocht mee, naar het lekkerste gras in de berm, maar R van I+R had het halstertouw vast en maakte geen close-up foto's, dit keer.

reageer ook (1)

Boodschappen

Deze keer deed ik de weekboodschappen. Ik zou anders maandenlang nergens komen, en bovendien kan ik niet altijd de 'kwetsbare oudere' hier in huis eropuit sturen.

Het was drukker bij de Carrefour dan ik gedacht had, al het personeel droeg handschoenen en een mondkapje, en bij de ingang waren voor de klant handgel en handschoenen ter beschikking. Die laatste had ik zelf bij me, plus mijn mondkapje, dat ik eens in het ziekenhuis had meegenomen toen R bij de Eerste Hulp zat, met het idee 'dat is handig tegen het stof als ik de paardenboxen uitveeg'. Dat bleek toch niet zo handig dus het verdween in een kast, maar zodoende hebben wij één mondkapje.

Welnu. Ik kan melden dat het bij het boodschappendoen ook niet handig is. Het is warm, en om goed te kunnen zien, moet de leesbril op. Met mondkapje beslaat de bril onmiddellijk en dan kan ik de prijzen van pakweg de winterwortels niet vergelijken. Minor problem, maar je beseft pas hoe er geleden wordt als je het zelf eens (zij het in heel lichte mate) ervaart. Het ziekenhuispersoneel dat de hele dag van top tot teen in plastic verpakt zit, heeft mijn respect nu nog meer dan voorheen (voor de crisis dacht ik er nooit over na, ziekenhuizen, brrr).

Verder naar de pomp om diesel voor de tractor en de auto, goedkoop, net nu we bijna niks verbruiken. En dan nog even naar AVeVe voor een zak veulenvoer en, yes! een grote zak kattenbakgrit gescoord. Dat was al tijden uitverkocht bij beide supermarchés. Blijkbaar komt dat spul overeen met wat in crisistijd toiletpapier voor de mens blijkt te betekenen. De afdelingen waar normaalgesproken tuingereedschap en andere niet-eerste-levensbehoeften verkocht worden, waren afgezet. Alleen mens-en diervoedsel mag verkocht worden.

Er waren ook geen vogelbolletjes meer voorradig. De mezen hebben de pinda's op, de laatste restjes zijn voor de muizen in de crossbaan, en het vogelvoerhuisje kan weer opgeborgen tot de herfst. 's Middags snoeiden we eendrachtig de maagdenpalm drastisch terug. Ik vond al een vogeleierschaaltje. Er liep een hagedisje met korte staart bij het hooischuurtje. Océ verjoeg met veel bravour Nero het weiland in. Er staat een nieuw paard in het weitje bij de ruïne.

vogelhuis

Het wordt voorjaar. Het eerste kwartaal van 2020 zit er alweer op. Whoosh. De tijd vliegt.

reageer ook (3)

Diverse diersoorten

Nog steeds snijdende wind. De paarden vinden het niet erg, zelfs Titan niet, die toch al heel wat winterhaar is kwijtgeraakt. Het grote voordeel van deze lage temperaturen is dat er nog geen knaasjes zijn. Zo kunnen ze ongestoord in de zon liggen en staan soezen.

soezen

Vreemd genoeg vond ik de afgelopen dagen al vier teken bij de paarden, en vanavond na onze lange wandeling kriebelde er eentje over mijn arm. Teken! Dat moest toch niet mogen? Het is nog bar koud, maar we hebben wel een kwakkelwinter gehad en volgens de internetdeskundigen ligt het daar aan. Opletten dus!

We wandelden het bos in want daar waait het niet zo, en van het een kwam het ander zodat wij uiteindelijk via de weilanden van Dominic langs de Vierre liepen en verder door het natura-2000-gebied, waar we nog nooit geweest waren. Het ligt op een steenworp afstand maar je kunt er alleen komen door die weilanden, waar 's zomers zijn koeien lopen. En nu stond het hek een keer open. Daar was nog goed te zien dat het gebied van de winter overstroomd is geweest. Ook lagen er verschillende bomen die door de bevers omver geknaagd waren. Een mooi wild gebied, fijne habitat voor allerlei dieren.

reageer ook (2)

Binnen

Het heeft bijna de hele dag gesneeuwd, de vlokken vlogen voorbij in de gierende wind en er bleef niets liggen. Geen weer om in de roundpen te gaan oefenen. R hakte en zaagde een uurtje aan de wortels van de beuk en ik kruide wat haardhout naar de carport. De wind bleef waaien en nu 's avonds laat buldert hij nog.

Sociale contacten van de dag: een praatje over de heg met de buurvrouw. Hun oude kat is dood, en ik vertelde wat over Océ. Zomaar levende mensen om mee te praten. Al het andere contact loopt via Facebook, Whatsapp en de telefoon. O, en we kregen een kaart van de kleinkinderen, via de post, gezellig ouderwets.

hitime02

Verder komt al het coronanieuws van internet en ik kijk bij uitzondering dezer dagen wel naar het Journaal, af en toe lezen we een achtergrondartikel, en R heeft een boek over continental drift, waarin hij met gemak over een paar miljoen jaar heenfietst. Dat relativeert behoorlijk.

reageer

'Blijf in uw kot'

Dat is de slogan. Het Frans restez chez vous klinkt iets beleefder. In deze regio houdt men zich daar volgens de media aardig aan. Het wordt in de gaten gehouden via je mobieltje, nu weet ik niet of ik speciaal in het oog wordt gehouden maar toen ik na het houtstapelen achter het tractorschuurtje weer in huis kwam, had ik een melding 'Proximus blijf thuis'. Het tractorschuurtje is ook thuis en zo groot is die afstand nu ook weer niet, maar het was toch opgevallen. Het kan natuurlijk ook toeval geweest zijn, of gewoon een algemene aanmaning, je weet het niet hè.

In elk geval was ik 's morgens ondanks het zonnige weer aantoonbaar in huis, en dit was het resultaat.

applepie

Die appeltjes waren blijven liggen vanwege het mestverspreiden en poetswerk en moesten dringend op, ze begonnen al te schrompelen. Appeltaart van bloem zonder gemix of zelfrijzend gedoe. Goed gelukt, zegt het testpanel.

's Middags gaf R HiTime zijn eerste hindernisles. Alweer een nieuw onderdeel zodat zijn oefeningetjes afwisselend en interessant blijven. Het ging hem goed af.

hitime

Aan oefenen met Kir kwam ik niet toe doordat ik een plotseling idee kreeg voor een beter houtopslagsysteem, en R is dan zo lief om dat meteen te helpen uitvoeren (paaltjes inslaan, schot verplaatsen), zodat ik het nieuwe berkenhout kon herstapelen. Zodoende komt Kir pas morgen aan de beurt.

De lock-down is verlengd tot 19 april; daarna zien we wel weer. Het zal mij niet verbazen als we mei ook nog in ons kot moeten doorbrengen.

reageer ook (6)

Goed werk (4)

Dan werd het nu tijd om het huis uit te mesten. Dat achterstallig onderhoud is bijna even vermoeiend als mest uitrijden. Kattenhaar, hooisprietjes, stof overal.

Maar nu is het afgelopen met al dat gewerk. Met ingang van morgen gaan we weer lekker van alles doen met de paarden.

boswei

Foto van vóór de lock-down, 7 maart met Titan Harissa en HiTime op de boswei.

reageer ook (3)

Goed werk (3)

Dag 3 van de grote 'wij scheppen die overgebleven mest etc etc'-actie. Toch nog vier aanhangers vol en de mestbak is leeg, het was precies genoeg voor het hele weiland. En wat meer is, R heeft het meteen gesleept dus nu is het Klaar. Af. Voor mekaar. Finito.

Na afloop de sleep en de trekker en de aanhanger en de bats en de mestschep en de greep nog schoongemaakt, zelfs nog blad geharkt uit het tractorschuurtje, en tussendoor drie wassen gedraaid. Aha. Zijn wij helden of zijn wij helden.

verspreider02

Het voltallige team.

verspreider03

De teamleden: I van I+R.

verspreider04

En R van I+R.

verspreider05

En het resultaat (vóór het slepen). We've done it. En volgend jaar doen we het weer (alleen dan met de mest van maar één jaar in plaats van twee zoals nu). Het is een hobby.

reageer ook (5)

Goed werk (2)

Op dag 2 van de grote 'wij scheppen die overgebleven mest etc etc'-actie deden we zes aanhangers. Bijna klaar, morgen nog drie en voilà quoi. Donderdag slepen en dan is de overkant klaar voor het groeiseizoen. Daarna zullen we eens zien het huis een beetje aan kant te krijgen, dat is er met al dat mest uitrijden bij ingeschoten.

In feite doen we tijdens deze lock-down tot nu toe exact wat we zonder lock-down ook gedaan hadden, het veldwerk moet nu eenmaal gebeuren en we blijven ermee bij huis.

Na het werk fietste ik twee trainingsrondjes, net als vroeger tot de ruïne en terug, verder dan een kilometer van huis sporten mag niet van de regering maar daar blijf ik makkelijk onder. Omdat het stevig bergop is, heeft zo'n korte afstand toch nut. De veldnarcissen zij volop open maar er is nu bijna niemand op de been die ze komt plukken. Zo kan de voorbijrazende fietser (ik) er in haar eentje van genieten, heen en terug en heen en terug.

Nóg iets moois: de lucht is zo prachtig egaal blauw. Geen vliegtuigstrepen! No vapour trails! Geen lawaai van rondjesvliegende straaljagers. Ik heb er de hele dag van genoten.

reageer ook (2)

Goed werk

Vandaag was dag 1 van de grote 'wij scheppen die overgebleven mest zelf wel even weg en verspreiden hem over het land aan de overkant'-actie. Het ruïneveld is tenslotte al klaar, gesleept en wel, en we willen de overkant ook gedaan hebben voordat het gras echt gaat groeien. En we weten niet of Olivier de manitou tijdig kan lenen. En voorgaande jaren hebben we het toch ook zelf gedaan. Dus hup.

We deden het wel beter dan voorgaande jaren, want deze keer schepten we de mest niet in de bak maar in de aanhanger, die we normaal voor het hooitransport gebruiken. Die is veel groter en bovendien wordt hij door de trekker getrokken, in plaats van dat de trekker hem moet tillen.

Vijf aanhangers reden we uit, dik ingepakt tegen de gierende oostenwind in skibroek jas das pet handschoenen, terwijl het enige aan de stralende zon blootgestelde strookje gezicht nog met zonnebrandcreme moest worden ingesmeerd omdat ik na de eerste ronde al een beetje rood begon te worden. Tevreden. Nog twee van zulke dagen en we kunnen het land slepen en dan mag het gaan regenen. Net op tijd.

Verder kan ik melden dat Océ vandaag voor het eerst weer vrij mocht rondlopen en dat zij daar grondig gebruik van maakte. In topvorm. Vroeoeoeoem. Nog een dag antibiotica, die hij vlot inneemt via een lekker hapje Felix, en dan hebben we dat ook weer achter de rug.

reageer ook (2)

Leegte

Vanochtend overlegden we het plan voor vandaag, we doen dat dikwijls maar we kunnen het eigenlijk net zo goed laten want er gebeurt toch steeds iets onverwachts. Vaste onderdelen zijn sowieso mest ruimen, hooi voeren, HiTime zijn emmertje graan voorzetten en nu ook Océ zijn medicijn geven en hem bemoedigend toespreken. Terwijl we daarmee bezig waren, hoorde ik iets rammelen in de wind, of was het kraken? Jawel, krraaakkk! en ik zag hem nog net eruitwaaien, de overgebleven top van onze berk.

De westerstormen heeft hij de een na de ander goed doorstaan, maar nu stuurde Poetin ons die straffe oostenwind en dat heeft hem de das om gedaan. Jammer. Al zat het er wel in dat hij een keer zou afknappen, onze eenzame berk, de overgebleven tak heeft het toch nog meer dan twee jaar in zijn eentje volgehouden. Hij viel keurig in de sparrenaanplant zonder ook maar één sparretje te knakken. R schat dat hij 30 à 35 meter hoog was, niet mis.

We zullen hem missen, de lucht is leger geworden zonder hem, ons baken in de verte. Je kon hem al zien als je aan de overkant van het dal het dorp naderde: bijna thuis.

Omdat de kale stam verder ook geen nut had, zaagde R die meteen om. Bijna vijf jaar heeft hij het uitzicht bepaald nadat de sparren erachter gekapt waren. Het is wel even wennen.

De praktische kant van het ongeval was dat we de hele dag aan het zagen kloven wegkruien en opstapelen zijn geweest. Lekker in de buitenlucht, en ik zag dat Sophie in de koeien-/ponywei aan de overkant druk was met hetzelfde, daar had storm Ciara een boom over de omheining gelegd. Nu er geen manegelessen mogen worden gegeven, is er tijd voor dergelijke karweitjes.

Af en toe komt er een wandelaar voorbij, en gisteren drie fietsers. Die kijken we dan na. Gisteravond met de auto op pad had ik de neiging om naar de schaarse medeweggebruikers te zwaaien, en ik stopte in Florenville voor de zebra waar één jongen met een skateboard onder zijn arm wilde oversteken, terwijl er verder in geen velden of wegen verkeer was. De leegte heerst.

reageer ook (14)

En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR