line
rss     176111
logo
 
zondag 4 december 2016

Helder vriesweer

Vrijdag werd door een deskundige monteur onderhoud gepleegd aan ons verwarmingssysteem en 's middags kwam er een Vlaming praten over de carport die zijn bedrijf ons kan leveren. Zo te horen is het de beste carport ter wereld. We wachten de offerte af. Dat bedrijf opereert in heel België, Noord-Frankrijk en in Nederland beneden de grote rivieren. Noordelijker gaan ze niet, zei hij, Groningen is te ver en je kan die mensen niet verstaan en zij ons niet. Toen we buiten stonden te passen en meten hoe het bouwwerk eruit ging zien, bleek de daklijst van de carport precies onder het slaapkamerraam te passen. 'Het kan nét', zei hij. Gezien die uitspraak is het maar goed dat dat bedrijf niet in Groningen komt, dat zou maar misverstanden opleveren.

Zaterdag haalden we hooi, bedachten dat het eigenlijk wel handig zou zijn om verlichting te hebben in het hooischuurtje, R deed boodschappen in Florenville en bracht meteen de goede lampen mee. Goten en kabels waren nog voorradig van de vorige ronde. Nieuw projectje, met als prettig neveneffect dat ook de zijkant van dat schuurtje verlicht zal worden zodat we de mest in het donker niet meer op goed geluk richting mestkruiwagen, o nee, grasvezelkruiwagen zullen hoeven werpen maar echt goed zullen kunnen mikken. Vooruitgang.

Omdat het onderhand moeilijk werd om door de ruiten te kijken, wasten we 's middags de auto. En zogen hem uit! Mijlpaal. Het is een beetje frustrerend te bedenken dat hij binnen korte tijd toch weer vuil zal worden op die binnenwegen hier, maar er wordt twee weken droog vriezend weer voorspeld dus die periode kunnen we in elk geval in onze zak steken. Twee weken zal hij schoon blijven, op een heel jaar is dat meegenomen. Ja zei R, als er nu een autowasstraat was in Suxy zouden we hem wel vaker wassen. Hahaha, een autowasstraat in Suxy, lachen.

helder

De sikkelmaan scheen door de bomen, maar dat is normaal in deze tijd van het jaar. Het betekent niet dat sinterklaas in aantocht is.


Lange benen

's Ochtends gingen we te voet een kijkje nemen bij de aanleg van de nieuwe waterleiding. Er kwam gebrom van machines uit die hoek en dan moet je op onderzoek uit. Er werd een sleuf gegraven langs de Rue des combattants, waarvoor een weghelft was afgezet en een stoplicht geplaatst, zo eentje die de nog te wachten seconden aftelt. Een hip stoplicht in Suxy! Nou ja, eigenlijk een eindje buiten het dorp, maar het straalt toch een beetje op ons af. Bijna jammer dat het tijdelijk is.

Nu we toch op pad waren, bekeken we de mogelijkheden voor nieuwe rijroutes dichtbij huis. Het bleek goed mogelijk om een stuk asfaltweg te omzeilen. Als we bijvoorbeeld naar de Semois willen, hoeven we met de paarden niet ver over de grote weg naar Bertrix, maar het is geen pretje, gezien de knoertige snelheid waarmee veel automobilisten denken een paard te moeten inhalen. Ik schiet altijd achteraf hun banden lek met mijn virtuele riotgun want ze verdienen dat, maar het helpt weinig. Dus wij blij dat we nu een pad vonden waardoor we die weg alleen nog maar schuin hoeven over te steken, van het ene bos naar het andere. We komen daar dikwijls voorbij, dus het scheelt echt. Veel rustiger.

's Middags probeerden we het nieuwe traject uit te paard. Prima. Het was kil en niet zonnig, de bosgrond was nog overal bevroren, maar we maakten een ideale winterrit. Mooie stille bosgezichten, een ree op het pad. Titan en Harissa gedroegen zich voorbeeldig (Harissa sprong niet één keer onverwachts omhoog de berm in, een eervolle vermelding waard) en we draafden een flink stuk stevig door. Endurancedraf, zogezegd. Titan en Harissa passen qua grootte goed bij elkaar en kunnen allebei een voortvarend tempo aanhouden. Jay heeft kortere benen en haar conditie is ook minder goed, vooral heuvelop. Ze moet daardoor dikwijls inhaalgalopjes inzetten.

harihahaha

Harissa laat hier zien dat de verhouding benen/lichaamslengte van groot belang is voor een paard.


Lange schaduwen

Min 11 vanochtend! Onze beertjes zitten er niet mee. Als ze lekker in de zon staan kun je je neus warmen in hun dikke wintervacht.

beertjes01

Als de sparren er nog hadden gestaan, tot vorig jaar om deze tijd, zouden de paarden op deze plek in de schaduw hebben gelopen.

beertjes02

Het zand in de roundpen was stevig bevroren maar we konden er toch wat in oefenen, met een verkouden Sunshine, die aankondigde dat ze het vandaag 'kalm aan zou doen, in slow motion'. Dat was voor haar doen misschien wel waar, maar dat is altijd nog twee keer zo energiek als de gemiddelde mens. We oefenden ook nog in het bos dichtbij huis en besteedden de middag aan praten over paarden, een onderwerp dat nooit genoeg besproken kan worden.

grasvezelbak

Tot slot presenteren wij bij deze onze nieuwe in alle opzichten verantwoorde grasvezelopslagplaats, nu daar tegen mijn verwachting in toch om gevraagd is. Het is eigenlijk meer een schot, dat moet tegengaan dat de vijgen de helling afrollen, de roundpen in. Naar boven rollen komt niet voor, zodat aan de hoge zijde geen planken nodig zijn. Duidelijk.


Rustig

Vanwege een injectie in mijn rechterknie tegen de artrose diende ik een dag rustig aan te doen. Volgens de dokter. Vorige keer, bij de linkerknie, had hij dat ook gezegd, en ik huppelde na de behandeling naar buiten. Hij zag me huppelen en riep me na, op licht verwijtende toon: 'ne courez pas!' Betrapt. Al was het zijn eigen schuld want ten eerste heeft hij in zijn praktijk een geniepig trapje dat van de spreekkamer naar de uitgang leidt (een trapje dat vraagt om ongelukken zodat weer nieuwe behandelingen nodig zullen zijn), en ten tweede plakt hij over het minuscule injectiespuitgaatje altijd een reusachtige pleister, waardoor het buigen van de knie wordt belemmerd. Huppelen is de enige optie.

Maar goed. Ik deed het vandaag dus rustig aan en ik was niet de enige.

rust

Ik speelde Samorost 3, veegde de boxen aan en kneedde brood. Aan het eind van de middag ging R met Titan nog even rijden. Ze kwamen twee reeën, een groot zwart beest en een onbekend ritselend dier in het struikgewas tegen, maar Titan was niet bang.

Een rustige dag, gevolgd door een nacht vol sterren.


Geen beeld

Zoals we konden verwachten werd de beschotting van de mesthoop vandaag afgemaakt. Tja, van de in totaal twaalf paaltjes die de grond in moesten, hoefden er nu nog maar drie, waarna alleen de planken er nog maar tegenaan geschroefd moesten worden, en dan is het bijna onmogelijk om dat klusje te laten liggen tot een dag met iets minder guur weer. Graaf graaf graaf, zaag zaag zaag zaag, schroef schroef, klaar.

Dus hij is af. Bij uitzondering eens een logje zonder foto. Onze mesthoop met beschot is nu weliswaar de mooiste van de wijde omtrek, maar ik heb het idee dat het web niet zit te wachten op onze meest recente mesthoopfoto's. Er is al meer dan genoeg bagger op dat internet.

Intussen is het een keurig nette bak. En vanuit het huis zie je hem hoegenaamd niet. Dat is dus eigenlijk wel jammer.


Goede bak

Woensdag was het opvallendste tijdens de les met Sunshine Jays reactie op een bedreigend ritselend plastic tasje. Dat tasje was bedoeld om de paarden aan het schrikken te maken waarna ze meteen weer op de ruiter dienden te focussen. Daar kwam voor Titan heel wat bij kijken, we hadden zelfs een beetje medelijden met hem en toen hij het gevaarlijke monster overleefd had, kwam hij gauw heel dicht bij R staan. Lekker veilig bij de baas. Ook Harissa, onze dappere, moest vervaarlijk snuiven naar dat griezelige ritselgeval. Onderwijl stond Jay, normaal gesproken ons tere zieltje, los in de roundpen, ground tied, niet aan de beurt. Het hele spektakel interesseerde haar geen zier. Na een tijdje wandelde ze op eigen houtje naar de overkant, waar Scotch alles lag aan te kijken. Zo'n hond is toch veel spannender dan al dat gedoe.

Donderdag besteedden we in de gure buitenlucht. R werkte aan de nieuwe mestbak waar we woensdag hout voor hadden ingeslagen. Achter de roundpen passen en meten, palen ingraven, planken afzagen bij de boxen, terugsjouwen, vastschroeven. De kopse kant is al klaar. Het wordt een goede bak waarvan we lang plezier zullen hebben. Doordat de mest niet meer de helling af kan rollen, kunnen we op dezelfde oppervlakte meer opslaan.

bak

Intussen verwijderde ik de laatste massa's beuken- en eikenblad uit de goten, achter de boxen vandaan en van het roundpenterrasje, met bezem, hark en kruiwagen, geholpen door de straffe oostenwind. Het was er een goede dag voor, het meeste blad is van de bomen gevallen en westenwind zou averrechts werken want dan werd al het blad de wei in geblazen.


Voorbereidingen

Dinsdag was het dan eindelijk weer buitenrijweer. Er was jacht richting Les Bulles en we hoorden aardig wat schoten, maar er is bos genoeg aan alle andere kanten om niet in de gevarenzone te hoeven komen. Of het nu gunstig is voor het beperken van zwijnenschade weten we nog steeds niet. Het hooiland richting ruïne is compleet omgeploegd en ook Olivier klaagde weer over zijn drie hectare aan de Vallée de l'Eau waar de zwijnen massaal doorheen getrokken zijn. Bij ons komen ze dankzij de houten omheining met schrikdraad niet meer, maar het eerste jaar wel en toen gebeurde dat exact nadat hier jacht was geweest. Toevallig kwam net vandaag het nieuwe schrikdraadapparaat, waarmee we al onze weilanden van spanning kunnen voorzien, ook de overkant, waar nu geen paarden lopen.

De woensdag was opmerkelijk doordat 's morgens een deskundig meneertje in opdracht van het ingenieursbureau dat de bouw heeft begeleid, de luchtdichtheid van ons huis kwam meten, een actie waarvan wij niet wisten dat die nog op het programma stond. Hij plakte alle ventilatieopeningen af en bracht toen eerst onderdruk en daarna overdruk aan in huis om te zien of er kieren en spleten waren. Die waren er niet. Ons huis is dus heel goed luchtdicht. Mooi om te weten en dit gegeven wordt voor tien jaar vastgelegd in een databank van Wallonië.

's Middags haalden we bij een reusachtig houtbedrijf in de buurt van Martelange planken en palen, waarvan wij op korte termijn een houten schot langs de mesthoop gaan bouwen. Voor dat transport moest eerst de aanhanger leeg, die we net een dag ervoor hadden volgestapeld met een lading hooi. De hooibalen sloegen we zolang op in de vierde box, die toch leegstaat nu Blue vertrokken is.

En voilà. Aan het eind van de middag kwam Olivier langs en niet alleen om te klagen over zijn zwijnenschade, maar ook om te vragen of hij Stracciatella op korte termijn kon komen brengen. Twee jaar geleden was ze ook een half jaar hier (foto uit 2014), toen om te worden ingereden. Deze keer wordt het spannender want hij denkt nu dat het veulen heel gauw kan komen, misschien niet morgen maar misschien wel over twee weken, en dan is het bij ons beter af dan ergens ver weg in een bosweitje zonder beschutting. Wij hebben immers een box over.

stracc

O, die hebben we net vanochtend vol hooi gestouwd. Maar dat lossen we wel weer op. Een winterveulen mag een warm plekje verwachten.


Verstoord

Wederom zaten we binnen wegens snertweer. Regen regen regen. Gelukkig konden we de middag besteden aan praten over paarden, de training van paarden, de training van ruiters, en uitdagingen voor paarden, ruiters en hun trainer. Sunshine was er, dan gaat dat zo.

Natuurlijk kwam Scotch mee zoals altijd, maar we bleven met zijn allen binnen. Tot ongenoegen van Het Ventje, die niet bang is voor Scotch maar wel beledigd dat wij Dat Beest hier binnenlaten. Dat liet hij eerst merken door met dreigende blik op Scotch toe te sluipen en een dikke staart op te zetten, wat later door op de trap te gaan zitten overgeven, vervolgens door zich in de kelder te verstoppen en daar te blijven zitten ook toen Scotch allang weer weg was, en uiteindelijk door onder de trap te gaan zitten mokken, waar hij onzichtbaar is. Zoekzoekzoek. Ik droeg hem naar boven zodat hij kon zien dat Dat Beest er niet meer was, maar even later zat hij alweer beneden. Hij laat het ons goed voelen als hij verstoord is. Ik legde hem uit dat dat allemaal helemaal niet nodig was, dat wij heel veel van hem houden, hondenbezoek of geen hondenbezoek, en bevestigde nog eens dat hij de belangrijkste kat van heel het universum is, om wie gewoon alles draait. Dat weet hij wel maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden. Nu is hij wel weer bijgedraaid, waarschijnlijk omdat hij medelijden met ons kreeg.

Een tijdje regen is goed maar het moet niet te lang duren. Jay moest vanavond zelfs een tijdje een box in met een dekentje op omdat ze stond te bibberen. Het is niet koud maar wel nat. En van al dat binnenzitten wordt niemand vrolijk.

zokanhetook

Bovendien is regen niet erg fotogeniek. Zo was het op exact deze datum drie jaar geleden. Gelukkig hebben we de foto's nog, want nu het klimaat verstoord is en het op de noordpool blijkbaar ook al niet koud genoeg is, wordt het misschien wel nooit meer zo.


Onstuimig

Het waaide behoorlijk, geen echte storm maar onstuimig weer. Toen het even droog was, deden we een inspectierondje door de weilanden. Geen schade. In plaats van lekker te gaan schuilen in de boxen bleven de paarden in het zwembadveld staan in regen en wind, waarschijnlijk om de geluiden van de jacht beter in de gaten te kunnen houden. Schoten vinden ze niet interessant maar het roepen van de drijvers is spannend. We zagen niemand maar hoorden de drijvers en aan het eind van de middag de jachthoorn die de zaak afblies. Deze keer zijn de jagers in elk geval kletsnat geworden. Net goed, zei R, en ik vind ook dat ze er wel wat voor over moeten hebben.

Hier binnen was de sfeer totaal niet onstuimig. Er zijn van die dagen die vragen om binnenzitten. Koffie met een speculaasje, thee met een reepje.

zonderling

Meestal ligt Het Ventje wel degelijk op zijn dekentje maar er zijn nu eenmaal van die dagen dat alles anders moet.


Jongetje

Na een vermoeiende dag - 2 1/2 uur in de auto, 1 1/2 uur praten en kijken bij de carportbouwfirma, een uurtje op bezoek bij M te V, en weer 2 1/2 uur in de auto terug met file in Luik en nog een omweg bij Lierneux voor een nieuwe trailersluiting naar de dealer die eigenlijk geen dealer meer was maar er toch nog een had liggen - na zo'n dag dus, waren we blij dat we eenmaal weer thuis Het Ventje konden aaien, ons omkleden, paarden voeren, kachel én verwarming aansteken (voor het eerst dit seizoen!), iets te eten maken en een kopje thee zetten. Pffff.

Even achter de pc. Ik keek wat rond in ons fotobestand. Er was een mapje met leuke foto's van Titan, onder andere van die keer dat we in Frankrijk waren om cow cutting te leren. R staat erop, en Fred de smid, allebei geconcentreerd bezig.

optitan01

Maar even verder zag ik een foto waarbij ik me afvroeg, hee, wie is dat jongetje, daar herinner ik me niets van, dat die ook op Titan heeft gereden die dag.

optitan02

Was ik het zelf. Ik zei al dat het vandaag een vermoeiende dag was geweest.


En waar is de rest? Hier en in het archief

design © 2020 - powered by InR